دوشنبه 23 تير 1399 - 10:22
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

يادداشت

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان قزوين

 

چرا گاهي دعاي ما مستجاب نمي‌شود؟

 

کسى که غذاى حرام بخورد، يا امر به معروف ونهى از منکر نکند ويا از سر غفلت وبى‏ اعتنايى دعا کند، دعايش مستجاب نمى‏ گردد.

 

الهي دعاي ما مستجاب نمي‌شود؟

وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُۆْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ (البقرة/186)‏و هرگاه بندگانم از تو درباره من پرسند (بگو:) همانا من نزديکم؛ دعاى نيايشگر را آنگاه که مرا مى‏ خواند پاسخ مى‏ گويم. پس بايد دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان آورند، باشد که به رشد رسند.

برخى افراد از رسول خدا صلى الله عليه وآله مى‏ پرسيدند: خدا را چگونه بخوانيم؟ آيا خدا به ما نزديک است که او را آهسته بخوانيم و يا اينکه دور است که با فرياد بخوانيم؟! اين آيه در پاسخ آنان نازل شد.دعا کننده، آنچنان مورد محبّت پروردگار قرار دارد که در اين آيه، هفت مرتبه خداوند تعبير خودم را براى لطف به او به‌کار برده است: اگر بندگان خودم درباره خودم پرسيدند، به آنان بگو: من خودم به آنان نزديک هستم وهرگاه خودم را بخوانند، خودم دعاهاى آنان را مستجاب مى‏ کنم، پس به خودم ايمان بياورند ودعوت خودم را اجابت کنند. اين ارتباط محبّت‏آميز در صورتى است که انسان بخواهد با خداوند مناجات کند.دعا کردن، همراه وهمرنگ شدن با کلّ هستى است. طبق آيات قرآن، تمام هستى در تسبيح و قنوت هستند؛ «کلّ له قانتون»( بقره، 116.) و تمام موجودات به درگاه او اظهار نياز دارند؛ «يَسئله مَن فى السموات والارض»( الرحمن، 29.) پس ما نيز از او درخواست کنيم تا وصله ‏ ناهمگون هستى نباشيم.

 

 قرآن درباره دعا سفارشاتى دارد، از آن جمله:

1- دعا و درخواست بايد خالصانه باشد. «فادعوا اللّه مخلصين له الدين»( غافر، 14.)

2- با ترس و اميد همراه باشد. «وادعوه خوفاً وطمعاً»( اعراف، 56)

3- با عشق و رغبت و ترس توأم باشد. «يدعوننا رغباً و رهباً»( انبياء، 90)

4- با تضرّع و در پنهانى صورت بگيرد. «ادعوا ربکم تضرعاً و خفية»(‌اعراف، 55)

5– با ندا و خواندنى مخفى همراه باشد. «اذ نادى ربّه نداء خفياً»( مريم، 3)در اصول کافى، صدها حديث در اهميّت، نقش وآداب دعا، توجّه واصرار وذکر حاجت‏ها هنگام دعا ودعاى دسته جمعى وايمان به استجابت آن آمده است.( کافى، ج‏2، کتاب الدعا)چرا گاهى دعاى ما مستجاب نمى‏ شود؟عدم استجابت دعاى ما به خاطر شرک يا جهل ماست.

در تفسير الميزان مى‏ خوانيم که خداوند در اين آيه مى‏ فرمايد: «اجيب دعوة الداع اذا دعان» خودم اجابت مى‏ کنم دعا کننده‏ اى را که فقط مرا بخواند و با اخلاص تمام، از من طلب خير کند. پس اگر دعا مستجاب نشد، يا به جهت آن است که ما از خداوند خير نخواسته‏ ايم، و در واقع براى ما شرّ بوده و يا اگر واقعاً خير بوده، خالصانه و صادقانه از خداوند درخواست نکرده ‏ايم و همراه با استمداد از غير بوده است. و يا اينکه استجابت درخواست ما، به مصلحت ما نباشد که به فرموده روايات، در اين صورت به جاى آن بلايى از ما دور مى‏ شود و يا براى آينده ما يا نسل ما ذخيره مى‏ شود و يا در آخرت جبران مى‏ گردد.در اصول کافى مى‏ خوانيم: کسى که غذاى حرام بخورد، يا امر به معروف ونهى از منکر نکند ويا از سر غفلت وبى‏ اعتنايى دعا کند، دعايش مستجاب نمى‏ گردد.

معناى دعا، ترک کسب و کار نيست، بلکه توکّل به خداوند همراه با تلاش است. لذا در حديث مى‏ خوانيم: دعاى بيکار مستجاب نمى‏ شود.شايد قرار گرفتن آيه‏ دعا در ميان آيات روزه به خاطر تناسب بيشترى است که ماه خدا با دعا دارد.با اينکه کارهاى خداوند قانونمند و براساس عوامل و سنّت‌‏هاى ثابت است، پس دعا چه نقشى دارد؟همانگونه که انسان در سفر، حکم نماز و روزه‏ اش غير از انسان در وطن است، انسان دعا کننده با انسان غافل از خدا متفاوت است و سنّت خداوند لطف به اوّلى است، نه دوّمى. آرى، دعا و گفت‌وگو با خداوند، ظرفيّت انسان را براى دريافت الطاف الهى بيشتر مى‏‌کند. همانگونه که توسل و زيارت اولياى خدا، شرايط انسان را عوض مى‏‌کند. چنانکه اگر کودکى همراه پدر به مهمانى رود، دريافت محبّتش بيش از آن خواهد بود که تنها برود. بنابراين دعا، زيارت و توسل، سبب تغيير شرايط است، نه برهم‏ زدن سنّت‏ هاى قطعى الهى.

 

آداب دعا از زبان آيت الله نخودکي
 کسي که دست به دعا برمي دارد بايد که به خداوند و حصول حاجت خود از سوي پروردگار عالم حسن‌ظن داشته باشد و با تمام وجود و از عمق قلب خويش دعا کند. عارف گرانقدر، حضرت آيت الله شيخ حسنعلي نخودکي درباره شرايط دعا کردن مي‌گويد: «بدان اي عزيز که دعا را نيز چون امور ديگر آدابي است که با رعايت آن به استجابت نزديک‌تر مي‌شود. طهارت بدن از حدث و خبث و استعمال بوي خوش و تشرف به مساجد و بقاع متبرکه دعا را به استجابت مي‌رساند. نيز دادن صدقه به محتاجان و توجه به خانه خدا از آداب ديگر دعاست. کسي که دست به دعا برمي دارد بايد که به خداوند و حصول حاجت خود از سوي پروردگار عالم حسن ظن داشته باشد و با تمام وجود و از عمق قلب خويش دعا کند.به وسيله روزه اندرون از حرام خالي دارد و توبه از گناهان را تجديد کند و در دعا اصرار ورزد و حاجت خويش به زبان بازگويد و با خشوع و گريه نياز به درگاه بي نياز برد و حاجت برادران اهل ايمان را مقدم دارد و دعاي خود را با اسماي اعظم الهي همراه کند و از مدح و ثناي پروردگار خود فرونگذارد و در آغاز و انجام دعاي خود بر محمد(صلي الله عليه وآله) و دودمانش صلوات و درود فرستد.

 

شنبه 26 مرداد 1392 - 8:58


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری