يكشنبه 4 تير 1396 - 1:9
پربازديدترين اخبار از استان
تهران
  • هيچ خبري موجود نيست

بزرگداشت «ميرزاي قمي» در تبيان

تارنماي فرهنگي اطلاع رساني تبيان در آستانه ميلاد با سعادت حضرت علي ابن موسي الرضا(ع) و در مجموعه مقالاتي به بزرگداشت مقام شامخ «ابوالقاسم بن محمد ميرزاي قمي» پرداخت.

به گزارش روابط عمومي سازمان تبليغات اسلامي،بخش حوزه علميه موسسه تبيان اين مقالات را با توجه به زندگي نامه اين عالم بزرگوار تهيه کرده است.

سيد صدرالدين مرتجي در اين مقاله مي نويسد:«ايشان در مسير تحصيل با فقر شديد دست و پنجه نرم مي كرد و در اين راه استاد وي آية الله محمد باقر بهبهاني نقش بسزاي در دستگيري از او داشته است به طوري كه در بسياري از اوقات خود نماز و روزه استيجاري مي پذيرفت و پولش را به ميرزا مي بخشيد تا به تحصيلش بپردازد.از محضر آيت الله ميرزاي قمي شاگردان فراواني بهره علمي جستند و روح تشنه خود را سيراب ساختند. از جمله:سيد محمد مهدي خراساني (1182- 1246 ه.ق)وي فرزند سيد حسن خوانساري، نوه آقا حسين خوانساري و معروف به مۆلف رساله ابوبصير است. از دانشوران مشهور قرن سيزدهم بود. كه در خوانسار متولد شد و بيشتر مراتب علمي را در محضر ميرزاي قمي كسب كرد و جناب ميرزا هم علاقه فراواني به او داشت. وي در علم رجال و بازشناسي راويان همنام مهارت خاص داشت. از آثار وي مي توان به شرح بر مبادي الاصول، شرح تبصره علامه شرح الفيه سيوطي اشاره كرد.ميرزا ابوطالب قمي (متوفي 1249 قمري در قم)فرزند ميرزا ابوالحسن قمي و از فقيهان بزرگ شيعه است كه مورد اعتماد فراوان ميرزاي قمي بود به گونه اي كه بسياري از كارهاي ديني را به ايشان ارجاع مي داد.ميرزا ابوطالب ثروت انبوهي داشت ولي به همان ميزان دست بخشش او هميشه به سوي مستمندان گشوده بود و بعد از حيات خود يك سوم از اموال و املك خويش را در راه كارهاي خير وقف نمود.اين عالم بزرگوار پس از رحلت در قبرستان شيخان قم دفن گرديد.

سيد عبدالله كاظميني (شبر)(متوفي حدود 1246 قمري)سيد عبدالله فرزند سيد محمدرضا كاظميني يكي از عالمان بي نظير قرن سيزدهم هجري بود كه سالهاي متمادي از عمر با بركت خويش را در كاظمين سپري كرد و از همان آغاز زندگي علمي خويش در محضر پدر و اساتيدي همچون شيخ جعفر كبير، سيد مهدي شهرستاني، محقق قمي حاضر شده و از آنان بهره هاي وافر برد.از ايشان آثاري همچون: مصابيح الظلام، جامع المعارف والااحكام، كشف المجمع، زبدة الدليل و دهها كتاب ديگر به جاي مانده است.از ديگر شاگردان ميرزاي قمي مي توان به اين بزرگواران اشاره كرد:حضرات آيات:

-حاج محمد ابراهيم كرباسي(كلباسي)-ميرزا عليرضا قمي-سيد اسماعيل قمي-سيد باقر شفتي (معروف به حجة الاسلام)-محمد علي هزار جريبي-آقا احمد كرمانشاهي-سيد علي خوانساري-شيخ حسين قمي-حاج ملا اسدالله بروجردي

زندگاني ميرزا را چنان ياد كرده اند كه اگر صبر و استقامت خود وي نبود هرگز بدين مقام و عظمت نائل نمي گشت. او استوارتر از كوه در مقابل مشكلات ايستاد و هرگز ركود و يأس بر درياي وجودش غالب نشد.ايشان در مسير تحصيل با فقر شديد دست و پنجه نرم مي كرد و در اين راه استاد وي آية الله محمد باقر بهبهاني نقش بسزاي در دستگيري از او داشته است به طوري كه در بسياري از اوقات خود نماز و روزه استيجاري مي پذيرفت و پولش را به ميرزا مي بخشيد تا به تحصيلش بپردازد.با اين همه ميرزا هرگز از راهي كه برگزيده بود دست بر نداشت. از خصوصيات ميرزا جديت ايشان در مسير علم آموزي بود به گونه اي كه محبوبترين كارها نزد او مطالعه و تحقيق بود تا آن اندازه كه ستارگان آسمان كمتر شاهد خواب ميرزا بوده اند. وي بيشتر شبها را تا صبح به مطالعه مي پرداخت.

او احترام خاصي براي اساتيد خويش قائل بود و حتي بعد از رحلت آنان احترام آنها را حفظ مي كرد. چنانكه نوشته اند، بعد از درگذشت استادش وحيد بهبهاني وقتي به كربلا مشرف مي شد به خانه آقا مي رفت و در خانه او را مي بوسيد و به اين طريق از زحمات چندين ساله استاد قدرداني مي كرد.از سويي ديگر او در حسن معاشرت نمونه بود، هنگامي كه با ديگران سخن مي گفت با چهره اي گشاده مواجه مي شد و مردم از همنشيني با وي لذت مي بردند.

مۆلف كتاب روضات الجناّت در شخصّيت ايشان مي گويد:... آن بزرگوار مردي با تقوا و جليل القدر، كامل و باهوش بود. او استادي زبردست، پيشوايي بزرگ، اديبي ماهر، خطيبي توانا بود او خشوعي فراوان، چشمي پر اشك و دلي نالان و ديدگاني گريان داشت.آثار علمي:1- قوانين الاصول مهمترين و مشهورترين اثر اوست كه اهميت آن در نزد اهل نظر مخفي نيست. نگارش اين اثر گرا نسنگ در سال 1205 ه.ق پايان يافت و سالها جزء مهمترين كتب درسي طلاب در علم اصول بوده و بسياري از علماء بر اين كتاب پر ارزش حاشيه زده اند. مرحوم شيخ آقا بزرگ طهراني تعداد اين شرح ها را 47 شرح ذكر كرده كه يكي از آنها نوشته شيخ انصاري(ره) است. سيد صدر الدين موسوي عاملي صدر اصفهاني در وصف اين كتاب اينگونه فرمود:يعني: اي كاش ابن سينا كه به سبب نگارش كتاب قانون به شيخ الرئيس معروف شد مي دانست، كتاب اشارات و قانون و شفا هر سه در مضامين كتاب قوانين الاصول ميرزاي قمي جمع آوري شده انداين عالم اصولي، در علم اصول داراي نظرات ويژه خود است كه در كتابهاي علم اصول پيرامون آن اظهار نظرها كرده اند.سال 1231 ه.ق ياد آور غروب زندگاني عالمي واراسته و متقي است. آري ميرزاي قمي در آن سال از جمع دوستان و شاگردان خويش رخت بر بست و به سوي حضرت حق بال گشود و با رفتن خود شهر قم را سيه پوش ساخت. مقبره شيخان افتخار اين را داشت كه ان عالم با منزلت را در آغوش گيرد و كنون نيز زيارتگاه عام و خاص شود.خداوند روحش را با پيامبران و امامان معصوم -عليهم السلام- محشور گرداند. »

متن کامل اين مقاله در نشاني tebyan.net قابل مشاهده است.

شنبه 23 شهريور 1392 - 10:40
*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری