پنجشنبه 8 تير 1396 - 17:6
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان كهكيلويه و بويراحمد

 

آئينه دعا

 

 

 دعا عملي برخاسته از توحيد افعالي و نشانه اي از فطرت خداخواهي انسان است . در ضمير انسان کششي براي نيايش همراه با کرنش در براير آفريننده اش به وديعت نهاده شده است .

دعا حالتي است که در آن عبوديت مي شکفد و تواضع به نهايت مي رسد ، چرا که موجودي بي نهايت فقير ، خود را در مقابل موجودي بي نهايت غني احساس مي کند . اگر وحي را طريق اتصال آسمان به زمين بدانيم ، دعا معبر ارتقاء زمينيان به آسمان است .

در حديث است که اگر مي خواهيد خداوند با شما سخن بگويد قرآن بخوانيد و اگر مي خواهيد شما با اوسخن بگوييد نماز بخوانيد و معناي لغوي ( صلوه ) در عربي ، دعا است .

رسول گرامي اسلام (ص) دعا را مخ عبادت معرفي مي کند که هيچ کس با وجود آن هلاک نخواهد شد .

همانگونه که آمر و ناهي انسان بايد انسان شناس کامل باشد ، عکس آن نيز صادق است . يعني هرکس بهتر خدا را بشناسد ، نيکوتر او را مي خواند .

از اين رو امامان معصوم ما به اصحاب خود آداب دعا و حتي در موارد زيادي خود دعا را تعليم  مي دادند که گنجينه پربهاي از ادعيه مأثوره از اين راه باقي ماده است و به قول امام خميني (ره ) قرآن صاعد است .

دعا چه از طرف کساني که خود را متمسک ومتنسک به آن مي دانند و چه از طرف کساني که آن را در تقابل با قرآن و مخرب افکار متدينان و مانع از تحرک آنان مي پندارند ، مورد بي مهري و حق نشناسي واقع شد .

دعا باران رحمت است ، تا در چه زميني نازل شود . همانطور که قرآن مهجور ماند و تفسير به رآي شد . دعا نيز در نظر عده اي در تقابل با قرآن قرار گرفت و پيش مردم جايگزين تلاش و کوشش واقع شد و محملي گرديد براي کاهلان و تن پروران .

درست است که کوچاندن قرآن ازمتن جامعه مسلمانان به سمت قبرستان ، موجب بدبختي جامعه اسلامي مي شود ، اما دعا در جامعه دچار کج سليقگي کساني شد که آن را توجيه گر تنبلي خود يافتند

نمونه هاي تاريخي متعددي وجود دارد که نشان مي دهد دعا نه تنها با روح تلاش و کوشش و روحيه جهاد و مبارزه منافاتي ندارد بلکه  الهام بخش آزادي و آزادگي است . دعاي بلند و عالي عرفه را کسي در هواي گرم عرفات به حالت ايستاده و چشماني اشکبار زمزمه کرد که در روز عاشورا نداي ( هيهات من الذله ) سر داد و از همه چيز خود براي اصلاح جامعه اسلامي گذشت .

اشتباه عده اي اين است که فکر مي کنند چون آدم هاي کج سليقه اهل دعايند . پس دعا کج سليقگي  مي آورد ، غافل از اينکه استقرايي است ناقص ، زيرا در مقابل ، چه انسانهاي مصلح و آزاده اي که با دعا مأنوس بوده و هستند .

نکته ديگر توجه به نگرش موضوعي در دعا است . معارف بلندي در دعاهاي امام معصوم (ع) گنجانيده شده است واز زواياي مختلف نورافشاني هاي متعددي را به دست مي دهد .

در مباحث نظري مسائلي همچون معاد ؛ نبوت و در مسائل حکمت عملي بحث هاي مربوط به اخلاق و سياست را مي توان در دعا جستجو کرد . نگرش موضوعي اين فرصت را به وجود مي آورد تا بتوانيم پيرامون مسائل مختلفي از اين قبيل در منابع متعدد بررسي نمائيم .

 

 

 

سيد محمد قائمي

  معاون اداري و مالي اداره کل تبليغات اسلامي استان کهگيلويه و بويراحمد

 

 

چهارشنبه 27 دی 1391 - 12:42


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری