جمعه 28 مهر 1396 - 21:37
پربازديدترين اخبار از استان
تهران
  • هيچ خبري موجود نيست

نويد تبيان براي حلول ماه مبارک ذي الحجه؛

شبهايي نوراني در پيش است...

تارنماي فرهنگي اطلاع رساني تبيان در مقاله اي ديني، ضمن بررسي و اعلام اعمال دهه اول ماه مبارک ذي الحجه، نويد حلول« شبهايي نوراني» را به کاربران محيط مجازي داد.

به گزارش روابط عمومي سازمان تبليغات اسلامي،بخش اخلاق و عرفان اسلامي موسسه تبيان اين مقاله را بر اساس آيا سوره مبارک فجر تهيه کرده است.

فاطمه محمدي در اين مقاله مي نويسد:«ماه «ذى الحجّه»، آخرين ماه «سال هجرى قمرى» است و ماهى است بسيار پر برکت. بزرگان دين هنگامى که اين ماه وارد مى شد، اهمّيّت ويژه اى به عبادت در آن مى دادند. مخصوصاً در دهه اوّل اين ماه.

در بعضى از روايات آمده است، شب هاى دهگانه اى که قرآن در سوره «والفجر و ليال عشر» به آن سوگند ياد کرده است، شب هاى دهه اوّل اين ماه شريف است و اين سوگند به خاطر عظمت آن است.

خداوند در سوره حج (آيه 28) ضمن بيان فريضه بزرگ «حج» سخن از «أيّام مَعْلُومات» گفته است که مۆمنان بايد در آن به ياد خدا باشند. يکى از تفسيرهاى معروفِ «أيّام مَعْلُومات» که در روايات نيز آمده است، ده روز اوّل ماه ذى الحجّه است. بنابراين، هم شب هاى آن عزيز است و هم روزهاى آن.

در حديثى از رسول خدا(صلى الله عليه وآله) مى خوانيم که عبادت و کار نيک در هيچ ايّامى به اندازه اين ايّام (ده روز اوّل ماه ذى الحجّه) فضيلت ندارد.افزون بر اينها، هم صدا شدن با زوّار خانه خدا در اين ماه، و ياد و خاطره مراسم باشکوه حج و معنويّت و برکات آن، حال و هواى ديگرى به انسان مى دهد مخصوصاً براى کسانى که در سلک زوّار سعادتمند خانه خدا قرار گرفته اند، يا با ياد و خاطره آنها همراهند.

وجود دو «عيد» مهمّ اسلامى عيد قربان (عيد اضحى) و عيد غدير (عيد ولايت) و روز «عرفه» و خاطره دعاى عجيب و بسيار گرانبهاى امام حسين(عليه السلام) در عرفات، شکوه و عظمت خاصّى به اين ماه بخشيده، و سزاوار است همه مۆمنان (مخصوصاً جوانان پاکدل) از فضاى آکنده از معنويّت اين ماه غافل نشوند و در خودسازى و تهذيب نفس بکوشند که به پيشرفت هاى مهمّى نائل مى شوند. راوى مى ‏گويد: همانا على بن ابى طالب عليه السّلام در هر روز از روزهاى دهه اول ذى حجّه اين ذكرهاى پر ارج را مى ‏گفتند:

«لا اله الّا اللَّه عدد اللّيالي و الدّهور* لا اله الّا اللَّه عدد امواج البحور* لا اله الّا اللَّه و رحمته خير ممّا يجمعون* لا اله الّا اللَّه عدد الشّوك و الشجر* لا اله الّا اللَّه عدد الشعر و الوبر* لا اله الّا اللَّه عدد الحجر و المدر* لا اله الّا اللَّه عدد لمح العيون* لا اله الّا اللَّه في اللّيل اذا عسعس و في الصّبح اذا تنفّس* لا اله الّا اللَّه عدد الرياح في البرارى و الصّخور* لا اله الّا اللَّه من اليوم الى يوم ينفخ في الصّور».

خليل (يكى از راويان اين حديث) مى ‏گويد: از او شنيدم كه گفت: همانا امير المۆمنين عليه السّلام مى ‏فرمودند: كسى كه در هر روز از ده روز ده بار اين ذكرها را بگويد، خداى عز و جل در مقابل هر تهليلى (گفته لا اله الّا اللَّه) درجه‏اى از درّ و ياقوت در بهشت به او عطا مى ‏نمايد كه فاصله بين هر كدام از آنها راه صد سال براى «سواركار» سريع است. در هر درجه شهرى است كه در آن شهر قصرى با گوهر يكپارچه و بدون ترک است. در هر شهرى از اين شهرها، منزلها، قلعه‏ ها، بالاخانه‏ ها، خانه‏ ها، بسترها، همسران، تختها، نازبالشهاى كوچک، فرشها، سفره‏ هاى غذا، خدمتكاران، رودها، درختان، زيور آلات و لباسها به اندازه‏اى است كه هيچ توصيفگرى نمى‏ تواند آن را وصف كند.و هنگامى كه از قبر خود خارج شود، يک موى او نورى مى‏ افشاند و هفتاد هزار فرشته با سرعت به طرف او آمده و عده‏اى در جلو او عده‏اى ديگر در سمت راست او و عده‏اى در سمت چپ او حركت مى‏ كنند تا به در بهشت برسد و هنگامى كه وارد بهشت شد، پشت سر او مى‏ ايستند و او در جلو است تا زمانى كه به شهرى برسند كه ظاهر آن ياقوت سرخ و باطن آن زبرجد سبز است. و انواع آفريده‏ هاى خداوند عز و جل در بهشت در آن موجود است. هنگامى كه به آن رسيدند مى‏ گويند: اى دوست خدا! آيا مى‏ دانى اين شهر چيست و چه چيزى در آن است؟ مى‏ گويد: نه. شما كيستيد؟ آنها مى‏ گويند: ما فرشته هستيم در روزى كه در دنيا لا اله الّا اللَّه مى‏ گفتى تو را مشاهده كرديم. اين شهر با آنچه در آن است ثواب تو است. و مژده باد تو را به بهتر از اين يعنى ثواب خداى عزوجل؛ تا آنچه را خداوند براى تو در سراى خود «دار السّلام» در پناه خود مهيا نموده است، ببينى؛ عطايى كه هيچ گاه قطع نخواهد شد.»

متن کامل اين مقاله در نشاني http://tebyan.net/ قابل مشاهده است.

پنجشنبه 18 مهر 1392 - 9:19
*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری