دوشنبه 20 آذر 1396 - 3:46
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

گفتگو

 

فرهنگ متين

 

به تئاتر مقاومت به عنوان بچه­ي سرراهي نگاه نکنيم

 

گفتگو با حفيظ الله رفيعي

وقتي از اذهان حرف مي­زنيم منظور ذهن و نگاه جوانان است به عنوان يک فرد جستجوکننده با اين واقعيت تلخ مواجه شدم که هنوز دفاع مردمي ايران در برابر يک تهاجم گسترده در ادبيات ما راه باز نکرده و روز به روز و ساعت به ساعت نيز از مبدأ دور مي­شويم. چه رسانه­اي مي­تواند اين فاصله را پر کند؟ اين سؤال اساسي است که بايد به آن پاسخ داد پاسخي که کاربري آن به رسميت شناخته شده باشد.

بي شک در داستان نويسي و ادبيات نمايشي کشورهاي ديگر از ما پيشي گرفته­اند و اين پيشي گرفتن در نتيجه علل بسيار مهمي از جمله شناخت خوب مردم آن سرزمين­ها از فرهنگ­هاي خود و در نهايت توجه خاص به ادبيات مذهبي است بسياري از فيلم­ها و نمايشهاي غيرايراني اگر به تبليغ اين نوع ديدگاه نمي­پردازند اما در لايه­هاي متون خود و ساختارهاي هنري به اين پنجره نگاهي دارند و از همه مهمتر و حمايت­هائي است که به اشکال مختلف از به وجودآورندگان آثار مي­شود.

همين نوجوان که طومار بلند اسامي آدم­هائي را حفظ است که در سراسر دنيا مي­گردند تا پا به توپ بزنند ديگر در هيچ کجاي ذهنش جاي خالي براي حفظ اسامي کساني که از آن سوي کردستان و خرمشهر را نگهبان و دروازه بان بودند آن هم با پوست و گوشت خود ندارد. چون خود ما هم اين اسامي را هم ذهن­هايمان ثبت و ضبط نکرده­ايم مگر فقط براي برگزاري هفته يا روزي مخصوص در سال. مگر نه اين است که در جنگ و دفاع، زندگي عادي در جريان است بچه­ها به دنيا مي­آيند و برخي هم پايان عمرشان مي­رسد خواهند مرد و کساني که جفتي براي خود پيدا کرده­اند و مي­ خواهند به او برسند.  

خانه­ها ويران مي­شود و از همان لحظه ويراني نقشه آباد کردنش در ذهن صاحبانش نقش مي­گيرد. بسياري از افراد به خانه­هايشان بازنمي­گردد بنابراين بسياري از نگاه­ها تا ابد به درب منزل دوخته مي­شود. بسياري با تني پر از يادگار مقاومت بازمي­گردند و فقط در دل خود شاد هستند که مردانه جنگيدند و دفاع کردند و شايد کم کم بي­وفائي­ها باعث مي­شود که در اصل کاري که انجام داده­اند شک کنند. آيا اينها نمي­تواند موضوع ژانرهاي ادبي نمايش باشد؟

حفيظ الله رفيعي مديرعامل انجمن تئاتر انقلاب پاسخ ما را مي­دهد:

- تئاتر مقاومت از چه زماني شکل گرفت؟

سابقه تئاتر دفاع مقدس به دوران جنگ بازمي­گردد و در پشت جبهه هم تئاتر اجرا مي­شد و حتي چندين دوره جشنواره با نام­هاي مختلف پشت جبهه­ها برگزار شد. برگزار کننده آنها هم سپاه و شرکت کنندگان هم گروه­هاي مختلف مردمي بودند جشنواره با برگزاري توسط بنياد حفظ آثار شکل بهتري گرفت و سازماندهي شد حتي در بنياد مديريتي به نام­هاي هنرهاي نمايشي براي سر و سامان دادن به تئاتر دفاع مقدس شکل گرفت.

انجمن در سال 1375 با هدف کمک و تقويت تئاتر در حوزه­هاي دفاع مقدس شکل گرفت تار و پود تشکيل گروه­هاي نمايشي و توليد آثار نمايشي در انجمني براساس معنويت و موضوعات ارزشي تعريف مي­شد.

- چرا چنين ساختاري براي حمايت از تئاتر مقاومت در وزارت ارشاد وجود ندارد؟

تا زمان تأسيس انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس وزارت ارشاد آمادگي شکل دهي ژانري با عنوان تئاتر دفاع مقدس را نداشت اما در حال حاضر با توجه به اينکه در بنياد فرهنگي روايت ما چنين ساختاري را ايجاد کرده­ايم و انجمن جايگاه خودش را پيرامون عرضه­ي تئاتر پيدا کرده صلاح نيست که وزارت ارشاد بخواهد اين مسير را از صفر شروع کند اگر حمايت از انجمن تئاتر به شکلي در وزارت ارشاد تعريف شود که تعامل به طور سازماني صورت بگيرد وزارت ارشاد نيازي هم براي تشکيل بخشي براي تئاتر مقاومت نخواهد داشت.

- آيا با وزارت ارشاد تعامل داريد؟

همکاري­هائي با اين مرکز داريم که البته به حالت ايده آل نرسيده است در گذشته مرکز هنرهاي نمايشي در برگزاري جشنواره­ها کمک کرده و سالن­ها و امکاناتي در اختيار ما گذاشته است اما ما انتظار همکاري بيشتري با اين مرکز داريم. در جلسه­اي که با مسئولين اين مراکز در ديگر ارگان­هاي مشابه فرهنگي ارشاد و حوزه هنري داشته­ايم ايده­هائي را با ايشان در ميان گذاشته­ايم. يک بخش مربوط به برنامه­هاي کوتاه مدت و جاري انجمن و مرکز بود و توليداتي که بايد در سال 91 و نهايتاً 92 داشته باشيم بخش ديگر يک طرح بلندمدت است که براي رسيدن به آن بايد با مرکز هنرهاي نمايشي به نقطه مشترکي برسيم.

- چه انتظاري از اين مراکز و متوليان هنري و فرهنگي مانند ارشاد و حوزه هنري داريد؟

ما انتظار داريم در حوزه تئاتر جزيره­اي عمل نکنيم بايد يک کليت تئاتر در کشور داشته باشيم ما قبول داريم که مراکز هنرهاي نمايشي اين ارگان­ها متولي تئاتر کشور است و هرگونه اجراي تئاتري که بايد در کشور صورت بگيرد بايد در کنار او هويت پيدا کند اين آمادگي را داريم که ضمن داشتن ايده­ها و ايده­آل­هاي خودمان آنچه تا به حال برنامه ريزي کرده­ايم را با اين مراکز هماهنگ کنيم.

- در مقابل چه انتظاراتي داريد؟

هدف هر دو گروه کمک به فرهنگ کشور است ما ظرفيت­هائي داريم که مي­توانيم در اختيار اين مراکز قرار دهيم و مرکز امکانات و توانمندي­هائي دارد که در کنار فرصت­ها و بضاعت­هاي ما مي­تواند منجر به يک حرکت بزرگ منسجم شود. بودجه تئاتر و عمده­ي سالن­هاي نمايشي در اختيار اين دو مرکز و متولي بزرگ فرهنگي است بنابراين برنامه ريزي کلان در اين موارد در اختيار نهادها است در واقع کسي مي­تواند مسير را برنامه ريزي کند که مسير و هدف و امکانات کافي را در اختيار دارد. در حالي که بضاعت ما اندک است.

- چرا بنياد براي حل اين مشکلات خودش دست به کار نمي­شود. مثلاً چرا سالن اختصاصي احداث نمي­کنيد؟  

ساختمان بنياد فرهنگي روايت واقع در ميدان فردوسي از پنج سال پيش در حال برنامه ريزي براي تبديل شدن به يک برج فرهنگي با همه­ي امکانات مورد نياز است. در آن ساختمان سالن اختصاصي نمايش هم پيش بيني شده است. البته فعلاً مجموعه­اي اسوه هم هست که سه سالن داد و براساس نياز فعالشان مي­کنيم. خواسته­ي ما از اين مراکز در حد يک سالن نيست بحث ما اين است که تئاتر دفاع مقدس در برنامه ريزي و بودجه بندي کلي تئاتر کشور لحاظ شود. ما تأکيدي براي اختصاص يک سالن به دفاع نداريم ممکن است نمايشي در سالن چهارسو اجرا شود و نمايش ديگر در سالن اصلي مهم اين است که تئاتر مقاومت بخشي از کارهاي نمايشي ديگر در سالن اصلي مهم اين است که تئاتر مقاومت بخشي از کارهاي نمايشي باشد.

- مگر اين طور نيست؟ مثل (ختم خنکاي خاطره) که در ايرانشهر اجرا شد؟

آن يک استثنا بود. هم مديران از آن حمايت کردند و هم خودش جايش را به خوبي باز کرد. نمايش (خون رقصه) کار صابري هم در سالن چهارسو اجرا داشت مرکز هم از آن حمايت کرده است اين حمايت جزئي است بحث کلي­تر از اين حرف­ها است ما مي­گوييم چرا تئاتر دفاع مقدس چرا ديده مي­شود معمولاً به اين تئاتر از بالا نگاه شده است اين­ها همه آسيب­هائي است که باعث شده است نمايش نويس­ها کمتر به اين سمت گرايش داشته باشند.

- چرا نمايشنامه نويسان معروف در اين زمينه کمتر کار مي­کنند؟  

دلايل متعددي دارد که به آسيب­هاي کار بازمي­گردد بخشي از آن به شيوه مديريتي و نگاه برخي از مديران کلان تئاتر دفاع مقدس مربوط مي­شود که همواره سعي در جدا نگه داشتن اين جريان از بدنه کلي تئاتر داشتند.

- شايد قصدشان از جداسازي حمايت بوده است. يعني يک تبعيض مثبت؟!

بله همين طور است در آن زمان از سمت دفاع مقدسي­هاي رغبتي براي پيوستن به تئاتر کشور نشان داده نمي­شد تصور بر اين بود که مانند تئاتر پليس يا بانوان تئاتر مقاومت هم راه خودش را مي­رود. اما اين تجربه به ما نشان داده که اين حرکت اشتباه بوده است. اين­ها باعث شده نمايشنامه نويس­ها نهادي عمل کنند و عادت کنند براساس سفارش بنويسند.

- به خاطر مميزي­ها اينگونه شده است يا سعي مي­کنند مطابق خواست مديران بنويسند تا از آنان حمايت شود.

بودجه­ي نهادها در جائي صرف مي­شود که سفارش شده. بيشتر نوشته­هائي که حمايت شده يا آئيني بوده يا کار خارجي ويژه­اي و يا به چهره­اي شناخته شده يا پيشکسوت سفارش داده شده. پول زيادي هم هزينه مي­کنند و کار بزرگي ساخته مي­شود. اين عادت نهادهاي ما شده است سنت غلطي شده است که نمايشنامه نويسان پول و امکانات بگيرند و بنويسند. راه سفارشي نويسي آثار خوبي در نخواهد آمد. در اين شرايط نمايشنامه نويس کمتر براي دل خودش مي­نويسد و منتقد و پژوهشگر جامعه­ي خودش نخواهد بود. اتفاقاً زماني که نويسنده براي دِل خودش نوشته است و بعد از او حمايت کرده­اند اثر خوبي توليد شده است. منفعت طلبي خود نمايشنامه نويسان هم آفت است نگاه مي­کنند که کدام جشنواره سطح بالاتري دارد و پول بيشتري مي­دهد به آن تمايل پيدا مي­کنند.

- اينکه حوزه دفاع مقدس مخاطب کمتري دارد چقدر در اين معضل دخيل است؟

من اين موضوع را قبول ندارم اگر نمايشنامه نويس بدرستي موضوعات مورد توجه دفاع مقدس را مشاهده کند مانند ختم خنکاي خاطره، که کار بسيار خوبي بود و هم از اين کارها حمايت­هاي خوبي صورت گرفته است مخاطب هم به خوبي استقبال خواهد کرد. ما هنوز تجربيات زيادي درباره اين نوع نمايشنامه­ها نداريم و آدم­هاي باتجربه در اين زمينه کار نکرده­اند اغلب توليدات جشنواره­اي بوده است تئاترهاي جشنواره­اي ملاک خوبي براي قضاوت نيستند. تا زمانيکه به توليد متمرکز و انبوه نرسيم نمي­توانيم معيار خوبي براي ارزيابي استقبال مخاطب تئاتر دفاع مقدس داشته باشيم.

- ما چند اثر شاخص داريم که مخاطب از آن استقبال کرده است؟

کار خون رقصه اثر صابري که خودشان نويسنده و کارگردان اثر بودند. کار آقاي علي برجي به نام (ماه مهر از سال 60) که هم در جشنواره و هم در اجراي عمومي مورد استقبال قرار گرفت ديگراني هم هستند که در اين زمينه کار کرده­اند و استقبال شده مانند آقاي نيما دهقان يا کار (خاموشي دريا) که در جشنواره سيزدهم توليد شد و با اين مضمون که جهاني داشت و جشنواره تئاتر مقاومت به خوبي اشغال شد.

- ولي شما که گفتيد که جشنواره­ها ملاک خوبي براي ارزيابي مخاطب نيست؟

اين تئاتر اجراي عمومي هم شد خيلي مورد توجه واقع شد آثار ديگري هم هست مانند (کانال کميل) که بعد از جنگ چندين سال اجرا مي­شد امسال هم در ساير استان­ها اجراهاي عمومي داشته است و مخاطب پسند بوده است نمايش­ هائي از اين دست داشتيم و داريم اما نه در حد آرمان­هايمان. لازمه­ي رسيدن به اين ايده آل­ها که به تئاتر مقاومت به عنوان بچه­ي سرراهي کشور نگاه نکنيم. در جشنواره نمي­توان مخاطب را ملاک قرار داد معمولاً آدم­هاي تئاتري و فرهيخته مخاطب جشنواره­ها هستند و عموم مردم وارد اين صحنه نمي­شوند. تا سال گذشته که جشنواره سيزدهم برگزار شد نگاه به تئاتر مقاومت بيشتر جشنواره­اي بود و سعي مي­شد براي روشن نگه داشتن مشعل تئاتر دفاع مقدس جشنواره­اي برگزار کنيم که انگيزه­اي به گروه­هاي نمايشي در جهت توليد آثار نمايشي انقلابي و مقاومت باشد. در دوره­ ي جشنواره­ي دوازدهم در سال 86 و جشنواره سيزدهم در سال 90 اغلب گروه­ها پراکنده شدند و به جز معدودي بقيه به سمت موضوعات ديگري گرايش پيدا کردند.

از سال 1388 به بعد با تغييراتي که در مديريت بنياد پژوهشي و مطالعاتي که در اين زمينه انجام گرفت به اين نتيجه رسيديم که بايد بنا را بر توليد گذاشت. به طور مشخصي هدف ما تبديل ادبيات مقاومت به ادبيات نمايشي است و هرآنچه در انقلاب و دفاع مقدس از آگاهي و دانستني داريم بايد به قالب نمايش درآوريم.

- توليد هر نمايشنامه­اي که قابليت اجرا داشته باشد؟

حرکت جديدي را شروع کرديم. به عنوان از ايده تا اجرا يعني در زمينه ايده بايد توليد داشته باشيم که با جستجوي ناب به نمايشنامه تبديل شوند و تا اجرا پيش بروند.

- شما در چه مرحله­اي از آثار حمايت مي­کنيد؟   

در سال 89 گروهي از فارغ التحصيلان رشته­هاي ادبيات نمايشي، نمايشنامه نويس­ها و تعدادي از افراد مجرب را جمع کرديم ازشان خواستيم توليد کنند.

- اين که همان توليد سفارشي شد.

با نمايشنامه نويس صحبت کرديم و توقع خودمان را به ايشان گفتيم تقاضاي ذهني خود، کشور، اقتضائات و ضرورت­ هاي جامعه را مطرح کرديم ايشان را ترغيب کرديم که بروند دسته­اي از اسناد و مدارک مکتوب و حتي تصويري را مطالعه کنند و براساس مطالعه خودشان براي ما ايده بياورند و بعد درباره ايده به توافق برسيم. بعد نمايش نويس ايده را تبديل به نمايش بکند ترجيح ما اين است که نمايشنامه نويس گروهي شکل بدهيم و دو سه نفر پژوهشگر جوان و تحصيلکرده و کارشناس ارشد يا حداقل کارشناس ادبيات نمايشي در کنارش باشد که اين حوزه را به خوبي بشناسد و بتوانند مطالعه و تحقيق کرده و نتايج خود را در اختيار نمايشنامه نويسان قرار بدهند.

- براي اجراي اين نمايش­ها چه فکري کرده­ايد؟

اولويت اجراها با خود گروه­ها است بعد از توليد متن اگر نمايشنامه نويس با گروه همکاري داشته باشد و يا خودش کارگردان باشد اولويت اجرا با خودش است با اين روش در سال گذشته 33 متن توليد کرديم چون جشنواره ما دوسالانه تعريف شده بود سال­هاي 90 و 91 را به توليد اختصاص داديم تا توليد مطلوب که حدود 50 متن مي­شود.

- اين­ها را سال 92 اجرا مي­کنيد؟

سال 91 اجراي عمومي خواهد داشت هر اثر حداقل بايد 20 اجراي عمومي داشته باشد تا به پختگي برسد و بعد جشنواره چهاردهم از همين آثار تشکيل خواهد شد. ضمن اينکه فراخوان هم خواهيم داد تا افراد خبره که علاقمند هستند آثار خود را در سال 91 ارائه کنند کارشان در يک دوره بلندمدت مورد بررسي قرار بگيرد.

- بازبيني­ها توسط خود انجمن انجام مي­شود يا نهادهاي بالاتر و موازي هم در اين حرکت سهمي دارند؟

در حال حاضر متولي تئاتر دفاع مقدس انجمن است ديگران در بازبييني دخالت نداشتند.

- حتي ارشاد و حوزه هنري؟

اين نهادها در برگزاري جشنواره سيزدهم مشارکت داشتند و به نوعي در ساختار جشنواره دخيل بودند اما شيوه­اي که مدنظر است کاملاً متفاوت است و نهادهائي که بخواهند در آينده در اين باره مشارکت داشته باشند قطعاً بايد خودشان را با ما تطبيق بدهند.

- بنياد حفظ آثار درباره­ي همه­ي امور مربوط به دفاع مقدس متولي است يا در زمينه­هاي مميزي و اجراهاي عمومي. آيا فقط بازبيني انجمن کفايت مي­کند؟

ما با مرکز هنرهاي نمايشي در حال انعقاد يک تفاهم نامه هستيم بخش عمده­اي از اين تفاهم نامه حول همين برنامه­ها است که اگر قرار است يک نمايش دفاع مقدسي در تئاتر شهر اجرا شود تأييديه انجمن کافي باشد الان اينگونه نيست و ساز و کار مميزي را خودشان انجام مي­دهند و توليدات ما را بازبيني مي­کنند اما ما معتقديم اگر ما متولي دفاع مقدس هستيم هويت انجمن بايد مورد تأييد واقع شود و اين اتفاق قطعاً حادث مي­شود.

- آيا آثار دفاع مقدس در جشنواره فجر شرکت مي­کنند يا اينکه آثار تنها به تئاتر مقاومت تعلق دارد؟

در گذشته به ندرت اتفاق مي­افتد اما در چهار يا پنج سال اخير شاهد حضور اين آثار در جشنواره فجر بوديم.

- به طور کلي تئاتر در کشور ما چه جايگاهي دارد. آيا اين هنر در سبد خانوار جايگاهي دارد؟

تئاتر يک پديده وارداتي است و مورد قبول فرهيختگان و روشنفکران قرار گرفته و هنوز نتوانسته جاي خود را بين مردم باز کند. وقتي تئاتر في ذات در کشور مخاطب ندارد چگونه مي­توان انتظار داشت تئاتر مقاومت مخاطب داشته باشد. تئاتر در کشور ما خاص دانشجويان و روشنفکران است و مردم تنها از برخي از تئاترها استقبال مي­کنند برخي از انواع تئاتر مانند نمايش ميداني مورد استقبال واقع شده است پس بايد بررسي کرد چه نوع تئاتري مورد ذائقه و پسند مردم است تا بتوان به خوبي روي اين نوع آثار و شيوه­ها کار کرد.

- چرا تا به حال به اين نتيجه نرسيده­ايد؟

براي اينکه ما بسيار جزيره­اي و بي برنامه عمل کرديم.  

- همچنان بعد از گذشت سال­ها از جنگ؟

انجمن تئاتر محدوديت­ها و مقتضيات خاص خودش را دارد زماني که وارد اين حوزه شد بضاعت تئاتر کشور هم محدود بود و ما هم سعي کرديم از اين امکانات استفاده کنيم. در سال 77 تئاتر مقاومت را به رسميت نمي­شناختند و سيستمي حاکم بود که تئاتر مقاومت را پس مي­زد. سوابقش هم موجود است فراز و نشيب­هاي اين 16 سال طي شده است.

- چرا آن زمان مستقل نشديد و نرفتيد به سمتي که مخاطب را جذب کرده و با حوزه­ي هنري تعامل کنيد؟

آن زمان نگاه مديريتي در تئاتر مقاومت جشنواره محور بود نه توليد محور. سياست­هائي دنبال مي­شد که به نظرشان درست بود و الان ما با استفاده از تجربيات گذشته در حال اصلاح سيستم هستيم تا روي پاي خود بايستيم و به متن­ هاي جشنواره­اي متکي نباشيم تا از بين هزار متن رسيده شايد 10 متن خوب باشد. الان ما حدود شش هزار متن در اختيار داريم که نمي­شود از اينها استفاده کرد.   

- پس چرا اينها را بايگاني کرده­ايد؟

اين متن­­ها جشنواره­اي نوشته شده­اند و با يک فراخوان در کوتاه مدت نوشته شده و عمدتاً ضعيف هستند البته هر قلم ارزش خودش را دارد و اين نمايشنامه­ها هم قابل احترام است و ما آنها را هم به عنوان منابع مطالعاتي در اختيار پژوهشگر قرار مي­دهيم البته اين براي آسيب شناسي هم منبع خوبي است اما قابل چاپ نيستند و به لحاظ کيفي نمي­ توان آنها را چاپ کرد و در اختيار نسل امروز و آينده گذاشت.

- آيا ارتباط سازماني با دانشگاه هنر و سيما و سينما و تئاتر داريد؟

ارتباط سازماني نداريم اغلب نخبه­ها و استادان که ما با آن کار مي­کنيم از دانشگاه هنر و دانشکده­ي هنرهاي زيبا هستند اما اين ارتباط رسمي نيست در جريان تئاتر دانشگاهي نيز سعي مي­کنيم حمايت کنيم.

- حمايت­ها شامل چه چيزهائي مي­شود؟

در سال­هاي گذشته از گروه­هاي دانشجوئي حمايت کرديم در کنارشان قرار گرفتيم و بخشي از اين هزينه­ها را پرداخت کرديم حرف ما حمايت از اين نوع نمايش است که ما مي­خواهيم جريان تئاتر دفاع مقدس در اين سيستم دانشگاهي کشور ايفاي نقش کند اين مسئله را با متوليان خانه­ي تئاتر دانشگاهي در ميان گذاشتيم و استقبال خوبي هم از اين نظر شد در آينده­اي نزديک هم قرار است که با معاون فرهنگي وزير علوم جلسه­اي داشته باشيم و ارتباط به صورت سازماني و به شکل وسيع صورت بگيرد که ما بتوانيم نقش خود را به خوبي ايفا کنيم و اگر قرار است امکاناتي در اختيار تئاتر دانشگاهي بگذاريم کاملاً سيستماتيک و براساس يک روش صورت بگيرد. ما از گروه­هاي ديگر هم حمايت مي­کنيم يعني هر گروه حرفه­اي که يک کار توليدي با مضامين انقلاب، دفاع مقدس و بيداري داشته باشيد ما در کنارشان خواهيم بود و در حد توان به آن گروه هنري کمک خواهيم کرد. ممکن است برايشان مجوز اجرا بگيريم و براي سالن تمرينشان مکاتباتي داشته باشيم و بودجه بگذاريم. البته بستگي به سطح کارها هم دارد يعني اگر کاري قوي­تر باشد ما بضاعت بيشتري در اختيارشان مي­گذاريم.

- در کنار سينماي دفاع مقدس تئاتر چه جايگاهي دارد و چه لزومي دارد و افق آنرا چگونه مي­بينيد؟

اگر تئاتر مقاومت را منهاي انجمن کنيم تلاش­ها و فعاليت­ها در جاهاي ديگر بسيار کم است به استثناي مواقع نادري که يک نمايشنامه نويس و کارگردان خودش به انجام کار دفاع مقدسي رغبت دارد و اگر با آن سيستم جلو برود نابود خواهد شد. تئاتر مقاومت ادامه­ي دفاع مقدس است. يعني چون برآمده از متن دفاع است و جنگ را اداره مي­کند بنابراين وقتي تئاتر مقاومت از متن آن اتفاق برآمده، تئاتر ملي است شايد ملي­ترين نوع تئاتر نيز همين باشد. بنابراين بايد همه­ ي نهادها نسبت به آن احساس مسئوليت کنند تئاتر مقاومت درباره­ي يک رزمنده سلحشور ايراني صحبت مي­کند و ما در ارائه­ي يک پرداخت مناسب از شخصيت جوان ايراني مسئول هستيم. نکته­اي که بايد گفت در بحث ملي بودن تئاتر مقاومت، به ادبيات برمي­گردد که اين اتفاق مهم در ادبيات جاويدان شود بايد در مدارس و دانشگاه­ها بخشي براي اين موضوع باز کرد همان گونه که در کشورهاي اروپائي ادبيات و تئاتر جنگ جايگاه وسيعي دارد و براي جنگ حتي اگر جنگ جهاني دوم باشد ارزش قائل هستند و به دنبال آن ادبيات نمايشي و تئاتر رونق گرفته و نظريه پردازي­هاي زيادي شده است و در دانشگاه­ها تئاتر جنگ تدريس مي­شود.

 

چهارشنبه 18 بهمن 1391 - 13:10


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری