چهارشنبه 1 شهريور 1396 - 12:43
پربازديدترين اخبار از استان
تهران
  • هيچ خبري موجود نيست

«راز خدا» در تبيان

تارنماي فرهنگي اطلاع رساني تبيان همزمان با ماه مبارک ذيقعده در مقاله اي ديني با عنوان «مسجود عصر ما» به موشکافي از راز خدا پرداخت.

به گزارش روابط عمومي سازمان تبليغات اسلامي،بخش مهدويت موسسه فرهنگي اطلاع رساني تبيان اين مقاله را منتشر کرده است.

نازنين رادفر در اين مقاله مي نويسد:«داستان خلقت انسان و آنچه که پروردگار عالم در همان ابتدا درباره انسان و چيزي که درباره او مي داند داستان هر روزه ي زندگي است! به راستي خداوند چه چيزي درباره ي خلقت انسان مي دانست که فرشتگان از آن بي اطلاع بودند و بر اساس آن خلقت انسان را مساوي را با خلق موجودي مفسد و خونريز مي دانستند؟!

قبل از خلقت آدم، خداوند متعال به ملائکه اعلام کرده بود که: إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً...؛ من در زمين جانشيني از خودم خواهم گماشت...» (بقره/ 30) اگر چه خداي متعال اسمي از آن خليفه ي زميني خود نبرده بود و ملائکه نيز آگاهي از خصوصيات او نداشتند، ولي همين قدر که اجمالاً پي بردند آن خليفه از زمين است و نژاد خاکي دارد و موجود خاکي هم مختلط از شهوت و غصب مي باشد، از اينجا پي بردند که اين مخلوق جديد موجودي مفسد و خونريز خواهد شد. از اين رو خواستند از راز اين کار آگاه شوند و گفتند: أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ... ،خدايا آيا مي خواهي در زمين موجودي مفسد و خونريز بيافريني؟!» (بقره/30) و به صورت حتمي يا اين سوال به خداي متعال عرض کردند که خدايا چه فايده که در زمين موجودي مفسد و خونريز بيافريني؟ خداوند متعال در پاسخ فرشتگان فرمودند: «انّي أعلم ما لا تعلمون؛ من چيزي مي دانم که شما نمي دانيد.» (بقره/30)به راستي خداي متعال در اين انسان چه چيزي مي ديد و در باره ي او چه چيزي مي دانست که هدف از خلقت انسان را اراده کرده بود؟! واقع مطلب آن است که از صلب همين موجود خاکي انواري درخشيد که به تمام عوالم امکان از آسمانيان و زمينيان ارزش بخشيد. آيا انصافاً اين قابل قبول است که خداوند حکيم اين دستگاه با عظمت تشکيل يافته از زمين با نعمت هاي فراوانش و آسمان و خورشيد و ماه و ستارگان و ... اين همه را براي اين ساخته و پرداخته است که مشتي موجود دو پا به نام انسان، منبع شهوت و غضب بيايند و بخورند و با هم بجنگند و هزاران جنايت از خود بروز دهند و بميرند. اين مساله درست مثل آن است که کسي باغ و بوستاني وسيع پر از درختان و رودها با هزينه اي سنگين تهيه کند و خانه اي بسيار مجلل و با شکوه در آن بسازد و فرش هاي عالي در آن بگستراند و انواع وسائل زندگي خوش را در آن فراهم سازد آن گاه يک گله گرگ و روباه و ببر و پلنگ و خرگوش در آن جا بدهد و بگويد مي خواستم اين حيوانات در اينجا بخورند و فضله بريزند و با هم بجنگند. آيا اين کاري ابلهانه و سفيهانه نيست؟ آري مقصود خداوند حکيم از ايجاد دستگاه عظيم آفرينش پذيرايي از يک مهمان بسيار بزرگ است به نام انسان کامل. کسي که در پرتو نور وجود او آسمان و زمين برپاست و در هر زمان و دوره اي يکي از آن انسان هاي کامل به نام حجّت زمان در روي زمين و زير آسمان بوده که به اذن خداوند تبارک و تعالي حافظ نظام عالم و مدبّر امور جهان بوده است. در اصل اگر رسول الله الاعظم محمد مصطفي (صلي الله عليه واله وسلم) و ولي الله الاکرم علي مرتضي (عليه السلام) و حبيبة الله اکبري فاطمه زهرا (سلام الله عليها) و حجج الله العليا ائمه ي معصومين (عليه السلام) نبودند، اساساً خلقت آسمان و زمين و کرات و کهکشان ها همگي لغو و خالي از حکمت است!وقتي خداوند متعال فرمان سجده به آدم ابوالبشر (عليه السلام) را به فرشتگان داد، به خاطر آن بود که انسان هاي کامل که اساس هستي و خلقت به خاطر وجود آن هاست در صلب مبارک حضرت آدم (عليه السلام) بودند و مورد تعظيم و تکريم فرشتگان قرار گرفتند و به امر خدا مسجود عموم آسمانيان گرديدند. آن راز نهفته ي خدا که به خاطر آن ملائکه را امر به سجده بر آدم (عليه السلام) نمود همانا خلقت انسان هاي کاملي بود که خداوند آن را مي دانست و فرشتگان نمي دانستند! انسان کامل که به يمن و برکت وجود او روزي ساير موجودات مي رسد و آسمان ها و زمين به وجود آن ها بر پا مي گردد: «بيمنه رزق الوري و بوجوده ثبتت الارض و اسّماء»

به اين ترتيب خداوند متعال با امر به سجده به ملائکه براي هميشه به همگان آموخت که بايستي انسان کامل را مورد تکريم و تعظيم قرار داد. انسان کاملي که هيچ عصر و دوره اي از وجود او خالي نبوده و نيست که «لولا الحجّة لساخت الارض. ؛ اگر حجت خدا بر روي زمين نباشد زمين نابود مي شود.» انسان کامل عصر ما که براي هميشه و تا ابد مسجود ملائکه است، همان کسي که به برکت وجود او روزي ما مي رسد و آسمان و زمين برپا مي ماند، او انسان کامل عصر ماست که چشم هاي نالايق، او را نمي بيند، اما همچون خورشيد پشت ابر از برکات وجود او بهره مند مي گردد.»

متن کامل اين مقاله در نشاني http://tebyan.net/ قابل مشاهده است.

سه‌شنبه 2 مهر 1392 - 11:38
*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری