دوشنبه 30 مرداد 1396 - 13:7
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

گفتگو

 

سازمان تبليغات اسلامي

 

مسير قطار سينما با سوزنباني حوزه هنري اصلاح شده است

 



  گفتگو محمدحمزه زاده معاون هنري حوزه هنري با نشريه پنجره
 



 
 * بد نيست بحث را از جشنواره سي‌ام فيلم فجر آغاز كنيم. به نظر مي‌رسد نسبت حوزه هنري با جشنواره فيلم فجر سال گذشته مانند دوره‌هاي پيش‌تر نبود؛ آيا واقعاً دستور كار متفاوتي در آن دوره داشتيد؟
 البته ما در حال حاضر خيلي مايل نيستيم درباره اتفاقات سال گذشته و دوره قبل جشنواره فيلم فجر صحبت كنيم، چرا كه در مقاطع زماني مختلف چه در برنامه‌هاي تلويزيوني و چه در يادداشت‌ها و مواضع رسمي نظر خود را درباره گرايش خاصي كه در جشنواره سي‌ام فيلم فجر متبلور شد، اعلام كرده‌ايم. اما اينكه چرا حوزه در جشنواره سي‌ام به نسبت دوره‌هاي قبل با حساسيت بيشتري وارد ميدان شد مربوط به كار پژوهشي‌اي بود كه به حوزه هنري سفارش داده شد و برمبناي آن طرحي را تعريف كرديم و گروه‌هاي مختلفي موظف شدند فيلم‌هاي حاضر در جشنواره را ببينند و از چند منظر درباره آن‌ها اعلام نظر كنند؛ يكي پايبندي به اهداف و گفتمان انقلاب اسلامي، يكي نقش زن در اين آثار و ديگري توجه به بحث خانواده. طبعاً آنچه حاصل اين پژوهش بود، آرا و مواضع ما را درباره كليت جشنواره مشخص كرد كه در روز هنر انقلاب از سوي رييس حوزه هنري به‌طور رسمي اعلام شد.
   
 * دوره‌هاي قبل جشنواره فجر چنين پژوهشي را انجام نداده بوديد؟
 نه. در جشنواره سي‌ام بود كه حوزه هنري مأمور به انجام اين كار شد.  تلاش‌ هم كرديم با دقت اين كار را انجام دهيم و به نتيجه برسيم. حاصل كار هم به هر مركزي ارائه شد از دقت و جامعيت آن استقبال كردند.
   
 * اين دوره هم چنين مأموريتي داشتيد؟
 نه. سال گذشته هم از ما خواسته شد كه اين پژوهش را انجام دهيم.
   
 * اما چندي قبل يكي از مسئولان حوزه هنري اعلام كرد كه جشنواره سي‌ويكم را هم با همان دقت رصد مي‌كنيم و احتمال دارد بازهم اجازه اكران برخي فيلم‌ها در سينماهاي حوزه هنري صادر نشود؟
 از منظر انتخاب فيلم‌ها براي اكران قطعاً امسال هم آثار جشنواره را با تكيه بر همان مباني سال گذشته بررسي خواهيم كرد و دوستان ما در بخش‌هاي مختلف فيلم‌هاي جشنواره امسال را مي‌بينند و به‌عنوان "پخش‌كننده" با برخي صاحبان آثار هم وارد مذاكره مي‌شوند. به‌عنوان "سينمادار" مشغول تكميل جدول اكران سال آينده هستيم. هم زمان به‌عنوان يكي از فعالان حوزه "توليد" هم آثار را رصد مي‌كنيم تا در محدوده مقدورات و توانمندي‌هاي‌مان دست كم نه بعنوان محدودكننده كه به‌عنوان تكميل‌كننده، برخي از نقاط ضعف سينما را شناسايي و با توليد آثار مناسب، آن‌ها را پوشش دهيم.
   
 * امسال در جشنواره شاهد حذف تقريباً صدردرصدي مضامين حساسيت‌برانگيزي همچون خيانت در فيلم‌هاي حاضر در بخش‌هاي اصلي بوديم. اين اتفاق محصول به بارنشستن دغدغه‌هاي حوزه هنري در سال گذشته است يا نشان‌دهنده هراس مقطعي مديران و فيلمسازان از يك مميزي نوظهور در پروسه اكران؟
 در اينكه اقدام حوزه هنري چه در اعلام مواضع و چه در اعمال نظر در اكران، بر توليدات سينماي ايران در سال 91 تأثير گذاشته است جاي ترديد نيست. حوزه هنري به نوعي ترمز اضطراي قطار سينماي ايران را كشيد. اگر بخواهيم با ادبيات "ريل گذاري" در اين زمينه حرف بزنيم، مي گوييم كه با سوزنباني حوزه، مسير قطار سينما اصلاح شده است. اين دستاورد مهم و انكارناپذيري است. اما اينكه اين تأثير با چه كيفيت و در چه سطحي بوده‌است از آنجا كه بنده فيلم‌هاي امسال را كامل و دقيق نديده‌ام فعلاً نمي‌توانم نظر بدهم. اما از نگاه كساني كه جشنواره امسال را رصد كرده‌اند گرايش‌هاي ضدخانواده در آثار امسال مشاهده نشده‌ يا بسيار كم بوده است و اين را اثر اقدام حوزه در كنترل سينما از طريق اكران مي‌دانيم. اعتقاد هم نداريم كه اين اقدام يك مميزي دوم و يا حركتي فراقانوني است، بلكه آن را حق و امكاني مي‌‌دانيم كه در طول تاريخ سينماداري در كشور در اختيار سينماداران بوده‌است. سينماداران هم همواره براي تأمين منافع خود از اين حق استفاده كرده‌اند. همين امروز هم اگر به هر سينمادار ديگري مراجعه كنيد قطعاً حاضر نيست تمام فيلم‌هاي امسال را بدون قيد و شرط اكران كند. استفاده از اين حق هم يا براساس تدابير مالي است و يا مطابق با تدابير فكري كه ما در حوزه هنري اولويت را به تدابير فكري و اعتقادي داده‌ايم. به همين دليل هم اگر تراز اقتصادي سينماهاي حوزه هنري در سال گذشته را بررسي كنيد، خواهيد ديد كه كاهش درآمد داشته‌اند چراكه حاضر به اكران هر فيلمي با هر شرايطي نشده‌اند.
   
 * تأييد افت فروش سينماهاي حوزه از طرف شما در حالي است كه پيش‌تر يكي از مسئولان حوزه هنري ادعاي معترضان درباره اين مسئله و نيز پرفروش شدن فيلم‌هاي تحريمي حوزه هنري را رد كرده بود و آن را جوسازي رسانه‌اي خوانده بود...
 ببينيد، اينكه حوزه هنري امكاناتش را در اختيار هر فيلمي قرار دهد، آن فيلم فروش خوبي خواهد داشت يك واقعيت است اما نسبت و ميزان اين فروش بستگي به كشش و محتواي خود اثر دارد. حوزه هنري در سال گذشته تعدادي از فيلم‌ها را از چرخه اكران خود خارج كرد و اتفاقاً دليل اعتراض صاحبان اين آثار اين بود كه مدعي زيان مالي شده بودند. به تأييد خود اين آقايان اكران يك فيلم در سينما آزادي به معناي تضمين 200 تا 300 ميليون فروش آن است. همين سينما در طول سه ماه پاياني سال به‌دليل رفتار غيرقانوني شوراي صنفي اكران نتوانست فيلم‌هاي موردنظر خود را اكران كند و طبيعتاً شرايط همين سه ماه خسارات مالي جدي‌اي براي حوزه داشت كه پيگير جبران آن توسط عاملانش هستيم. در عين حال اين تلقي كه مي‌گويند فيلم‌هايي كه حوزه هنري حاضر به اكران آن‌ها نشد پرفروش بوده‌اند تلقي نادرستي است. متوسط فروش اين آثار غير از يكي كه به‌ واسطه حركت‌هاي نادرست به ‌ويژه از سوي تلويزيون در راستاي رونق دادن به حواشي آن فروش قابل توجهي داشت، در مجموع رقم پاييني بوده است...
   
 * اما در ميان اين آثار فيلمي به‌شدت خاص و بدون المان‌هاي گيشه‌پسند بود كه بنابر اعتراف عواملش در شرايط عادي قطعاً نصف فروش كنوني را هم نداشت!
 مگر اين فيلم تا امروز چقدر فروخته است؟
   
 * الان به‌طور دقيق حضور ذهن ندارم اما در مقطعي سومين فيلم پرفروش سينماها بود.
 آخرين عددي كه بنده از اكران اين فيلم تا پيش از جشنواره دارم 130 تا 140 ميليون تومان است در حالي كه توقع سازنده فيلم كه در گفت‌وگو با ما اعلام كرد اين بود كه اگر فيلم را اكران كنيد، فقط در سينما آزادي 300 ميليون تومان خواهد فروخت. به نظر شما اين فروش موفق است؟
   
 * چون در حال حاضر واقعاً از اعداد و ارقام دقيق بي‌اطلاعم قضاوت نمي‌كنم. برگرديم به بحث؛ چرا حوزه هنري به‌جاي رويكرد سلبي از طريق حمايت از اكران توليدات مطلوب سعي در معرفي استانداردهاي مدنظر خود نمي‌كند؟
 اساسا حمايت و پشتيباني از توليدات ارزشمند در دستور كار حوزه هنري قرار دارد. البته به شرطي كه خود آثار استانداردهاي حداقلي را داشته باشند...
   
 * در همين يك سال گذشته فيلمي بوده كه با تأكيد بر المان‌‌هاي مطلوب خود از آن حمايت ويژه كرده باشيد؟
 در سال 91 ما تجربه همكاري در پخش و اكران «قلاده‌هاي طلا» را داشتيم كه اتفاقاً فيلم پرفروشي بود. فيلم «يه حبه قند» هم كه فروشي ميلياردي داشت. در همين راستا فيلم «بوسيدن روي ماه» هم بود كه بازهم ما تمايل داشتيم با اكران به‌موقع و درست از‌آن حمايت كنيم. زمان اكران را هم نوروز91 در نظر گرفته بوديم. تغيير اين زمان و انتقال آن به پاييز، معادلات را بر هم زد و فيلم زماني اكران شد كه زمينه لازم براي فروش مناسب فراهم نبود. اراده حوزه براي حمايت از فيلم‌هاي ارزشمند وجود دارد اما تنها بخشي از تصميم‌گيري درباره‌ اينكه اين آثار كي و كجا اكران شوند، در اختيار حوزه است.
   
 * نه به‌عنوان سخنگوي حوزه هنري، به‌عنوان يك مخاطب مطلع چقدر جشنواره سي‌ويكم را دنبال كرديد؟
 فيلم‌هايي كه رسانه‌ها و يا همكاران توصيه مي‌كردند را ديدم كه تعدادشان زياد هم نبود، چرا كه در فاصله زماني نزديك به جشنواره فجر نمايش ويژه فيلم‌ها را خواهيم داشت و سعي مي‌كنيم در قالب همين برنامه فيلم‌ها را ببينيم.
   
 * فيلم‌ها براي اين اكران‌هاي ويژه هم غربال مي‌شوند؟
 بله. هر سال تعدادي از آثار انتخاب مي‌شوند.
   
 * در اين انتخاب‌ها ارزش‌گذاري‌هايي كه درباره آن صحبت كرديم را هم لحاظ مي‌كنيد؟
 نه. در اين مقطع صرفاً فيلم‌هاي مهم و قابل بحث را انتخاب مي‌كنيم، چراكه مخاطبان اين اكران خاص هستند و با دعوت حوزه براي تماشاي اين آثار مي‌آيند.
   
 * پس حضور يك فيلم در اين اكران‌هاي ويژه تضميني براي تأييد آن از سوي حوزه هنري نيست؟
 بله. اين تنها يك نمايش براي كارشناسان و مهمانان ويژه است.
   
 * برسيم به سه نماينده حوزه هنري در جشنواره امسال كه اتفاقاً از همان مقطع توليد حاشيه‌هايي هم داشتند؛ حكايت توليد اين آثار چه بود؟
 به طور كلي حوزه هنري آماده شده‌است تا با فيلم‌هايي پرشمارتر از قبل در حوزه توليد ورود پيدا كند. هم‌زمان حوزه مي‌خواهد با درك مهمترين مسئله سينماي كشور كه مضمون‌يابي است، با گرايش به ادبيات و اقتباس به‌ويژه در حوزه انقلاب و دفاع مقدس توليداتي را ارائه كند. درهمين سال گذشته بخش قابل توجهي از كتاب‌هاي مرتبط در اين زمينه‌ها مورد بررسي قرار گرفت و براساس آن‌ها فيلمنامه‌هايي به نگارش درآمده كه در سال 92 توليد برخي از آن‌ها آغاز خواهد شد. نكته بعدي توجه به فيلم‌هاي حوزه خانواده است كه به عقيده ما مهمترين محتواي مورد اعتناي مخاطبان سينماي ايران است. با همين رويكرد حوزه هنري پيش توليد چند فيلم را در دستور كار قرار داد. اكنون 3 فيلم دفاع مقدسي در مرحله پيش توليد قرار دارند كه طبيعتاً به جشنواره امسال نرسيدند. هم‌زمان با جشنواره يك فيلم به كارگرداني محمدمهدي عسگرپور كليد خورد و سه فيلم هم در جشنواره به نمايش در‌آمد. از اين سه فيلم دو فيلم «تاج محل» و «خسته نباشيد» مربوط به پروژه توليد فيلم‌هاي پاك، ارزان و خانوادگي بود. اين گرايشي در حوزه هنري است كه با بودجه‌هاي اندك بتوانيم بدنه فيلم‌هاي مورد نياز خود در سال را تأمين كنيم...
   
 * كه احتمالاً يكي از اصول اين بخش استفاده از پتانسيل موجود در شهرستان‌هاست؟
 بله. معرفي چهره‌هاي جديد در حوزه كارگرداني و يا ديگر حوزه‌هاي فني هم در اين بخش مدنظر است. به اين ترتيب سينماي حوزه هنري بدنه‌اي خواهد داشت متشكل از فيلم‌هاي خانوادگي و در عين حال كم‌هزينه. در كنار اين آثار فيلم‌هايي با پروداكشن كمي وسيع‌تر خواهند بود كه عمدتاً فيلم‌هاي مرتبط با انقلاب و دفاع مقدس را شامل مي‌شوند.
   
 * اشاره به مضمون‌يابي كرديد و نكته جالب توجه در آثار امسال شما توجه ويژه به بحث معيشت و شرايط اقتصادي بود كه در دو فيلم «تاج محل» و «حوض نقاشي» حضوري پررنگ هم داشت. برخي ناظران جشنواره اين رويكرد را در راستاي نقد دولت و جهت‌گيري سياسي حوزه هنري دانستند. پاسخ شما در اين زمينه چيست؟
 وقتي بر مضمون‌يابي تأكيد مي‌كنيم و معتقديم مردم بايد مشكلات‌شان را در سينما ببينند و در عين حال سينما بايد راه‌حل‌هايي را براي عبور از اين شرايط ارائه دهد، ناگزيريم در برخي موارد آينه‌اي در برابر مسائل مبتلا به امروز جامعه قرار دهيم و تلاش كنيم نسبت به اين مسائل خودمان را به غفلت نزنيم. نقد ما به فيلم‌هاي شبه اجتماعي كه در سال‌هاي اخير ساخته شده اين است كه يك فيلم نبايد به لاشه‌خواري از معضلات اجتماعي بپردازد. اگر قرار باشد روي نقطه‌ضعف‌هاي اجتماعي، اخلاقي و سياسي جامعه انگشت بگذاريم و بخواهيم با پررنگ و يا كم‌رنگ كردن آن‌ها در مجموع فضايي تيره و تار و نااميد كننده تصوير كنيم، اين رسالت سينماي اجتماعي مطلوب ما نيست. در عين حال اگر بخواهيم فيلمي بسازيم كه به دغدغه‌هاي روز مردم كه امروز قطعاً دغدغه معيشت و رزق حلال در رأس آن قرار دارد، بپردازد و به دام سياه‌نمايي هم نيافتد اين دو فيلم دو تا از چندين پيشنهادي است كه در اين زمينه مي‌توان داشت. استقبال بي نظير و اكران هاي فوق العاده فيلم هاي حوزه هنري خصوصا حوض نقاشي در جشنواره فجر، نشان از دقت و ظرافت به كار رفته در توليدات حوزه هنري داشت. مردم اگر خودشان و زندگي شان را در فيلم ها ببينند و فيلم ها اگر با كيفيت بالا و مناسب توليد شوند، حال و روز سينماي ايران خوب خواهد بود.  
   
 * يعني معتقديد شما ضمن طرح معضلات سر سلامت از كنار آن گذشته‌ايد؟
 بله. فيلمي كه تلاش دارد نمونه‌اي از خانواده‌هايي را به تصوير بكشد كه در همين شرايط سخت اقتصادي به اصول و اعتقادات خود پايبند هستند، قطعاً فيلم سياه‌نمايي نيست. در «حوض نقاشي» شاهديم فرد برخوردارتر (صاحب سوپرماركت) بيشتر از شرايط اقتصادي مي‌نالد و در مقابل رضا كه كارش را هم از دست داده مي‌گويد: «خودكار اگه ننويسه كه خودكار نيست!» و اين اشاره به اين واقعيت است كه كار جوهر مرد است و اگر كار نكند ديگر مرد نيست. امثال مرد كاسب در جامعه ما وجود دارند و اگر آن را حذف كنيم به كنتراست مدنظر براي تصويركردن فرد ايده‌آل نخواهيم رسيد. در «تاج محل» هم شرايط همين‌گونه است و تأكيد بر اصول اخلاقي و ارزشهاي انقلاب و دغدغه روزي حلال است.
   
 * برخي از سازندگان فيلم‌هايي كه حوزه هنري در سال گذشته حاضر به اكران آن‌ها نشد معتقد بودند فيلم ما بد فهميده شده و منظور ما آن چيزي نيست كه مسئولان حوزه برداشت كرده‌اند. امسال و در ويژه‌نامه روزانه جبهه فكري انقلاب اسلامي در جشنواره، نقدي را ديدم كه فيلم «خسته نباشيد» از محصولات حوزه هنري را فيلمي مغرضانه و حتي ضدنظام جمهوري اسلامي تحليل و براي اين تحليل هم به برخي كاراكترها و ويژگي‌هاي بصري فيلم استناد كرده بود. قطعاً اين تحليل را نمي‌پذيريد و آن‌ را ناشي از اشتباه فرد تحليل‌گر مي‌دانيد؛ فكر نمي‌كنيد شايد مسئولان حوزه هنري هم در تحليل برخي فيلم‌هاي تحريمي جشنواره گذشته دچار چنين اشتباهي شده باشد؟
 قبل از پاسخ به اين سوال نكته‌اي را براي ثبت در تاريخ عرض مي‌كنم و آن اينكه حوزه هنري با اسم بردن از هيچ فيلمي آن را تحريم نكرد. غير از يك نامه كه قرار بود ميان رئيس سازمان تبليغات و وزير ارشاد محرمانه باقي بماند و نمي‌دانيم چرا رسانه‌اي شد، هيچ كجا از هيچ فيلمي اسم نبرده‌ايم. هيچ متن و مصاحبه‌اي از مسئولان حوزه هنري در سال 91 پيدا نخواهيد كرد كه با نام بردن از فيلمي آن را نقد كرده باشد. حتي يك خبر هم پيدا نخواهيد كرد كه حوزه رسماً از عدم اكران فيلم مشخصي صحبت كرده باشد. برخي عوامل فيلم‌هايي كه در گفت‌وگوي رودررو و جوانمردانه با ما حاضر شدند و نكاتي را به آن‌ها گفتيم، بعدها خودشان گردهم آمدند و اسم خودشان را تحريمي گذاشتند...
   
 * يعني حوزه هنري هيچ فيلمي را رسماً تحريم نكرد؟
 بله. حوزه هنري در اين دام كه بخواهد درباره فيلم خاصي ديدگاه‌هاي خود را به‌صورت رسمي اعلام كند نيفتاد و حتي يك نمونه هم پيدا نخواهيد كرد. ما سعي كرديم تنها فيلم‌هاي مطلوب خود را انتخاب كنيم و بعدها بود كه برخي نقدها در رسانه‌ها درباره اين فيلم‌ها منتشر شد كه مستقل از مواضع حوزه بود. در جريان اين نقدها گرايشي در تحليل فيلم‌ها به‌وجود آمد كه بنده اسم آن را گرايش ژورناليستي گذاشته‌ام. البته ژورناليسم در ذات خود مفهومي منفي نيست اما دخيل كردن نگاه ژورناليستي خام‌دستانه در تحليل يك محصول هنري داراي پيچيدگي، مطلوب نيست. نگاه رمزگشايانه و استعاري به فيلم‌هايي كه هيچ مبناي استعاري در خود ندارند را به طور كامل رد مي‌كنم. اگر قرار است به فيلمي نگاه استعاري داشته باشيم خود فيلم بايد از ابتدا مبناي استعاري خود را با تماشاگر گذاشته باشد. در ميان همين فيلم‌هايي كه در سال گذشته سروصدا به پا كردند فيلمي بود كه از همان ابتدا خود را به‌عنوان اثري استعاري معرفي مي‌كرد. فيلمي كه در فضايي بي‌زمان و مكان مي‌گذشت و منطق داستاني خاص خودش را هم ارائه كرده بود. غير از‌ آن فيلم هر نوع نگاه رمزگشايانه به هر كدام از فيلم‌هاي ديگر اين فهرست اشتباه بود. تحليل مورد اشاره شما هم ناشي از همين اشتباه است. اين يك آفت در حوزه نقد فيلم است كه ربطي هم به جامعه منتقدان ريشه‌دار سينمايي ندارد و حاصل يك نگاه دانشجويي، سطحي و ان‌شاءلله گذرا است...
   
 * اما اين تحليل در ويژه‌نامه رسمي جبهه فكري انقلاب اسلامي منتشر شده‌است.
 نشريات، مطالبي در سطوح كيفي متفاوت دارند. من آن يادداشت را نخوانده ام. اما نبايد هر نقد و ديدگاهي را لزوما به‌‌ عنوان مهم «جبهه فكري انقلاب» منسوب دانست. افرادي از اين جبهه فكري را مي شناسم كه در مورد همين فيلم نظري كاملا متفاوت دارند. معتقدم قضاوت كلي منتقدان، صاحب‌نظران و به‌ويژه قضاوت مخاطبان مي‌تواند تضمين كننده كيفيت محتوايي يك اثر است.
 
 * نظرتان درباره اختتاميه جشنواره فجر و بيانيه هيات داوران چيست؟
 جشنواره فجر امسال، به نوعي آيينه تمام نماي نگاه و منش مديريت سينماي كشور است. همه دست اندركاران سينما ديدند كه چه سلوكي با فيلم هاي توليدي حوزه هنري كردند. آقايان حتي رعايت ظاهر را هم نكردند. طبيعي است كه حوزه هنري با شركت در جشنواره فجر، قواعد بازي را پذيرفته و اعتراضي به داوري و انتخاب هاي آن ندارد. اما نمي تواند بپذيرد كه در آراي مردمي هم كه روزانه از طرف خود جشنواره اعلام شده، دخالت شود. نمي تواند بپذيرد كه جايگاه هيات داوران تبديل به دستاويزي براي سوء استفاده و حمله و اهانت به حوزه هنري شود. بدعتي كه امسال در جشنواره انقلاب، با صدور يك بيانيه سياسي عليه يك نهاد انقلابي صورت گرفت و با سكوت و شايد تشويق مسوولين ارشاد مواجه شد، در آينده دامن همه اين آقايان را خواهد گرفت. خود آقايان مصداق شعري بودند كه خواندند: نه هر كه سر بتراشد قلندري داند!   
 
 * به‌عنوان سوال پاياني فكر مي‌كنيد بحران اكران سينماي ايران در سال 92 ادامه خواهد داشت؟
 مادامي كه تعداد سينماها در كشور كمتر از توليد باشد، حوزه پخش فيلم گرفتار وضعيت سنتي و بي‌شكل فعلي باشد و فيلم‌ها برمبناي مضمون‌يابي مناسب توليد نشوند، ما با بحران اكران مواجه خواهيم بود. اگر ما به جاي 300 سينماي فعلي 2000 سينما داشته باشيم اما فيلم‌هاي‌مان قابل اعتنا نباشند بحران اكران خواهيم داشت. از طرف ديگر اگر تعداد فيلم خوب زيادي داشته باشيم اما سينما براي اكران مناسب در اختيار نباشد بازهم بحران خواهيم داشت. فيلم و سينما داشته باشيم اما حوزه بسيار مهم و مغفول "پخش و توزيع" سامان نداشته باشد بازهم همين شرايط را خواهيم داشت.
 ضمنا بايد توجه شود كه آنچه كه بحران اكران سال ٩١ ناميده مي شود، دلايل مديريتي هم دارد. قبلا هم گفته ايم كه سپردن امور توليد و اكران به بعضي صنوف و افراد لجباز و خودراي و فاقد صلاحيت هاي حرفه اي مهم ترين دليل به هم ريختگي اكران است. نمي توان بخش مهمي از بدنه توليدكننده و تهيه كننده و كارگردان را نديده گرفت و از تصميم گيري ها حذف كرد و انتظار داشت كه امور به درستي پيش برود. درباره اكران 92 هم بايد منتظر بمانيم تا علاوه‌بر فيلم‌هاي جشنواره ديگر فيلم‌هاي آماده اكران را هم ببينم و بعد درباره شرايط اكران قضاوت كنيم.
 

 

سه‌شنبه 1 اسفند 1391 - 10:17


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری