دوشنبه 27 آذر 1396 - 14:8
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

مقاله

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان چهارمحال و بختياري

 

خوش خلقي با مردم

 

قالَ علي عليه السلام: «خالِطُوا النّاسَ مُخالَطَهً اِن مِتُّم مَعَها بَکَوا عَلَيکُم، وَ اِن عِشتُم حَنُّوا اِلَيکُم»

امام علي (ع) مي فرمايد: با مردم چنان معاشرت کنيد، که اگر از دنيا رفتيد بر شما بگريند، و اگر زنده مانديد از صميم قلب خواهان معاشرت با شما باشند.

بنا به نقل امام باقر (ع) رسول اکرم (ص) فرموده است: اسلام دين متانت است با مدارا و معاشرت مهربانانه در آن وارد شويد. «فاوغلو فيه برفق» پيام دين پيام محبت و مهروزي است، مسلمان وظيفه دارد در امر دين اهل مدارا باشد؛ هم با خودش مدارا کند و در انجام تکاليف و وظايف به خود سخت نگيرد، هم با ديگران اهل رفق و مدارا باشد. 

امام صادق (ع) مي فرمايد: « ان شئت ان تکرم فلن و ان شئت ان تهان فاخشن» «اگر مي خواهي در جامعه محترم باشي و همه به ديدة اکرام به تو بنگرند، نرم خو و مداراجو باش، و اگر بد خلقي در پيش گرفتي، و خشونت طلبي را پيشه خود ساختي، تحقير شده و مورد اهانت مردم قرار خواهي گرفت»؛

و نيز آن حضرت مي فرمايد: «من کان رفيقاً في امره نال ما يريد من الناس» «کسي که دوست دارد، در روابط اجتماعي خود موفق شود، و از آميزش اخلاقيِ شايستة مردم برخوردار باشد، رفق و مدارا با ديگران را در پيش گيرد»

هلال بن حکم مي گويد: هنگامي که به ديدار رسول اکرم (ص) توفيق يافتم، و به پذيرش اسلام مفتخر شدم، آموزه هايي از دين باوري را به دست آوردم.

از جمله اين که آموختم هر وقت عطسه کردم، حمد خداي را به جاي آورم، و اگر ديگري عسطه کرد براي او دعا کنم، و براي وي طلب رحمت نمايم، غافل از اين که صحبت کردن در نماز به هر شکل و هر اندازه اي که باشد مجاز نيست!

روزي در صف جماعت بودم، و به امامت پيامبر (ص) نماز مي خواندم، ناگهان يکي از نمازگزاران عطسه کرد. من بي اختيار براي او دعا کردم و «يرحمک الله» گفتم. همة نمازگزاران متوجه من شدند، بعضي از آنان زير چشمي، به من نگاه کردند و به تندي و خشم مرا زير نظر گرفتند. از خود پرسيدم مگر چه اتفاقي افتاده است که اين چنين مورد قهر و غضب ديگران قرار گرفته ام. من بي توجه به رفتار نمازگزاران حرف مي زدم و در عين حال «سبحان الله» مکرر آنان را مي شنيدم. وقتي نماز تمام شد، پيامبر (ص) فرمود: «چه کسي بين نماز حرف زد؟». همه به من اشاره کردند. انتظار برخورد تندي داشتم، امّا پيامبر (ص) به مهرباني مرا خواست، و فرمود: «اِنَّما الصَلواهُ لِلقراءهَ وَ لِذِکرالله عَزَّ وَجَل وَ اِذا کُنتَ في الصَلواهَ فَليکُن ذِلکَ حالُک» وقتي در نمازي، حرف خارج از نماز نزن، نماز براي قرائت قرآن و ذکر خداوند است و حالت نمازگزار بايد حفظ شود.

رفتار پيامبر اکرم (ص) و رفق و مداري حضرت آن چنان هلال را تحت تأثير قرار داد که مي گويد: «فَما رَايتُ مُعلِّماً اَرفَقَ مِن رَسُول الله» (ص) من معلمي مهربان تر از رسول خدا نديده ام.

چنين اخلاقي رمز موفقيت فرستاده خدا در بين مردم مي باشد، که خداي متعال از آن به «خُلُقٍ عَظيمٍ» تعبير فرموده است، بديهي است که چنين رفتاري، در زندگي و مرگ، براي آدمي محبوبيت در پي خواهد داشت؛ آن وقتي که از دنيا برود دوست داران به دليل اين که دوست مهرباني را از دست داده اند در فقدانش اشک خواهند ريخت؛ اگر هم زنده بماند و با مردم زندگي کند، مورد اقبال همگان قرار گرفته و کانون مهرورزي مردم خواهد بود.

 

تو همچو سرکة ترش رو، به انگبين آميز

که دافعِ مرض و راحتِ روان گردي

مباش مرده دل و، همدمي به جان بگزين

که از مصاحبت جان، تو نيز جان گردي

چو سايه باش ملايم، به پيش اهل صفا

که آفتاب صفت، شهرة جهان گردي

 

محافظت و معاشرت انساني، در دنيا و عقباي انساني اثرگذار است و انسان حق شناس و خوش رفتار در بودنش محبوب همگان و در نبودنش کانون توجه حق شناسان خواهد بود.

 

 ضامني كارشناس مسئول اداره کل تبليغات اسلامي استان چهارمحال و بختياري

 

شنبه 18 خرداد 1392 - 8:46


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری