جمعه 28 مهر 1396 - 17:56
پربازديدترين اخبار از استان
تهران
  • هيچ خبري موجود نيست

تبيان و بازخواني روايت «بچه هاي آسمان»

تارنماي فرهنگي اطلاع رساني تبيان همزمان با روز ملي سينما، در گزارشي با عنوان «علي همچنان «کتوني» مي‌پوشد!» به سراغ ستاره فيلم بچه هاي آسمان رفت.

به گزارش روابط عمومي سازمان تبليغات اسلامي،بخش سينما و تلويزيون موسسه تبيان اين مقاله را تهيه کرده است.

مسعود نجفي در اين مقاله مي نويسد:«کمتر علاقه‌مند سينمايي است که فيلم «بچه‌هاي آسمان» ساخته مجيد مجيدي را نديده باشد، همان فيلمي که براي اولين‌بار سينماي ايران را به جمع پنج فيلم نهايي اسکار بخش غير انگليسي زبان رساند، البته اهميت اين فيلم در حدي است که به عنوان يکي از درس‌هاي ادبيات مقطع دبيرستان تدريس مي‌شود.

و قطعا کسي «علي کوچولو»ي اين فيلم را فراموش نکرده است، همان که تلاش کرد در مسابقه دو سرعت، دوم شود و يک عدد کفش «کتوني» جايزه بگيرد. علي «بچه‌هاي آسمان» که آن زمان 9 سال بيشتر نداشت، امروز 26 سال دارد و در گوشه‌اي از اين تهران بزرگ به نقاشي‌ ساختمان مشغول است و همچنان آرزو دارد، روزي دوباره مقابل دوربين فيلمي برود.

فرخ هاشميان را به سختي پيدا کرديم. براي به دست آوردن نشاني از او به سراغ عوامل «بچه‌هاي آسمان» رفتيم و در نهايت رضا ناجي که در آن فيلم براي اولين‌بار مقابل دوربين رفته بود‌، ردي برايمان پيدا کرد.

با فرخ هاشميان يا همان علي «بچه‌هاي آسمان» در خانه‌اي در جنوب شهر که مشغول نقاشي بود، قرار گذاشتيم، خودش هم معتقد است: ترکيب چهره‌اش تغيير نکرده و تنها کمي پير شده است.

هاشميان که در کنار صاحب کارش مشغول رنگ‌آميزي ساختمان نوسازي بود، گفت: هرکه مي‌فهمد من آن بازيگر هستم باورش نمي‌شود و مي‌گويند فکر مي‌کرديم اين پسر الان به کجا رسيده، سوپراستار شده است! کسي فکر نمي‌کند کار امروزم اين باشد و نقاش ساختمان شده باشم و براي من هم خيلي سخت است، چون علاقه اصلي‌ام به سينما بود.

وي با اشاره به نحوه انتخابش براي بازي در فيلم «بچه‌هاي آسمان» يادآور شد: کلاس سوم دبستان بودم و داشتيم خانه‌مان را مي‌ساختيم و يکسالي در خيابان «قصرالدشت» خانه‌اي را اجاره کرده بوديم. در مدرسه کلاس نقاشي داشتيم و من هميشه در اين درس ضعيف بودم. دفتر نقاشي‌ام را همراه نبرده بودم و وقتي خانم معلم اين موضوع را فهميد، بسيار گير داد و من را دعوا کرد. من هم گريه‌ام گرفته بود که همان موقع آقاي مجيدي به همراه دو نفر ديگر به کلاس ما آمدند. ابتدا فکر کردم بازرس هستند و تا من را ديدند گفتند؛ بيا پايين.

هاشميان ادامه داد: رفتم و شروع به سوال کردن از من کردند و درباره علاقه‌ام به بازي کردن پرسيدند. از من تست گرفتند و نهايتا خوششان آمد و حس گريه‌اي که به دنبالش بودند را به خوبي درآوردم. در نهايت آدرسم را گرفتند و رفتند و بعد از دو، سه روز براي اجازه گرفتن به مغازه پدرم رفتند.

وي با بيان اينکه در طول دو هفته، توسط سيروس حسن‌پور و جواد کاسه‌ساز براي اينکه مقابل دوربين برود،حاضر شده است‌، گفت: در پارک «لاله» تمرين مي‌کرديم تا فيلمبرداري آغاز شد و ديالوگ‌ها را همانجا مي‌گفتند و من هم تکرار مي‌کردم. قرار بود فيلمبرداري يک ماه طول بکشد اما چهار ماه طول کشيد و آنقدر برايم سخت بود که مريض شدم و چند روزي نتوانستم کار کنم.هاشميان گفت: براي اينکه به درسم لطمه نخورد برايم معلم خصوصي گرفته بودند. ساعت شش صبح بلند مي‌شدم تا ساعت حدود هفت و نيم معلم داشتم و بعد راننده مي‌آمد و سر فيلمبرداري مي‌رفتم. آنقدر درسم خوب بود که با همان حدود يک ساعت راه مي‌افتادم و مشکلي در مدرسه پيدا نکردم.

او سخت‌ترين صحنه‌هاي اين فيلم را سکانس‌هاي مربوط به مسابقه دو دانست و به ايسنا گفت: آن صحنه‌ها برايم بسيار سخت بود و هنوز هم که يادم مي‌افتد پاهايم درد مي‌گيرد.

هاشميان با اشاره به صحنه‌هايي از فيلم «بچه‌هاي آسمان» که به آن علاقه دارد، يادآور شد: آن صحنه‌اي که پايم را در حوض گذاشته و ماهي‌ها دور آن جمع مي‌شوند را بسيار دوست دارم. صحنه‌اي که با سختي گرفته شد. اول شيشه گذاشتند تا ماهي‌ها يکجا جمع شوند اما با برخوردشان شيشه را مي‌انداختند. در نهايت اصغر نژادايماني زردچوبه به همراه خمير نان بربري به پايم ماليد و بوي آن که پخش شد، ماهي‌ها به سمت پايم آمدند و آن صحنه را گرفتند.

او به اولين‌باري که فيلم را به روي پرده ديد، اشاره کرد و گفت: فيلم را در جشنواره ديدم و از اينکه «بچه‌هاي آسمان» اين همه سروصدا کرد و از آن لذت مي‌بردند، خيلي خوشحال بودم. هاشميان ادامه داد: براي بازي در «بچه‌هاي آسمان» 100 هزار تومان دستمزد گرفتم که آن را به پدرم دادم. البته آقاي مجيدي اين دستمزد را به زور به من داد.

بازيگر «بچه‌هاي آسمان» همچنين يادآور شد:بعد از فيلم شناخته شده بودم و وقتي من را مي‌ديدند، خوشحال مي‌شدند. هم کلاسي‌ها و دوستانم هم خيلي من را تحويل مي‌گرفتند اما خودم را برايشان نمي‌گرفتم.

هاشميان با بيان اينکه بعد از «بچه‌هاي آسمان» تنها در يک فيلم کوتاه بازي کرده است‌، ادامه داد: ديگر پيشنهاد بازي نداشتم. متاسفانه از کساني که با مجيد مجيدي کار کردند تنها من بازيگر نشدم و افرادي مانند رضا ناجي و حسين عابديني در سينما ماندند.وي درباره ارتباطش با عوامل «بچه‌هاي آسمان» بعد از فيلمبرداري گفت: از روزي که فيلم در جشنواره فيلم فجر نمايش داشت ديگر آقاي مجيدي را نديدم تا سال 87 که با آقاي ناجي به سينما «فرهنگ» رفته بوديم تا «آواز گنجشک‌ها» را ببينيم. ابتدا من را نشناخت و بعد شناخت و حال و احوال کرد. من از سال 86 تنها با رضا ناجي ارتباط دارم. فيلم مستندي از «بچه‌هاي آسمان» در تلويزيون پخش شد که از بين آنها فقط من نبودم. در آن برنامه آقاي ناجي پيغام داد که اگر اين برنامه را ديدم تماس بگيرم، چون هيچ خبري از من نداشتند و حتي نمي‌دانستند زنده هستم و در ايران زندگي مي‌کنم.

هاشميان ادامه داد: يکي اين برنامه را ديد و به من خبر داد و به شبکه چهار زنگ زدم و بالاخره رضا ناجي را پيدا کردم و الان بيشتر به صورت تلفني در تماس هستيم. از کسي هم که نقش خواهرم را بازي مي‌کرد، خبر ندارم و نمي‌دانم الان کجاست.وي به اتفاقاتي که برايش پيش آمد و باعث کم شدن علاقه‌اش به سينما شد اشاره کرد و گفت: مي‌خواستم به هنرستان صدا و سيما بروم که به خاطر يکسري لج و لجبازي‌ها نشد و مديرمان تاييد نکرد. به شرکت‌هاي توليد فيلم مي‌رفتم که آنها هم من را سرکار مي‌گذاشتند. بازيگري را دوست داشتم و معتقد بودم در خونم است و استعداد ذاتي من بود.بازيگر فيلم «بچه‌هاي آسمان» ادامه داد: يکبار هم در شبکه 3 آشنا پيدا کردم و پيش بيژن بيرنگ رفتم که او من را به مسعود رسام معرفي کرد و در نهايت هم هيچ اتفاقي نيفتاد. روزي هم به «سيما فيلم» رفتم و با يک بازيگر مطرحي صحبت کردم که او بدجوري من را ضايع کرد و گفت؛ دليل نمي‌شود يک فيلم بازي کرده‌اي و ديگر بازيگر شده‌اي. آن موقع 15،‌ 16 سال داشتم و در سن بلوغ بودم و به بدنسازي هم مي‌رفتم که اين صحبت آن بازيگر برايم خيلي سنگين بود و از اين حرفه متنفر شدم. »

متن کامل اين مقاله در نشاني tebyan.net قابل مشاهده است.

جمعه 22 شهريور 1392 - 0:42
*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری