يكشنبه 26 آذر 1396 - 17:6
پربازديدترين اخبار از استان
تهران
  • هيچ خبري موجود نيست

«رادي شناسي» در تبيان

تارنماي فرهنگي اطلاع رساني تبيان در مقاله اي هنري به معرفي کتاب «رادي شناسي» و احترام به روح بلند مرحوم اکبر رادي پرداخت.

به گزارش روابط عمومي سازمان تبليغات اسلامي،بخش کتاب و کتابخواني موسسه تبيان اين مقاله را براي گراميداشت بزرگترين نمايشنامه نويس معاصر ايراني تهيه کرده است.

فاطمه شفيعي در اين مقاله مي نويسد:«بي شک اکبر رادي يکي از درام نويسان بزرگ معاصر است که آثار ارزشمندي به رشته تحرير در آورده است. وي يکي از کساني است که درام نويسي را رشته اي مستقل مي دانست و ارزش ادبي براي آن قائل بود فارغ از اين که اثر به صحنه کشيده شود يا نه. وي اغلب آثار مهم اش را در دهه چهل تقرير کرده و تا سال هشتاد وشش که سال وفات اوست همچنان مشغول نوشتن بود.

رادي در تاريخ 10 مهرماه 1318 در رشت‌ به دنيا آمد. او دو كلاس آخر ابتدايي را در دبستان «صائب» تهران (1331) و دوره متوسطه را در دبيرستان فرانسوي «رازي» به پايان رساند (1338). يك سال پشت كنكور پزشكي ماند و سال بعد (1339) در رشته علوم اجتماعي دانشكده ادبيات دانشگاه تهران قبول شد و چهار سال بعد فوق‌ليسانس اين رشته را هم تا نيمه‌هاي سال دوم رفت و نزديك پايان‌نامه آن را رها كرد. عشق به ادبيات و علاقه روزافزون به تئاتر شايد اصلي‌ترين دليل اين كناره‌گيري بود.او همزمان، دوره يك ساله تربيت معلم را ديد ، و از سال 41 با حكم رسمي وزارت‌خانه معلم شد؛ و دو نمايشنامه «روزنه آبي» و «افول»نوشت. طي سي و دو سال تدريس در رشته ادبيات سال چهارم دبيرستان، ادبيات نمايشي انستيتو مربيان امور هنري، نمايشنامه‌نويسي‌ِ مقطع كارشناسي دانشگاه تهران و نمايشنامه‌نويسي‌ پيشرفته كارشناسي ارشد دانشگاه هنر ادامه داد و در سال 1373 به پايان تدريس رسيد و بازنشسته شد.

اولين داستان جدي كه نوشت؛ «باران» نام داشت كه در مسابقه داستان‌نويسي مجله «اطلاعات جوانان» چاپ شد و ميان‌ِ بيشتر از هزار داستان برنده جايزه اول شد.پيش از اين مسابقه هم مقدار زيادي داستان نوشته بود و بعد از آن هم نوشت و برخي را منتشر كرد.

رادي همواره معتقد بود: « تا زماني كه نمايشنامه ايراني با آدم‌هاي معاصر و درد زنده نداشته باشيم، بييگمان تئاتر معاصر ملي هم نخواهيم داشت.» شخصيت هايي که رادي آفريده است از گوشت و پوست هستند و همچنان زنده. آثار رادي حرف زمانه اش و از نگاه تيزبينانه وي به جامعه اش حکايت دارد.او نخستين نمايشنامه جدي‌اش «روزنه آبي» را در زمستان 38 آماده كرد و به واسطه آن با شاهين سركيسيان آشنا شد. سركيسيان بعد از مطالعه نسخه دست‌نويس «روزنه آبي» تصميم به اجراي آن گرفت.

از ديگر كارهاي رادي مي‌توان به: نگارش داستان‌هاي بلند «افسانه دريا» و«مسخره» 1336، نمايشنامه «از دست رفته» (چاپ نشده)؛ 1337، داستان «باران» و «جاده» مجله «اطلاعات جوانان»؛ 1338، داستان «سوءتفاهم» هفته نامه فردوسي؛ 1339، داستان «كوچه»1339 ، نمايشنامه «مسافران ومرگ در پاييز» چاپ در مجله «پيام نوين»1344، نمايشنامه «روزنه آبي» 1341 به كارگرداني «‌شاهين سركيسيان» 1345 ، نمايشنامه «مرگ در پاييز» 1349 به كارگرداني «عباس جوانمرد» تهران، چاپ مجموعه داستان «جاده» 1349، نمايشنامه‌ي «ارثيه ايراني» 1347 ،نمايشنامه«افول»1343، نمايشنامه«صيادان» اشاره کرد و از ديگر نمايشنامه‌هاي او مي توان از «لبخند باشكوه آقاي گيل»، «در مه بخوان»، «آهسته با گل سرخ»، «منجي در صبح نمناك»، «هاملت با سالاد فصل» ،«آميز قلمدون»، «شب روي سنگ‌فرش خيس»، «آهنگ هاي شكلاتي»، «پايين گذر سقاخانه» و...، نام برد.آثار گرانقدر او در حوزه درام فارسي هنوز به درستي به نقد و بررسي کشيده نشده است. وي ادبيات فارسي را به خوبي مي شناخت و از گويش ها و لهجه هاي محلي به خوبي آگاه بود. شناخت وي از زبان فارسي به اندازه اي بود که هر اثرش درسي مهم از ادبيات فارسي پيش رو مي گذارد.آهنگ هاي شکلاتي آخرين اثري است که در سال 88 توسط نشر قطره به بازار کتاب عرضه شد. يعني دو سال پس از فوت وي. اکبر رادي در سن 68 سالگي در حالي دارفاني را وداع گفت كه چند ماهي مي‌شد كه از بيماري سرطان مغز استخوان رنج مي برد.

مجموعه مقالات کتاب رادي شناسي توسط همسرش حميده بانو عنقا گرد آوري شده است. اين کتاب توسط بنياد اکبر رادي جمع آوري و توسط نشر قطره به بازار کتاب عرضه شده است.

مقالات اين کتاب نقدهايي است که به مناسبت همايش رادي شناسي در بنياد اکبر رادي نوشته و خوانده شده است. »

متن کامل اين مقاله در نشاني tebyan.net قابل مشاهده است.

يكشنبه 17 شهريور 1392 - 10:0
*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری