دوشنبه 20 آذر 1396 - 7:22
پربازديدترين اخبار از استان
تهران
  • هيچ خبري موجود نيست

تبيان بررسي مي کند:

همه «ده» هايِ پا طلايي!

تارنماي فرهنگي اطلاع رساني تبيان همزمان با تب و تاب فوتبال و اردوي تيم ملي، در مجموعه گزارشي به بررسي بيوگرافي و فعاليت فوتباليست هاي شماره ده تاريخ فوتبال جهان پرداخت.

به گزارش روابط عمومي سازمان تبليغات اسلامي،بخش ورزشي موسسه تبيان اين گزارش را با ورق زدن تاريخ فوتبال جهان تهيه کرده است.

در اين گزارش با عنوان «بازيکناني که تاريخ فوتبال مديون هنر آنهاست» آمده است:«سال‌هاست که ستاره آسمان شخصيت‌هاي بزرگ شماره 10 فوتبال کم سو شده و افول کرده است و ديگر بازيهاي چشم نوازي مانند گذشته از هافبک هاي خلاقي چون مارادونا، پلاتيني، زيدان و... در ميانه ميدان نمي بينيم و در چند سال اخير چهره‌هاي کمي چون اينيستا، ژاوي، اوزيل و اشنايدر، ياد بازيسازان بزرگ گذشته را زنده کرده اند و اين نويد را به جهان فوتبال مي توانند بدهند که دوباره شماره 10 ارج و قرب يافته و مشتري‌هاي زيادي پيدا کنند.بازيکن شماره 10 هميشه بهترين بازيکن تيم بود و شيوه بازي، داشتن کاريزماي ستاره شدن و از همه مهمتر قدرت بازيسازي، فاکتورهايي بودند که اين بازيکن براي به دست آوردن پيراهن شماره 10 لازم داشت. بيشترشان قدرت بازي‌خواني و تکنيک نابي داشتند که در لحظات سخت به کارشان مي‌آمد و قفل بازي را به نفع تيمشان باز مي‌کرد. ماهنامه ورزشي Four Four Two چند وقت پيش با پرداختن به پرونده طلوع دوباره ستارگان بازيساز در فوتبال، اقدام به معرفي 16 بازيساز بزرگي کرده که فوتبال را متحول کرده و آن را تغيير دادند. در اين ليست از هر جايي که بگوييد بازيکن پيدا مي‌شود. از آمريکاي جنوبي گرفته تا يوگسلاوي و از آدم‌هاي زشت و کچل گرفته تا خوش‌تيپ‌هايي که به مانکن‌ها شبيه بودند در اين ليست هستند. حتي فوتبال عجيب و غريب انگليس هم نماينده‌اي در بين اين بزرگان دارد. اصل اين مطلب نوشته «بارني روناي» است که با تغييرات اندکي ترجمه شده است.

منظور از شماره 10 صرفا شماره پيراهن نيست و نقش شماره 10 در پلان تاکتيکي يک تيم مورد نظر است که در گذشته اکثرا پيراهن شماره 10 را نيز به تن مي کردند.آنهايي که فوتبال دهه 90 را تعقيب کرده باشند حتما کاپيتان تيم‌ملي کلمبيا را خوب يادشان هست. مردي با موهايي بلند و الياف‌گونه که بيشتر به «شيرشاه» مشهور کارتون والت‌ديسني شباهت داشت تا يک فوتباليست بازيساز.کارلوس والدراما را مي‌شود سمبل فوتبال کلمبيا دانست. حرکات او در بازي چنان چشم‌نواز و تعيين‌کننده بود که هر بيننده‌اي را مقهور لطافت بازي‌اش مي‌کرد و با وجود چهره تقريبا نامتعارف و خشني که داشت (به ويژه با آن سبيل بلند و نگاه‌هاي گيرايش)، ظرافت و تکنيک ناب متولدين آمريکاي جنوبي را به خوبي حفظ کرده بود. او نمونه يک استعداد تمام عيار بود. يک پيشتاز و تکنواز ماهر به نمايندگي از نسل طلايي فوتبال دهه 90 کلمبيا که شايد به ندرت توانسته باشد مرزهاي قاره جنوبي کره زمين را درنورديده و جهاني شده باشد.

والدراماي بزرگ در 10 سال پاياني دوران فوتبالش تنها 30 گل به ثمر رساند ولي چنان چهره درخشاني در بازيسازي و پاس دادن از خودش بر جاي گذاشت که موجب ماندگاري‌اش شد. سه سال حضور چشم‌نواز او در باشگاه مون‌پوليه فرانسه به بهترين دوران اين باشگاه فرانسوي تبديل شد. کلمبيا پس از او هنوز در حسرت يک شماره 10 کامل مي‌سوزد و افسوس آن سال‌هاي باشکوه را مي‌خورد.»

متن کامل اين گزارش در نشاني tebyan.net قابل مشاهده است.

شنبه 9 شهريور 1392 - 12:12
*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری