جمعه 24 آذر 1396 - 17:39
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

نقد و تحليل

 

نيما نوربخش

 

اداي دين به مقام پدر

 

نگاهي به گروه فيلمسازي تله فيلم «پايان راه»(افسانه منادي) به مناسبت پخش از شبکه سوم سيما


افسانه منادي(کارگردان پايان راه) يکي از زناني است که با ساخت فيلم تلويزيوني پايان راه در مرکز سيما فيلم، پا به عرصه کارگرداني گذاشته است. منادي فارغ التحصيل کارشناسي ارشد مطالعات سينمايي است.

شروع فعاليت هنري منادي درکودکي از کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان بوده است. وي در خانواده اي اهل هنر پرورش يافته و بعد از ازدواج با نادر مقدس کارگردان سينما و تلويزيون، ارتباط خود را با فعاليت هاي هنري تحکيم بخشيده است.

منادي«پايان راه» را به تهيه كنندگي و طراحي چهره پردازي نادر مقدس (همسرش) و با همكاري حميدرضا يارند پور صدابردار، حسن اسدي تصويربردار، ناصر مقدس مديرتوليد، مريم باجي منشي صحنه، انوشه منادي دستيار اول كارگردان و برنامه ريز، سياوش مقدس دستيار دوم و.... ساخته است.

فاطمه گودرزي، فرهاد اصلاني، بهزاد خداويسي، عليرضا كمالي نژاد، مريم كاوياني، معصومه ميرحسيني، پروين ملكي، پرويز خشنودي و ... بازيگران اين فيلم تلويزيوني هستند.

منادي درباره سابقه فعاليت هنري اش مي گويد: «خيلي خوشحالم که فيلم پايان راه آغاز فعاليت سينماي حرفه اي من است. من قبل از شروع اين فيلم حدود 6 فيلم کوتاه مستند و داستاني ساخته ام. البته فيلمنامه هاي متعددي نيز در زمينه تلويزيون و سينما نيز به نگارش در آورده ام.»

منادي درباره داستان پايان راه مي گويد: «داستان خانواده‌اي است که به علت بستري شدن پدر، به دو پسر و يک دختر اين خانواده که در تهران زندگي مي کنند خبر مي دهند  تا خود را به شهرستان برسانند. برادر ها هر کدام به بهانه هاي مختلف از رفتن به اين سفر سر باز مي زنند اما اصرار خواهر و وخامت حال پدر آنها را وادار مي کند تا علي رغم ميلشان رهسپار اين سفر شوند. هرکدام از اين سه نفر مشکلاتي را با خود همراه دارند که موجب پديد آمدن ماجراهايي در طول سفر مي شود .»

منادي درباره ساخت پايان راه مي گويد: « همسرم طرحي يک خطي را برايم بازگو کرد. اين يک خط خيلي ذهنم را قلقلك داد و خيلي هم جاي کار داشت. جالب است بگويم اين موضوع همزمان شده بود با اولين ماه‌هاي بعد از فوت پدرم. در شرايط مشابهي ديده بودم که پدر و مادر برخي دوستانمان كه در شهرستان بودند اگر بيمار مي شدند، اين وضعيت بر زندگي زناشويي آنها تأثير فراواني مي گذاشت. با نگارش اين داستان اندوه نديدن پدرم را تبديل به يک کار کردم. درحقيقت يک جور تخليه احساس من بود و يک اداي دين به همه پدرها؛ پدرهايي که بنا بر گذشته و زندگي سختي که داشتند دير درک شدند.

در زمان نگارش فيلمنامه حس کردم که براي تعريف داستان ما به لحظاتي احتياج داريم که از حرکت خطي قصه اجتناب کنيم. به همين دليل به دنبال نماد هايي بودم که اين فضا را به وجود بياورد. در عين حال با فضاي کلي کار نزديک باشد.

به دنبال همين مسئله به صحنه تصادف کاميون در فيلم رسيدم. احساس کردم که با اين سکانس مي توانم اين حس را در مخاطب به وجود بياورم. خوشبختانه اين سکانس در اجرا هم خوب از آب درآمد. البته بخشي از اين سکانس را مديون تدوين خوب تورنگ هستم.

تصوير برداري پايان راه مقارن شده بود با روزهاي پاياني شهريور ماه و ازدحام مسافران و شلوغي جاده ها. در اين شرايط گروهي از مردم  هم مي خواستند براي ديدن بازيگر ها توقف کنند در حالي که جاده شلوغ بود و ترافيک زيادي هم وجود داشت. خب اين باعث دردسر و نگراني ما بود.

بعد مجبور شديم يک جاده فرعي پيدا کنيم و قسمتي از کار را در آنجا تصوير برداري کنيم تا خداي نکرده اتفاق بدي براي گروه و يا مسافران رخ ندهد. تقريباً بعد از گذشت 12 روز تمامي سکانس هاي جاده را تصويربرداري کرديم و زماني که کار ما در جاده تمام شد، اولين شبي بود که من در طول کار با آرامش توانستم بخوابم .»

منادي درباره هدفش از فيلمسازي مي گويد: «در فيلم هايم به دنبال فتح قله هاي خيلي بلند نيستم. به نظر من قله هاي بلند از سنگ ريزه هاي کوچک ساخته شده اند. پيدا کردن نقاط بزرگ در زندگي آدمها گاه شايد آن سنگ ريزه هاي کوچک را از نگاه آدم دور نگاه دارد. من دلم مي خواست بيشتر به آن سنگريزه ها توجه کنم. همان ساختارهاي ريزي كه همه ما را از هم متمايز مي كند.»

منادي درباره ترديد شخصيت هاي آثارش مي گويد: «خب، اغلب آدمها اين ترديد را دارند. به نظرم نقطه عطف زندگي آدمها در تصميم گيري آنهاست. اگر ما در يک شرايط مساوي قرار بگيريم و مجبور به انتخاب شويم نوع برخود ماست که مشخص مي کند چه کسي هستيم و چه شخصيتي داريم.

خيلي دلم مي خواهد که به اين موضوع بپردازم و در پايان راه هم همين طور است. در حقيقت شرايطي پيش مي آيد که اين سه فرزند بايد تصميم بگيرند. در پايان يکي متحول مي شود و ديگري در ادامه مسير زندگي اش تأييد مي شود و به راه خود ادامه مي دهد و اين  نقطه خوبي است.»

منادي درباره تاثير خانواده روي کارش مي گويد: «من با خانواده ام زندگي مي‌کنم و آنها هم با من. من اول مادر هستم و بعد فيلمساز. به همين خاطر با فاصله کار کرده ام چون نمي خواستم بچه هايم فکر کند در اولويت دوم زندگي ام هستند. ولي زماني که کار مي کنم بنا بر ميل و انتخاب خودشان،کارم در الويت قرار مي گيرد.

خاطرم هست که پسرم کلاس اول بود و براي فيلم خوشه هاي عشق اسامي را روي کاغذ نوشته بود و مي گفت؛ « مامان اين اسمها را براي فيلمت انتخاب کن » و حتي پسر بزرگم که به طور جدي در کنارم حضور دارد و از نظراتش استفاده مي کنم و همين طور همسرم که جاي خود دارد و هميشه در کنار من است .»

نادر مقدس(تهيه کننده) درباره توليد پايان راه مي گويد: «طرح اوليه اين کار توسط من به منادي داده شد. سپس توسط وي فيلمنامه به نگارش در آمد. پس از تصويب کارگردان من را به عنوان تهيه کننده انتخاب کرد. البته من تهيه کننده رسمي نيستم و فقط براي آثار خودم و نزديکانم تهيه کنندگي مي کنم.»

ياور تورنگ (تدوينگر) در ارتباط با فعاليت خود در اين تله فيلم مي گويد: «به نظر من هر فيلمي دو بخش دارد. يکي از اين بخشها زماني است که فيلم به نگارش در مي آيد و ديگري زماني است که فيلم مونتاژ مي شود. البته فيلم در بخش دوم به گونه اي تکامل پيدا مي کند. اين همکاري من با منادي کارگردان فيلم، تقريبا چهارمين همکاري ما به حساب مي آيد. به همين دليل با فضاي کار هم بسيار آشنا هستيم.»

فاطمه گودرزي درباره بازي در پايان راه مي گويد: «اين فيلم يک اثر بسيار ملموس به حساب مي آيد. در اين فيلم ارتباط خوب يک خانواده به تصوير کشيده مي شود. فيلم اثر ساده اي است. البته موضوع به تصوير کشيدن ارتباطات يک خانواده، يکي از دلايلي است که من در اين فيلم بازي کردم.»

محمد رضا لطفي درباره پايان راه مي نويسد: اين فيلم تلويزيوني به کارگرداني افسانه منادي و تهيه کنندگي نادر مقدس محصول سال 85 است و در جشنواره فيلم فجر چند سال گذشته نيز در چند نوبت به نمايش درآمد.

اين فيلم تلويزيوني نه شاهکار است نه حتي يک اثر قوي، اما با گذشت هفت سال از زمان توليدش، هنوز باطراوت تر و محکم تر از بسياري از تله فيلم هايي است که امروزه توليد و پخش مي شوند و اين يک زنگ خطر کاملا جدي براي صنعت تله فيلم محسوب مي شود که توليد فيلم تلويزيوني طي اين سال ها از لحاظ کيفي رشد چنداني نکرده است و از همه مهم تر اين که ثابت مي کند در گذشته ساخت تله فيلم بسيار جدي تر گرفته مي شد و عوامل سازنده، آن را به چشم يک کار گذرا نگاه نمي کردند.

در خلاصه داستان فيلم آمده است: بابک، سهراب و هما باخبر مي شوند پدرشان در بيمارستاني در شمال بستري شده است. او حال وخيمي دارد و به اعضاي خانواده خبر مي دهند هر چه سريع تر خود را از تهران به شمال برسانند.

نحوه برخورد آنها با اين خبر متفاوت است. هر کدام از برادرها به دنبال بهانه اي است تا از زيربار اين سفر شانه خالي کند، اما موفق نمي شوند. اين سفر سه نفره بهانه اي مي شود تا به زندگي آنها به خصوص بابک نگاهي بيندازيم. در بين راه خبر مي رسد...

نادر مقدس، کارگردان سينما سال هاست در فيلم هاي تلويزيوني در کسوت کارگردان و تهيه کننده حضور دارد و در کنار همسرش که فيلمنامه نويس و کارگردان است فيلم هاي تلويزيوني زيادي توليد کرده است. براستي حيف است اگر از چنين افرادي که براي فيلم هاي تلويزيوني خود تا اين حد زحمت مي کشند و آن را جدي مي گيرند، تقدير نشود.

فيلم تلويزيوني ارتباط خانوادگي از نادر مقدس که آن هم در جشنواره فجر به نمايش درآمد و سال گذشته اکران هم شد، گواه اين مدعاست؛ فيلمي که اتفاقا از لحاظ سوژه به پايان راه شباهت زيادي داشت.»

 

دوشنبه 25 شهريور 1392 - 10:0


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری