پنجشنبه 8 تير 1396 - 6:40
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

نقد و تحليل

 

نيما نوربخش

 

تصويري از توطئه و نفاق

 

نگاهي به گروه فيلمسازي تله فيلم «تروريست» به مناسبت پخش از شبکه دوم سيما


فيلم تلويزيوني تروريست کاري از کارگرداني است که بسيار تلاش مي‌کند سينمايش معناگرا و در جهت ترويج اهداف و آرمان‌هاي ديني و انقلابي کشورمان باشد.

حبيب الله بهمني (کارگردان فيلم تلويزيوني تروريست) متولد هشتم آبان ماه سال ۱۳۳۶ در شيراز است. وي داراي مدرک کارداني ساختمان، کارشناسي سينما با گرايش کارگرداني و کارشناسي ارشد ادبيات نمايشي از دانشگاه هنر است.

بهمني با بازي در فيلم سينمايي وصل نيکان ساخته ابراهيم حاتمي کيا وارد دنياي حرفه اي سينما شد و در ادامه به فيلمنامه نويسي و کارگرداني سينما و تهيه کنندگي روي آورد.

فعاليت مطبوعاتي، تدريس رشته سينما و همچنين مديريت گروه سينمايي دانشگاه سوره، بخش ديگري از فعاليت هاي وي به شمار مي آيد.

راننده سفير(۱۳۷۲) نخستين فيلم حبيب الله بهمني است که با همکاري شفيع آقا محمديان آن را کارگرداني کرد.

فيلم دوم حبيب الله بهمني که باز هم با همکاري شفيع آقا محمديان ساخته شد مرواريد سياه (۱۳۷۳) نام داشت. تارهاي نامريي (۱۳۷۶) عنوان سومين فيلم حبيب الله بهمني است.

فيلم بعدي اين کارگردان مضموني اجتماعي داشت. نويسندگي اين کار را که زنداني ۷۰۷ نام داشت خود حبيب الله بهمني برعهده داشت. اين کارگردان سينما شب کايت‌ها را در سال ۱۳۸۲ کارگرداني کرد. لوح فشرده در سال ۸۷ فيلمي ديگر از بهمني است و مجموعه ۲۶ قسمتي زندگي ارمغان خداست را هم کارگرداني کرده است.

وي علاوه برکارگرداني و تدوين، بازنويسي فيلمنامه و فيلمبرداري هوائي فيلم سينمائي شب کايتها را نيزبر عهده داشته است. اين فيلم در سال ۱۳۸۵ به زبانهاي کردي، آذري، بوسنيائي، عربي، انگليسي و فرانسوي دوبله و از شبکه جهاني سحر پخش شده است.  مرگ در برلين  و سيب و سلما آخرين ساخته‌هاي بهمني است.

حبيب الله بهمني با بيان اينکه جامعه ما يک جامعه اخلاق مدار و ديني است اما سينماي امروز ما تنها به سرگرمي - به هر قيمت - مي پردازد، مي گويد: «اما خوشبختانه يکسري فيلمهايي هم وجود دارند که بدون استفاده از فرمولهاي کاذب براي جذب مخاطب، به زيبايي و با صداقت حرف خودشان را بيان مي کنند و علاوه بر اينکه مسائل و معضلات فرهنگي و اجتماعي را مطرح مي کنند راه حل هايي را هم ارائه مي دهند که معمولا راه حلهاي ديني است...»

بهمني در مورد اينکه چه نوع فيلمهايي مناسب خانواده ها هستند، مي گويد: «يک خانواده ترکيبي از پدر ، مادر و فرزندان هستند و بنابراين سازنده يک فيلم براي جلب نظر مخاطبان شئونات زيادي را رعايت کند. معمولا اغلب خانواده براي گذارندن اوقات فراغت به سينما مي روند. بنابراين فيلمها در عين حالي که اين نياز اوليه را بر آورده مي کنند .

بايد مضامين و پبام هاي براي افزايش سطح آگاهي ها خانواده داشته باشند  و حداقل در روابط خانوادگي تاثير مثبتي داشته باشد.  اگر فيلمي جنبه مخربي در بحث آموزش و ايجاد سوتفاهم در خانواده ها داشته باشد ديدنش به نفع خانواده ها نيست. و اين نوع فيلمها سوظن را در خانواده ها افزايش مي دهد .

يکي از دلائلي که سينما رفتن به صورت انفرادي انجام مي شود. شکسته شدن حريم هاي اخلاقي در فيلم هاي سينمايي است. موقعي که حريم هاي اخلاقي در فيلمها رعايت نشود خانواده ها چون مقيد به رعايت اين حريم ها هستند نمي روند اين فيلمها را در سينما براي ديدن انتخاب کنند. براي جذب خانواده ها بايد خوراک سالم فرهنگي مبتني بر ارزش هاي اسلامي و ايراني ارائه کرد .»

فيلم تروريست به تهيه‌کنندگي منصور سهراب پور و با بازي بازيگراني چون علي اوسيوند، قربان نجفي توليد شده است.

اين فيلم داستان گروهي از منافقين در کشور آلمان مشغول فعاليت‌هاي پنهاني و سياسي هستند. يکي از آنها با يک گروه پزشکي که مشغول انجام تحقيقاتي روي مرکز خاطرات مغز انسان هستند، آشنا مي‌شود.

او برخي از نفرات گروهک منافقين را که از عراق براي مرگ تدريجي به آلمان فرستاده مي‌شوند، براي انجام آزمايشات روي مغزشان به آنها معرفي مي‌کند. وي در ازاي اين کار مبلغي از گروه پزشکي دريافت مي‌نمايد و...

محمدرضا لطفي درباره فيلم تلويزيوني «تروريست» مي نويسد: «اساسا بهمني معروف به فيلمساز ارزشي و جنگي است و سهراب پور هم بيش از هر تهيه کننده اي تجربه توليد کارهاي خارج از کشور را دارد.

داستان فيلم هم موضوعي جذاب و پرکشش دارد، اما محصول آن چيزي نيست که انتظارش را داريم و فيلم باورپذيري لازم را در تماشاگر ايجاد نمي کند. علت بسيار روشن است.

 اول؛ در چنين فيلم هايي ـ که در همان چند دقيقه ابتدايي بايد حس باورپذيري و همذات پنداري در تماشاگر شکل بگيرد ـ فيلمنامه نقش مهمي ايفا مي کند و براي چنين منظوري درست بايد مانند يک فرش دستباف، به تمام جزئيات دقت و توجه شود و آن را مهندسي کرد، اما تروريست فاقد اين امتياز است و فيلمنامه کاملا در سطح حرکت مي کند.

شخصيت ها براي مخاطب باورپذير نيستند و تنها ديالوگ مي گويند. دقت کنيد چنين موضوعاتي در بسياري از فيلم هاي هاليوودي دستمايه قرار گرفته است و آنها با استفاده از مهندسي درست مختصات فيلمنامه توانسته اند آثاري توليد کنند که هم در تماشاگر تاثير بگذارد و هم ماندگار باشد، اما ضعف فيلمنامه تروريست، چنين اجازه اي به گروه سازنده نمي دهد.

از سوي ديگر اين نوع آثار براي موفقيت در يک پروژه، يک بيگ پروداکشن و در حداقل ترين سطح، توليدي خوب و قوي مي خواهد. تصوير و صحنه در چنين کارهايي يک رکن اساسي و مهم است و از هيچ چيز کوچکي نمي توان و نبايد گذشت، اما به نظر مي رسد سازندگان تروريست، همه چيز را ساده گرفته اند و براحتي از کنار اين موارد عبور کرده اند.

قبول کنيم براي چنين آثاري که توليد دقيق و پر پولي را مي طلبد، حتما نياز نيست دست خالي فيلم تلويزيوني بسازيم. به راستي تماشاگري که با بهترين آثار روز دنيا سرو کار دارد چرا بايد از ديدن چنين فيلمي لذت ببرد؟»

 

يكشنبه 31 شهريور 1392 - 10:1


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری