شنبه 3 تير 1396 - 1:10
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

يادداشت

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان چهارمحال و بختياري

 

اربعين حسيني؛ رساترين رسالت كربلا

 

چهل منزل اسارت، چهل منزل غل و زنجير، چهل منزل خطبه خواني با صداي رسا در بغض گلوگير و چهل منزل گريستن بي آنكه كسي صدايي شنيده باشد.

زينب(ع) سفير راست قامتي كربلاست، رساترين رسانه راستي حماسه است كه انتشار آزادگي كربلا را بردوش مي كشد.

چهره سرخ حقيقت بعد از آن طوفان رنگ، پشت ابري از ريا مي ماند اگر زينب نبود و زينب (س) اگر نبود، سيل انقلاب در عبور از بستر تاريخ، پشت كوه فتنه ها جا مي ماند.

اينك زينب (س) در خطبه هايي عاشورايي تمام غربت علوي، فاطمي و حسني و حسيني را با فرهنگ ناب محمدي از زبان اربعين فرياد مي زند تا ذوالجناح دادخواهي در آن بيابان تفتيده تاريخ به هر سو كشيده نشود و خورشيد حقيقت، بر چله آسمان نشسته باشد.

خورشيد در عزا نشسته همنوا با نماز زينب (س) بر هفتاد و دو ابرمرد افتاده بر زمين، گريه مي كند و كسي جز آسمان از ناله هاي دل زينب (س) خبر ندارد.

زخمه زخمي ترين فرياد زينب(س) بر گلوي بغض كرده آسمان ساييده مي شود و تاريخ، سرخ ترين لحظه خويش را در اربعين به حافظه تمام هستي مي سپارد و پيراهني سياه بر تن زمان مي پوشاند و شهادت حسين (ع) از زبان زينب(س) خطبه اي به وسعت همه مظلوميت تاريخ را طنين انداز مي كند.

اربعين فرا مي رسد و چل منزل غربت و غم فراق را زينب (س)در نماز راستين خود اقامه مي كند و پرچم حقانيت حسين(ع) را بر قله اربعين برافراشته مي كند.

خطبه هاي زينب (س) حركتي است توحيدي كه فقط دردانه علي (ع) توان قرائت آن را دارد آن هم از پنجره رو به كربلاي اربعين و اينجا تاريخ تنها حقيقت را درك مي كند.

در آستانه سرزمين غم زده شام و كوفه، تاريخ اسارت،تاريخ غل و زنجير ، تاريح خطبه خواني با صداي رسا كه در بعض گلو مانده و تاريخ گريستن،بر زبان زينب جاري مي شود، بي آنكه كسي صداي گريه اي از زبان زينب (س) شنيده باشد.

زينب (ع) در اربعين چراغ نامه اشك است،چراغ برافروخته گريستن، آرام شدن، چراغ فروزان كه تا آخرالزمان روشن باقي مي ماند.

اربعين عاشوراي حسيني به عنوان تابلوي عظيم از عدالت خواهي و برافراشتن پرچم ارزشگراي مبارزات توحيدي امام حسين(ع) مي باشد،حركت امام حسين (ع) در اين راستا يك حركت سياسي و اعتقادي براي مقابله با انحرافات ديني بود كه با حركت پيامبري زينب (ع) كامل تر شد.

اينك كسي فرياد بر مي آورد كه نيزه شكستها را بزن كنار زينب، حسين (ع) تو اينجا خفته و حالا نوبت زينب (س)است كه در اربعين سرخ عاشورا خونين را منتشر كند.

' كاي عنان گير من آيا زينبي/ يا كه آه دردمندان در شبي/خانه سوزان را تو صاحبخانه باش/ با زنان در همرهي مردانه باش/جان خواهر در غمم زاري مكن/ با صدا، بهرم عزاداري مكن/ با زبان زينبي شاه آنچه گفت / با حسيني گوش زينب، مي شنفت '

شمع ها برافروخته شده اند و تاريكي شب در اين ماتمكده چادر سياه خويش را گسترانيده است و كاروان اسرا در غل و زنجير به سوي شام حركت داده مي شوند.

به راستي كدام چشم است، كه در و مرواريد اشك در غمت نساييده باشد و گونه اي در شهادت تو تر نكرده باشد، آنگاه كه در غروب غربت غمگنانه تو، آسمان بارشي جز ماتم و اندوه در دل گرفته خود ندارد.

آسمان همنوا با نماز زينب(س) در اربعين بر هفتاد و دو سوره بر زمين افتاده گريه مي كند و كسي از ناله هاي دل زينب(س) جز آسمان خبر ندارد و انگار ابرهاي همه عالم در دل ليلا گريه مي كنند.

اربعين بازگشت كاروان غمديده كربلا به كربلاست كارواني خفته از راه و غمين با نواي ' ابر من مشركين'، اربعين روز بازگشت اسراي به شام رفته است،بازگشت پاره هاي عاشورا، تكه هاي كربلا و اينك اربعين حسيني (ع) عاشوراي خونين را روايت مي كند.

در اربعين حسيني زينب(س) از بارش تير فاجعه كوفيان دل پرخوني دارد، آن هنگام كه قرآن بر بالاي نيزه ها تلاوت مي شد و شاميان هلهله مستانه كشتن فرزند رسول الله (ص) را سر داده بودند.

اكنون اربعين فرارسيد و چه بسيار ايستاده اند و بر سينه مي كوبند، به ياد سردار نينوا، سردار زخم و تشنگي و سوگند مي خوردند والتين والزيتون زينب (س)امام حسين(ع) كه خونين دل جهان است.

پس از اربعين بود كه حركت امام حسين(ع) تبديل به جريان فكري شد تا آزادگي و آزادي خواهي را در جهان منتشر شود و پس از او روزهاي قيام عاشورايي شوند و شهادتگاه زمين نام كربلا برخود بگيرند.

زينب (ع) در راه تبيين جايگاه اين حركت توحيدي و الهي امام حسين (ع) حركتهاي بزرگي انجام داد و خطبه هاي آتشين زينب (ع) باعث شد كربلا در كربلا باقي نماند و زينب (ع) آيينه و انتشار دهند آزادگي كربلا شد.

ابن طاووس و ابن صدوق در كتابهاي ارزشمند خود، زينب (ع) را احياگر عاشوراي حسين(ع) مي دانند كه اوج آن در اربعين حسيني روز نخست زيارت تربت مطهر سالار شهيدان، پس از واقعه كربلاست، يعني اينكه زينب(ع) نخستين زيارت كننده مرقد حسين(ع) است.

اينك پرچم هاي سياه به نشانه عزا به اهتزاز درآمده و خيمه هاي عزاداري در سوگ سالار شهيدان در جاي جاي شهرها و روستاها برافراشته شده است.

شور عزاي حسيني در روزهاي تاسوعا و عاشورا به اوج خود رسيده است و كودك و جوان و پير در اين مصيبت اشك ماتم جاري مي كنند.

بوي دود و اسپند، صداي طبل و بوق شيپور و نصب پرچم هاي سياه در سردر مساجد و حسينيه ها ، تصاوير و صحنه هاي آشنايند كه در تمام نقاط ايران زمين طنين انداز شده و مجالس سخنراني و سوگواري سيد الشهدا(ع) با حضور خيل عزاداران حسيني در همه اماكن مذهبي برپاست.

 

محمود رييسي

 

 

 

چهارشنبه 13 دی 1391 - 10:20


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری