چهارشنبه 22 آذر 1396 - 6:52
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان چهارمحال و بختياري

 

جوان مرد و نامرد

 

قالَ علي عليه السلام: «احذَرُوا صَولَهَ الکَريمِ اِذا جاعَ وَ اللَّئيمِ اِذا شَبِعَ»

امام علي عليه السلام مي فرمايد: از حمله جوان مرد، آن هنگام که گرسنه است و يورش ناجوان مرد آن زمان که سير است بر حذر باشيد.

**

تاريخ بشر صحنه حضور مردان و نامردان، و جوان مردان و پست فطرتان است، مردان و جوان مرداني که جلوه هاي حق و مظاهر فتوّت و آزادمنشي هستند، و پويندگان طريق فضيلت، و پاسداران شرف انساني به حساب مي آيند، آزادي و آزادگي را آرمان خواهانه دنبال مي کنند، و زير بار اسارت و بندگي کسي جز خدا نمي روند، آن هنگام که با سختي هاي ناخواسته روبرو مي شوند، و فضاي تنفس خويش و همنوعان خودشان را در خطر مي بينند، با تمام وجود به صحنه مي آيند، و از هيچ اقدام و حرکتي در راستاي تأمين خواسته هايشان طرفي نمي بندند.

جوع و گرسنگي در اين حکمت علوي، نه گرسنگي به معناي شناخته شده آن، بلکه گوياي نوعي حق نشناسي و حرمت شکني نسبت به کريم است که با روح بلند و همّت والاي او سازگاري ندارد؛ براي اين که لازمة کرامت و جوان مردي ايثار، فداکاري، دگردوستي و ديگر معيارهاي انساني است که جوان مردان به آنها پاي بند هستند. به طور کلي روان شناختي جوان مردان چيزي جز گذشت و فداکاري نيست، و تحمل گرسنگيِ و محروميت به قيمت رسيدگي به گرسنگان شيوه ديرينه جوان مردان است.

بنابراين مي توان استفاده کرد، صولت کريم و حمله جوان مرد که علي (ع) از آن بر حذر داشته است، در شرايطي رخ مي دهد که حرمت جوان مردي و مروّت شکسته شود، و نامردي فرصت ميدان داري پيدا کند. جمله «و اللَّئيمِ اِذا شَبِعَ» گوياي همين مطلب است که انسان هاي پست و بي شخصيت با دست يابي به امکانات، سر به شورش و طغيان گذارند و به انگيزة استغناء و بي نيازي موجوديت جامعه را آماج حمله هاي ناجوان مردانة خود قرار داده، و جوان مردان را در تنگنا قرار دهند.

به نظر مي رسد، کلام اميرالمؤمنين (ع) ارائه تصويري حق مدارانه از کريمان، و تصوير فرصت طلبانه اي از لئيمان و پست فطرتان است که ديگران را از آن بر حذر داشته است. در واقع کريم و جوان مرد در گرسنگي و فشار به ويژه آن جايي که قربانيان، ناتوانانِ جامعه باشند چونان آتش فشاني جوشان و خروشان عمل مي کند و در دفاع و ياريِ نيازمندان و مظلومان کوتاه نمي آيد و انسان زبون و پست که اسير شکم و شهوت است با سيري و رسيدن به بي نيازي، شورگرانه حريم ديگران را مورد تجاوز قرار مي دهد و طغيان مي کند.

«اِنَّ الاِنسانَ لَيَطغي * اَن رَاهُ استَغني»

يقيناً وقتي انسان بي نياز شود، راه سرکشي و طغيان در پيش گيرد!

اين آيه قرآني ارائه تصوير روشني از انسان هاي کوچک است که با رسيدن به مقام و منصب و دستيابي به امکانات لبريز مي شوند، و سر به شورش و طغيان در مقابلِ خلق و خدا مي گذارند؛ حال آن که جوان مردان با موقعيت هاي پيش آمده، دامنة کارگشايي و گره گشايي خودشان را نسبت به نيازمندان و افتادگان توسعه مي دهند، و از نعمت هاي خداداده در راستاي رضا و خرسندي حضرتش گام بر مي دارند.

 

جواد اسلامي باباحيدري اداره کل تبليغات اسلامي استان چهارمحال و بختياري  

 

يكشنبه 20 مرداد 1392 - 9:45


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری