چهارشنبه 20 آذر 1398 - 3:30
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

يادداشت

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان چهارمحال و بختياري

 

حقوق مؤمنان بر يکديگر

 

به سند معتبر منقول است که معلي بن خنيس از حضرت صادق (ع) پرسيد که حق مسلمان بر مسلمان چيست؟ فرمود که هفت حق است که هر يک از آنها واجب است و اگر يکي از آنها را ترک کند، از دوستي و طاعت خدا به در مي رود. پرسيد که آنها چيست؟ فرمود که مي ترسم که بداني و به عمل نياوري و رعايت آنها نکني. آسان ترين آن حقوق آن است که آنچه از براي خود دوست مي داري از براي او دوست داري، آنچه از براي خود نمي خواهي از براي او نخواهي. دوم آن که بپرهيزي از غضب او و پيروي خوشنودي او بکني، آنچه فرمايد اطاعت کني. سوم آن که ياري به جان و مال و به زبان و به دست و به پا کني. چهارم آن که ديده و راهنماي و آيينة او باشي. پنجم آن که تو سير نباشي و او گرسنه باشد، تو سيراب نباشي و او تشنه باشد، تو پوشيده نباشي و او عريان باشد. ششم آن که اگر تو خدمتکار داشته باشي و او نداشته باشد، واجب است که خادم خود را بفرستي که جامه اش را بشويد، طعامش را بسازد و رختخوابش را بگستراند. هفتم آن که اگر تو را قسم دهد به عمل آوري، و اگر تو را به خانه دعوت کند قبول کني، اگر بيمار شود به عيادتش بروي، اگر بميرد به جنازه اش حاضر شوي، اگر داني که حاجتي دارد پيش گيري به برآوردن آن پيش از آن که از تو سئوال کند. چون چنين کني پيوند نموده اي محبت خود را به محبت او و محبت او را به محبت خود. 

در حديث ديگر فرمود که هيچ عبادتي نزد خدا بهتر از ادا نمودن حق مؤمن نيست.

به سند حسن از حضرت صادق (ع) منقول است که وعده نمودن مؤمن برادر مؤمن خود را نذري است که کفاره ندارد. هر که خلف وعدة مؤمن بکند، اول ابتدا به خلف وعدة خدا نموده است و متعرض غضب الهي شده است.

در حديث حسن ديگر از حضرت رسول (ص) منقول است که هر که ايمان به خدا و روز قيامت دارد، بايد که وفا کند به وعدة خود.

به سندهاي معتبره از حضرت رسول (ص) منقول است که مؤمن را بر مؤمن هفت حق واجب است: اول آن که در حضور او تعظيم نمايد، محبتش در سينة او باشد، مال خود را با او صرف نمايد، غيبت او را بر خود حرام داند، و چون بيمار شود به عيادت او رود، چون بميرد به جنازه اش حاضر شود، و بعد از مرگش به غير از نيکي او چيزي نگويد.

به سند حسن از حضرت امام محمدباقر (ع) منقول است که: دوست دار برادر مسلمان خود را و بخواه از براي او آنچه از براي خود مي خواهي، مخواه از براي او آنچه از براي خود نمي خواهي. چون محتاج شوي از او سئوال کن، و هرگاه او از تو سئوال کند به او عطا کن. نيکي را از او ذخيره مکن تا او هم از تو ذخيره نکند.

ياور او باش تا او نيز ياور تو باشد. اگر غايب شود حرمت او را غايبانه نگهدار. چون بيايد به ديدنش برو و او را گرامي بدار، بدرستي که او از توست و تو از اويي. اگر با تو در مقام عتاب باشد از او جدا مشو تا کينه را از سينة او به در کني. اگر نعمتي به او برسد خدا را شکر کن و اگر بلايي او را پيش آيد ياور او باش. با او مهرباني را زياده کن.

از حضرت علي (ع) منقول است که مسلمان را بر برادر مسلمان شش حق است: هرگاه که به او رسد به او سلام کند، هرگاه که بيمار شود به عيادت او برود، هرگاه که عطسه کند او را دعا کند، چون بميرد بر او نماز کند، هرگاه که او را به ضيافت بطلبد قبول کند، از براي او دوست دارد آنچه از براي خود دوست دارد، از براي او دشمن دارد آنچه از براي خود دشمن مي دارد.

به سندهاي معتبر از حضرت رسول (ص) منقول است که هر که صبح کند و اهتمام به امور مسلمانان نداشته باشد او مسلمان نيست. کسي بشنود که کسي فرياد مي کند که اي مسلمانان به فرياد من برسيد، و ياري او نکند، او مسلمان نيست. فرمود که محبوب ترين مردم کسي است که نفعش به مردم بيشتر مي رسد. فرمود که هر که از گروهي از مسلمانان ضرر آبي يا آتشي را دفع کند بهشت او را واجب شود.

از حضرت صادق (ع) منقول است که حق مؤمن بر مؤمن آن است که او را به دل دوست دارد، مال خود را از او دريغ ندارد، اگر به سفري رود به احوال اهل او بپردازد، اگر کسي بر او ظلم کند او را ياري نمايد، اگر عطايي به مسلمانان دهند و او غايب باشد بهرة او را براي او بگيرد، چون بميرد به زيارت قبر او برود، بر او ظلم نکند و او را فريب ندهد و با او خيانت نکند، بر روي او اف نگويد، اگر اف بگويد دوستي از ميان ايشان بر طرف مي شود، اگر بگويد تو دشمن مني يکي از ايشان کافر باشند، زيرا که اگر دروغ گفته باشد خود کافر است و اگر راست گفته آن ديگري کافر است، يعني صاحب کبيره است، و چون او را به تهمتي متهم سازد ايمان در دلش بگذارد چنانچه نمک در آب مي گدازد.

در حديث ديگر فرمود که بايد براي برادر مسلمان خود بخواهد آنچه از براي عزيزترين اهل خود مي خواهد، نخواهد از براي او آنچه از براي عزيزترين اهل خود نمي خواهد، دوستي او را خالص گرداند از شوايب به آن که در شادي او شاد باشد و در اندوه او اندوهگين باشد. اگر تواند سعي کند که غم او را زايل گرداند، والا دعا کند که خدا اندوهش را بردارد.

در حديث ديگر منقول است که شخصي به خدمت آن حضرت آمد از او پرسيد که برادران خود را به چه حال گذاشتي؟ گفت: بر نيکو حالي گذاشتم ايشان را فرمود که توانگران ايشان چگونه به احوال فقيران مي رسند؟ گفت: کمتر. فرمود: توانگران چقدر به ديدن فقيران مي روند؟ گفت: کم. فرمود که توانگران چه مقدار احسان به فقيران مي کنند؟ گفت: چيزي چند مي فرمايي که در پيش ما اينها نمي باشند. فرمود که پس چگونه ايشان دعوي تشيع مي کنند؟!

در حديث ديگر فرمود که برادران و نيکوکاران باشيد و از براي خدا با يکديگر دوستي کنيد. به ديدن يکديگر برويد و با يکديگر بنشينيد، و دين ما و احاديث ما را ياد کنيد.

از حضرت امام محمدباقر (ع) منقول است که واجب است از براي مؤمن بر مؤمن که هفتاد کبيرة او را بپوشاند.

از حضرت صادق (ع) منقول است که واجب است از براي مؤمن بر مؤمن که خيرخواه او باشد در حضور و غيبت.

در حديث ديگر فرمود که بر شما باد به خيرخواهي خلايق که هيچ عمل نزد خدا بهتر از اين نيست.

 

چهارشنبه 20 شهريور 1392 - 8:31


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری