پنجشنبه 2 شهريور 1396 - 5:34
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

گفتگو

 

سازمان تبليغات اسلامي

 

عكاسي رسانه اي است كه مرز ندارد

 

گفتگو با رسول اوليازاده مدير خانه عكاسان ايران

 

از چه زماني عكاسي را به طور حرفه اي شروع كرده ايد؟
 از سال 56 شروع به كار عكاسي كرده ام و در آن سال عكاسي آماتور بوده ام. اما با افرادي چون ملاقلي پور و هنرمنداني ديگر آشنا شدم. اين افراد اندوخته هاي خود را با حسن نيت در اختيار من قرار داده بودند. اولين بار كار حرفه اي خود را با عكاسي خبري با روزنامه جمهوري اسلامي و مجله پيام انقلاب شروع كردم. تا سال 85 در زمينه عكاسي خبري فعاليت داشته ام. رشته تحصيلي من نقاشي بود. رشته اي كه از كودكي دوست داشته ام.


چطور شد كه نقاشي خوانده ايد اما عكاسي را به طور حرفه اي دنبال كرده ايد؟
 در هنر اين اتفاق زياد مي افتد. مثلا رشته تحصيلي آقاي كيارستمي فيلم سازي نبوده است. امير نادري عكاس بوده، ولي فيلمساز خيلي خوبي است. گاهي كه نمايشگاه نقاشي برگزار مي كردم سبب تعجب دوستان مي شد. آخرين نمايشگاه نقاشي من در سال 82 بوده است. بعضي از افراد با ديدن آثار عكاسي من گمان مي برند كه نقاشي است. وقتي پي مي برند كه عكاسي است احساس مي كنند فتوشاپ است. وقتي مي بينند كه فتوشاپ هم نبوده است اذعان مي كنند كه خميرمايه و ذهنيت نقاشي در كار من تاثير گذاشته است.


سوژه بيشتر عكس هاي شما چيست؟ 

موقعي كه عكاسي خبري مي كنيد بستگي به حوادث سياسي روز دارد. بخش زيادي از زندگي عكاسي من اختصاص به عكاسي خبري و بخشي از آن هم به كارهاي مستند اجتماعي داشته است. چند سالي هم گرايش دروني و باطني من به سمت عكاسي انتزاعي است. مثل اين است كه در دوره جواني اشعار شاعري خاص را مي خوانيد و يا با يك نوع موسيقي ارتباط برقرار مي كنيد بعد از گذشت زماني مثلا بيشتر حافظ يا موسيقي سنتي را مي پسنديد. من هم توانسته ام در بعضي از گرايشات عكاسي ورود كنم.


چقدر با عكس و عكاسي پيام خود را به مخاطب انتقال مي دهيد؟
 سال 85 در مدينه از قبرستان بقيع عكسي گرفته بودم. عكاسي در آن مكان سبب شد دوربين و من  را بگيرند و بالاخره بعد از مشكلات بسيار دوربين را پس گرفتم. بعد از بازگشتم عكس ها را ريكاوري كردم. بعد از چند سال شهرداري تهران آن عكس را از من دريافت و در سايز 70*100 چاپ و ارسال كردند. مضمون عكس، مزار مطهر ائمه بقيع و پرنده هايي كه بالاي مزار در حال پرواز بوده اند، است و اين عكس را در بسياري از ادارات ديده ام. نشر اين عكس براي من از همه چيز مهمتر است. حتي مصاحبه اي در تلويزيون در بيت يكي از آيات عظام پخش مي شد كه اين عكس را در منزل ايشان ديده بودم كه سبب خوشحالي من  شد. دلم مي خواست اين عكس مثل تابلوي عصر عاشوراي استاد فرشچيان فراگير شود. عكس مي تواند پيام خود را به هر جاي دنيا برساند. اگر مخاطب با آن ارتباط بگيرد حتما پيام دريافت مي شود و اين بزرگترين امتيازي است كه هنرمند مي تواند آن را دريافت كند.


چقدر عكاسي در صلح و امنيت جهاني تاثير گذار است؟
 عكاسي رسانه اي اثر گذار است. مثلا وقتي زلزله بم يا جنگ تحميلي و دفاع مقدس پيش مي آيد پيش قراول اين حركت عكاسان بوده اند. چرا بعد از زلزله بم سيل كمك هاي مردمي از خارج از كشور به سمت ايران سرازير شد؟ به اين خاطر كه عكاسان حتي زودتر از امدادگران اين حادثه را پوشش داده اند. مثلا عكسي كه در آن رهبر ويتنامي ها خود را آتش مي زند و يا عكسي كه در آن به يك ويتنامي شليك شده است، نگاه مي كنيد،خواهيد ديد كه چقدر اين عكس ها تاثيرگذار بوده اند به طوري كه توانسته اند جلوي جنگ ويتنام را بگيرند. در انقلاب ما هم عكس آقاي حسين پرتوي، بيعت همافران با رهبر انقلاب را مي توان نام برد كه اين عكس تا حدي اثرگذار بوده است كه روند پيروزي انقلاب را تسريع كرد. با اين رسانه مهم مي شود در قالب هاي صلح و امنيت و دوستي و برادري قدم برداشت و بهره آن را هم آحاد ملت خواهند برد. تمام تلاش ما بايد اين باشد كه با اين رسانه مهم و با اين پتانسيل بالاي آن در جهت اهداف صلح آميز جهان هماهنگ شويم.


چطور مي شود با وجود اين همه دوربين هاي ديجيتال و موبايل عكسي مانند عكس شما كه به عنوان تنها نماينده كشورمان ، مورد پذيرش گروه داوري هشتاد و هشتمين مسابقه و نمايشگاه بين المللي عكاسيzaragoza 2012 در كشور اسپانيا قرار گرفت، متفاوت و ماندگار باشد؟
 يك عكس بايد پارامترهاي مختلف داشته باشد تا بگوييم عكاسي شده در غير اين صورت عكسبرداري شده است. ما به تعداد آدم هايي كه گوشي همراه دوربين دار حمل مي كنند، عكسبردار داريم. اما آيا به همين تعداد عكاس هم داريم؟ عكاس كسي است كه تفكر و نگاه خاص دارد. يك عكاس ايدئولوژي تصويري خود را به جامعه ارائه مي دهد پس بايد بسيار اهل فكر باشد. بايد در قالب آن تفكر قابي را انتخاب كند كه در هر جاي دنيا حرفي براي گفتن داشته باشد زيرا عكاسي رسانه اي است كه مرز و زبان خاصي ندارد. مثلا براي اينكه يك رمان خوب را به دنيا معرفي كنيد بايد به زبان آن كشورها ترجمه شود اما عكس نه جغرافيا و نه زبان دارد بلكه با تصوير پيام خود را به ديگران مي رساند. شايد عكس من هم داراي يكي از اين ويژگي ها بوده است كه به نمايشگاه راه يافت.

 

چهارشنبه 4 ارديبهشت 1392 - 10:25


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری