شنبه 28 مرداد 1396 - 8:22
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان ايلام

 

منزلت شب قدر

 

در طول سال، ساعات، روزها، شبها و ماهها و اساساً زمانهاي متفاوتي وجود دارد. اما در ميان همگي اين زمانها، بعضي به واسطه عنايت و توجه خداوند و اثراتي که بر اين زمانها مقرر شده يا اتفاقاتي که در آنها روي داده يا مي‌دهد، داراي اهميت، شرافت و عظمت ويژه‌اي هستند. يکي از اين زمانها شب قدر است. در آيين اسلام، اين شب با ارزش‌ترين و برترين شب در طول سال است. اهميت اين شب تا حدي است که نه تنها آيات مختلفي از سور قرآن کريم درمورد خصوصيات اين شب نازل شده، بلکه سوره‌اي مستقل نيز به اين نام و در خصوص شب قدر در قرآن کريم وجود دارد.

براي بيان روشنتر اهميت اين شب، مي‌توان دو دسته آيات قرآني که درباره اين شب نازل شده‌اند را در نظر گرفت. دسته‌اي از اين آيات به بيان عظمت و شرافت فوق‌العاده اين شب مي‌پردازند و دسته ديگر بيانگر اثرات اين شب هستند.

از ديدگاه قرآن کريم عظمت و شرافت اين شب آن قدر والاست که خداوند مي‌گويد: "و تو چه مي‌داني شب قدر چيست؟" با کمي دقت در آياتي از قرآن کريم که در آنها نيز اين گونه خطاب به کار رفته است، درمي‌يابيم که خداوند هنگام اشاره يا تذکر به امور بسيار پر‌اهميت به اين صورت، پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله و سلم) را مورد خطاب قرار داده است. به عنوان مثال وقتي صحبت از قيامت و عظمت اين روز به ميان آمده و آگاهي و جلب توجه مردم به اتفاقات بسيار بزرگ آن روز مورد نظر بوده، از اين نوع خطاب استفاده شده است. در آيه  دوم سوره شريفه قدر هم اگر خداوند برترين مخلوق خود و آخرين فرستاده خويش را اينگونه مورد خطاب قرار مي‌دهد، به دنبال بيان عظمت فوق‌العاده اين شب است.

در آيه‌ 3 سوره قدر خداوند اين شب را از (حدود) سي هزار شب که شب قدري در آنها وجود ندارد، برتر دانسته است. به وضوح اين مقايسه و برتري شگفت‌انگيز، به طور ملموس‌تري عظمت اين شب را برايمان روشن مي‌کند.

در دسته دوم از آيات قرآن کريم، خداوند به بيان خصوصيات اين شب مي‌پردازد. دارا بودن چنين خصوصياتي موجب مي‌شود که اين شب اثرات خاص و منحصر به فردي را در ميان تمامي شبهاي سال داشته باشد. به عنوان نمونه اين شب شبي «مبارک» خوانده شده است. مبارک به معناي پرخير و برکت است و به کار بردن اين تعبير در خصوص شب قدر به اين مفهوم است که اين شب بلند مرتبه، گنجايش و ظرفيت خير کثيري را دارد. تا حدي که به تصريح آيات قرآن کريم، نزول قرآن در اين شب صورت گرفته است. همچنين به سبب خير و برکت فراوان در اين شب رحمت و مغفرت خداوند به سوي بندگان نازل مي‌شود.

از ديگر اثرات مهم شب قدر مي‌توان به عدم صدور عذاب در اين شب و در امان بودن بندگان از عقوبتهاي الهياشاره کرد. چرا که خداوند صراحتاً سرتاسر اين شب، از لحظه آغاز تا سپيده دم آن را سرشار از "سلامت" مي‌خواند.

هر انسان با دقت در عظمت و شرافت اينچنين شبي و تأمل در اثرات آن و وقايعي که در آن اتفاق مي‌افتد، به طور طبيعي به دنبال شناخت بيشتر و آگاهي از جوانب مختلف شب قدر خواهد بود. ما نيز در اين مجال کوتاه، برآنيم تا هر چه بيشتر در حد توان ابعاد مختلف اين شب را بررسي کنيم. از اين رو در ادامه در خصوص معناي قدر، رويداد‌هايي که در اين شب واقع مي‌گردد، زمان وقوع چنين شبي و طريقه بهره‌گيري هر چه بيشتر از برکات آن بيشتر تأمل مي‌کنيم.

 

معناي قدر 

اساساً قدر به معناي اندازه‌گذاري است و ظاهراً منظور قرآن کريم از گذاردن نام قدر بر اين شب پرعظمت، تعيين و مشخص کردن جزئيات امور مربوط به تمامي مخلوقات در آن مي‌باشد. به بيان روشنتر در اين شب، حوادث و اتفاقات مانند مرگ و زندگي، سعادت و شقاوت، رزق و روزي و ... براي انسانها و حوادث طبيعي جاري شدن سيل، وقوع زمين لرزه و ... در رابطه با ساير کاينات معين و مشخص مي‌گردد. در آيه دوم وسوم سوره شريفه دخان هم در توصيف شب قدر، اين مطلب را تأييد مي‌کند. خداوند متعال در اين آيه مي‌فرمايد: "در آن شب هر حادثه‌اي که بايد واقع شود خصوصياتش مشخص و معين مي‌شود." (1)

با دانستن عظمت فوق العاده و خيرات و برکات فراوان شب قدر، اين سؤال به ذهن خطور مي‌کند که آيا شب قدر يک شب خاصي در طول تاريخ بوده است يا امروزه نيز شب قدري وجود دارد و مي‌توان از برکات چنين شبي بهره‌مند شد و آن را درک نمود؟

بجاست که پاسخ خود را در آيات مختلف قرآن کريم که به بيان ويژگيها و اتفاقات شب قدر اختصاص دارد، جستجو کنيم. با دقت در اين آيات درمي‌يابيم هنگامي که قرآن کريم به وقايع شب قدر از جمله نزول ملائک و تقدير امور در آن شب اشاره مي‌کند، آنها را به صورت افعال مضارع که در زبان عربي نشان دهنده استمرار و تداوم است، بيان مي‌نمايد. پس بدين ترتيب مشخص مي‌شود که شب قدر استمرار دارد و محدود به زماني خاص در گذشته و يا يک شب معين در يک سال به خصوص نيست، بلکه با گذر زمان به طور مستمر تکرار مي‌شود و در عصر حاضر نيز چنين شبي وجود دارد و وقايع گوناگون آن (نظير نزول ملائک، تقدير امور و ...) نيز هم اکنون نيز به وقوع مي‌پيوندد. اما با قدري تأمل بيشتر در آيات قرآن کريم جزئيات بيشتري درباره چگونگي اين استمرار و بازه‌هاي زماني تکرار اين شب به دست مي‌آيد. از ظاهر کلام قرآن اين گونه استفاده مي‌شود که شب قدر در ماه مبارک رمضان قرار دارد (اين مطلب در قسمتهاي بعد بيشتر مورد بررسي قرار خواهد گرفت). پس همانگونه که ماه مبارک رمضان در هر سال وجود دارد و تکرار مي‌شود، شب قدر نيز هر ساله تکرار مي‌گردد. بدين ترتيب اين امکان وجود دارد که حتي امروزه و در هر سال نيز بتوان از برکات فراوان و مواهب گوناگون الهي در اين شب، به تناسب همت و توجه خويش بهره‌مند شد.

 

در شب قدر چه روي مي‌دهد؟

در گذشته گفتيم که، با مراجعه به آيات قرآن کريم روشن مي‌شود که نه تنها در اين شب کليه امور مربوط به مخلوقات در سال آينده و تا فرارسيدن شب قدر بعد، از جانب خداوند تقدير مي‌گردد، بلکه ملائکه در اين شب به اذن پروردگار، اين امور معين و مشخص شده را به صورت فرامين الهي نازل مي‌نمايند.(2)

با کمي جستجو در آيات قرآن کريم که در آنها سخن از نزول ملائک به ميان آمده، مي‌توان نزول ملائک را از نظر هدفي که در نزول خود دنبال مي‌کنند به دو دسته تقسيم کرد. يک دسته از نزول آن است که ملائک نازل مي‌شوند تا امر و فرماني از فرامين الهي را که به آنها محول مي‌گردد، اجرا نمايند؛ نظير نزول ملائک به منظور ياري مؤمنان در جنگ بدر و حنين و ساير عرصه‌ها، نزول فرشتگان براي گرفتن جان افراد، و يا نزول ملائک جهت اجراي عذاب الهي نظير آنچه که در مورد قوم لوط به وقوع پيوست و ...

نوع ديگر نزول فرشتگان الهي، فرود آمدن آنان به منظور ابلاغ و رساندن پيام خداوند است. به وضوح روشن است که هر پيام يک دريافت کننده و مخاطبي دارد که آن پيام براي او فرستاده شده است، در نتيجه در اين نوع از نزول سر و کار ملائک از طرفي با فرستنده و از طرفي ديگر با دريافت‌کننده پيام است، به بيان ديگر ملائک الهي بايد پيام خود را پس از آنکه از خداوند دريافت نمودند بر کسي عرضه کنند يا به عبارت ديگر بر مخلوقي از مخلوقات او نازل شوند. نمونه‌اي از اين نزول، نزول جبرائيل امين در طول 23 سال بر رسول اکرم مي‌باشد که پيامهاي الهي را به طور پيوسته بر آن حضرت نازل مي‌نمود.

حال بايد ببينيم که نزول ملائک در شب قدر، جزو کدام يک از دو حالت فوق است. در آيه 4 سوره قدر خداوند از نزول ملائک و فرامين الهي سخن به ميان آورده است. در حقيقت با رجوع به اين آيه بايد ببينيم که اين فرامين، دستورات الهي هستند که به ملائک ابلاغ شده و ايشان مأمور به اجراي آنها هستند (نزول نوع اول)، يا نه اين فرامين صرفاً به ملائکه ابلاغ شده‌اند و ملائک مسؤوليت اجراي آنها را ندارند بلکه مسؤوليت نازل کردن آن و حمل اين فرامين را دارند (نزول نوع دوم). خداوند متعال هنگامي که در آيه 4 سوره قدر بحث نزول ملائک را مطرح مي‌نمايد، مي‌فرمايد که ملائک در اين شب تمامي فرامين الهي را نازل مي‌کنند. به عبارت ديگر ملائک در قبال اين فرامين مأموريت اجراي آنها را ندارند، بلکه بايد آنها را نازل کنند. پس مشخص مي‌گردد که اين فرامين که توسط ملائک مورد نزول قرار مي‌گيرند جنبه ابلاغي دارند و نزول ملائک براي اطلاع رساني و از نوع نزول ابلاغي (نزول نوع دوم) است.

  

 نزول ملائک به کدامين مقصد؟

همانگونه که اشاره شد نزول ملائک در شب قدر به صورت ابلاغي است و در اين نزول ملائک حکم قاصداني را دارند که از جانب خداوند پيامي را براي مخاطبي فرود مي‌آورند. در نتيجه بايد مخلوقي وجود داشته باشد که در شب قدر مورد نزول ملائک باشد و فرامين الهي به او ابلاغ شود.

با توجه به نوع نزول ملائک و محتواي پيغامي که به همراه دارند، و در نظر گرفتن اين نکته که نزول آنها کاري عبث و بيهوده نيست، مي‌توان نتيجه گرفت که نزول ملائک بر هر مخلوقي نمي‌تواند باشد. بلکه بايد بر شخصي باشد که تناسب نزول ملائک و دريافت فرمانهاي الهي شامل مقدرات موجودات را داشته باشد. به بيان ديگر او بايد توانايي درک مجموعه‌اي بسيار بزرگ و عظيم و در عين حال پراهميت از اطلاعات را دارا باشد. روشن است که نه تنها اشياء گوناگون و گياهان و جانوران و حتي مکانهاي مقدس قادر به فهم اين پيام و شايسته اين نزول نيستند، بلکه انسانهاي معمولي هم ظرفيت اين نزول را ندارند. چرا که موضوع اين ابلاغ، مقدرات امور و آن هم مقدرات همه موجودات و از جمله تک‌تک انسانها‌ست. مقدرات هر يک از انسانها در يک سال، حجم وسيعي از اطلاعات را تشکيل مي‌دهد که مطلع شدن از آنها در يک شب و به صورت يکباره توسط انسان معمولي امکان پذير نيست، چه رسد به سرنوشت و مقدرات کليه مخلوقات عالم.

از سوي ديگر، ملائک در هنگام نزول فراميني را همراه خود مي‌آورند که در آينده بايد به اجرا دربيايد. براي اين که ابلاغ اين فرامين توسط ملائک امري عبث و بيهوده نباشد، نزول ملائک بايد اثر و نتيجه عملي همراه داشته باشد. به عبارت ديگر کسي که مورد نزول ملائک واقع مي‌شود، بايد در سير انجام اين فرامين نقش و وظيفه‌اي داشته باشد. حال ما با نگاهي دقيقتر به خود و اطرافيانمان آشکارا مي‌يابيم که نه تنها شأن و تناسب نزول ملائک را نداريم و هيچگاه مورد نزول ملائک قرار نگرفته‌ايم و نخواهيم گرفت، بلکه هيچگاه نقشي در اجراي اين فرامين که در رابطه با مقدرات افراد است هم نخواهيم داشت.

حال که معلوم شد يک انسان عادي محل نزول ملائک واقع نمي‌شود، مي‌توان انتظار داشت که افراد مخصوصي وجود داشته باشند که از نقايص و کمبودها و محدوديتهاي انسانهاي عادي دور باشند و از جانب خداوند ظرفيتها و تواناييهاي ويژه‌اي را کسب کرده باشند. در حقيقت خداوند اين انسانهاي برگزيده را به مقام جانشيني خود بر روي زمين نايل کرده است، و اين همان مقام و منزلتي است که قرآن کريم نيز صراحتاً در آيه 30 سوره بقره عده‌اي را تحت همين عنوان معرفي مي‌نمايد و از آنان با عنوان خليفة الله تعبير مي‌کند.(3)

نماينده خدا بر زمين کسي است که وجودش نمايشگر خداوند است و به اذن خداوند کار خدايي مي‌کند و کارها و آثار خاصي به اراده خداوند توسط او اجرا مي‌شود. نظير حضرت عيسي (عليه السلام) که به اذن پرودگار مرده را زنده مي‌کرد. به عبارت ديگر خليفة الله سبب اتصال بين آسمان و زمين است. بر اين اساس، مشخص است که خليفة الله بدان سبب که نماينده خداوند و در ارتباط با او است، لزوماً توانايي درک و دريافت پيامهاي الهي را دارد و از سوي ديگر او به اذن و اراده خداوند مأمور به اجراي دستورات خاص الهي است، پس نزول ملائک به چنين شخصي يقيناً اثر عملي به دنبال خواهد داشت. 

 اين افراد چه کساني هستند؟

آنچه مسلم و مورد اتفاق مسلمانان است، اين است که تنها کسي که در صدر اسلام محل نزول ملائک بوده و پيغامهاي الهي را دريافت مي‌کرده، وجود مقدس پيامبر اکرم حضرت محمد مصطفي (صلي الله عليه و آله و سلم) بودند و کسي جز ايشان نيز اين منصب و مقام را دارا نبود. اما همانطور که در قسمت گذشته گفته شد، نزول ملائک در شب قدر و آوردن تقدير امور، امري استمراري و کار هر ساله است. بنابراين به دوران حيات نبي اکرم محدود نمي‌شود و بر طبق آيات قرآن پس از آن حضرت نيز تداوم دارد. لذا پس از رسول خدا فرشتگان الهي بايد بر شخصي نازل شوند.

بديهي است که اين شخص بايد کسي باشد که بعد از پيامبر به مانند ايشان براي چنين مقام و اين چنين مسؤوليتهايي از جانب خداوند انتخاب شده باشد و از ناحيه او قابليتها و توانايي‌هاي لازم به او عطا شده باشد. طبعاً او ادامه‌دهنده راه پيامبر و مأمور به وظايف و کارهايي است که مسؤوليت آنها در زمان پيامبر به عهده ايشان بود و بايد بعد از ايشان نيز ادامه پيدا کند. به عبارت روشنتر او جانشين پيامبر بعد از ايشان است و گذشته از اين بسان پيامبر نماينده خداوند بر زمين و حلقه ارتباط عالم ملک با ملکوت است.

با مراجعه به تاريخ در مي‌يابيم که بعد از پيامبر مکرم اسلام (صلي الله عليه و آله و سلم)، تاکنون جز افرادي محدود، کسي ادعايي مبني بر اين که ملائکه در شب قدر بر او نازل مي‌شوند، نکرده است. چرا که صحت ادعاي مدعي در اين زمينه با چند سؤال ساده در مورد اتفاقات آينده و جزئيات آن از سوي مردم هم‌عصر او معلوم مي‌شده است. در اين ميان، تنها عده اي محدود را مي‌توان يافت که مدعي اين امر هستند. اينان در مقاطع مختلف زندگي خود قاطعانه از اين ادعاي خود دفاع کرده‌اند و پاسخگوي پرسش افراد در مورد اخبار و اتفاقات آينده بوده‌اند. ايشان در لحظه لحظه عمر خود، همانند پيامبر اکرم از چنان علم وسيعي برخوردار بوده‌اند و از وقايع جهان اطلاع داشته‌اند که مردم هم‌عصرشان، به وضوح به مقام علمي آنها پي‌مي‌بردند و ايشان را عالمترين شخص مي‌دانستند. با بررسي زندگاني ايشان شواهد بسياري در تأييد اين موضوع مي‌توان يافت که ذکر آنها خود فرصت ديگري مي‌طلبد.

لازم به ذکر است که اينان همان کساني هستند که شيعيان به امامت آنها معتقدند؛ جانشينان پيامبر و نمايندگان خداوند بر روي زمين؛ علي و يازده فرزند معصوم از نسل او.

از آنچه گفته شد نتيجه مي‌شود در هر عصري و از جمله در دوران حاضر بايد حجت و نماينده‌اي از جانب خدا بر روي زمين وجود داشته باشد، تا در شب قدر، محل نزول ملائک باشد. بر اين اساس شيعيان قائلند که پس از رسول خدا ملائک بر ائمه اطهار که جانشينان به حق آن بزرگوار و خلفاي الهي بر روي زمين بودند، نازل مي‌شدند و در عصر حاضر نيز هر ساله در شب قدر، فرشتگان الهي بر وجود امام عصر، امام مهدي (عج الله تعالي فرجه الشريف) نازل مي‌شوند.

 

شب قدر کدام يک از شبهاي سال است؟

با در نظر گرفتن دو آيه سوره بقره و قدر  قرآن کريم و دقت در آنها و با استفاده از احاديث نبوي و کلام ائمه اطهار مي‌توان دريافت که يک چنين شبي در ماه مبارک رمضان قرار دارد. چرا که خداوند در آيه 185 سوره بقره، ماه رمضان را ماهي معرفي مي‌کند که قرآن در آن نازل شده است. و در آيه آغازين سوره قدر نيز شب قدر را شبي مي‌داند که قرآن در آن نازل گشته است. پس به خوبي مي‌توان نتيجه گرفت که شب قدر در ماه مبارک رمضان قرار دارد و قرآن در اين شب و در نتيجه در ماه رمضان نازل شده است. روايات رسيده از پيامبر اکرم(ص) و اهل بيت نيز اين مطلب را تأييد مي‌نمايد. نهايتاً آنچه ما مي‌توانيم از قرآن کريم در تعيين زمان اين شب بفهميم، محدود به وقوع يک چنين شبي در ماه مبارک رمضان است. اما روايات رسيده از معصومين در تفسير قرآن وضعيت را روشن‌تر مي‌کند. در اين روايات به شبهاي نوزدهم، بيست و يکم و بيست و سوم ماه رمضان اشاره شده است و شب بيست و سوم از بقيه محتمل‌تر شمرده شده است.

شب قدر بزرگ‏ترين سند امامت و تداوم آن در طول زمان است. در روايات فراواني، وجود شب قدر را در هر زمان دليل لزوم امامت و بقاي آن دانسته ‏اند، لذا سوره قدر به منزله شناسنامه اهل‌بيت عليهم‏السلام شمرده شده است كه به برخي روايات اشاره مي‏شود:

از امام صادق عليه ‏السلام نقل شده است كه فرمود: علي عليه‏السلام زياد مي‏فرمود: هيچ‏ گاه "تيمي و عدوي" (ابوبكر و عمر) خدمت پيامبر (ص)جمع نشدند مگر آن كه آن حضرت سوره «اِنّا اَنْزَلْناهُ ...» را با خشوع و گريه مي‏خواند، سپس آن دو عرض مي‏كردند چقدر رقّت شما نسبت به اين سوره شديد است. پيامبر اكرم صلي ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله مي‏فرمود: به جهت آنچه چشمم ديده و دلم فهميده است و به جهت آنچه دل اين شخص [يعني علي عليه‏السلام ] پس از من خواهد ديد. آن دو مي‏گفتند: مگر شما چه ديده‌‏اي و او چه مي‏بيند؟

 رسول اكرم(ص) فرمود: «هر كس كه از فيض شب قدر محروم گردد، از تمام خيرات محروم شده است و محروم نمي‌‌ماند از خيرات شب قدر، مگر كسي كه (با اعمال خويش) خود را محروم نموده باشد.»

پيامبر اكرم صلي ‏الله‏ عليه ‏و ‏آله براي آن دو نوشت «تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فيها بِاِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ اَمْرٍ» (4)؛ «ملائكه و روح در آن شب با اذن پروردگارشان براي (تقدير) هر كاري نازل مي‏شوند.» آن‏گاه مي‏فرمود: آيا بعد از «كُلُّ اَمْرٍ؛ تمام امرها» كه خداوند مي‏فرمايد، چيزي باقي خواهد ماند؟ مي‏گفتند: نه. سپس حضرت مي‏فرمود: آيا مي‏دانيد آن كسي كه هر امري بر او نازل مي‏شود كيست؟ مي‏گفتند: تو هستي اي رسول خدا! آن‏گاه مي‏فرمود: بله ولي آيا شب قدر بعد از من هم ادامه دارد؟ مي‏گفتند: بله. مي‏فرمود: آيا [در شب‌هاي قدر] بعد از من هم آن امر نازل مي‏شود؟ مي‏گفتند: بله. سپس مي‏فرمود: بر چه كسي؟ مي‏گفتند: نمي‏دانيم. سپس آن حضرت از سر من (علي) مي‏گرفت (و دست را روي سر من قرار مي‏داد) و مي‏فرمود: اگر نمي‏دانيد بدانيد، آن شخص پس از من اين مرد است.

فرمود: پس آن گاه آن دو نفر هميشه اين‏گونه بودند كه شب قدر را بعد از پيامبر اكرم صلي ‏الله‏ عليه ‏و ‏آله به سبب هراسي كه بر دل آن دو مي‏افتاد، مي‏شناختند.» (5)

 

چه بايد کرد؟

در قسمتهاي پيشين اشاره شد که طبق آيه‌اي از قرآن کريم شب قدر از هزار ماه که در آن شب قدري وجود ندارد، برتر و بالاتر است. ائمه اطهار (عليهم السلام) در مقام تفسير و تبيين آيات قرآن، دليل اين برتري حيران کننده را، برتري عبادت و انجام عمل صالح براي بندگان در اين شب دانسته‌اند.

اگر لحظه‌اي درنگ کنيم و کمي با خود بيانديشيم خواهيم ديد که در ميان 365 شب سال تنها شبي از شبها‌ست که اين چنين مورد عنايت و توجه قرار گرفته و چنان اثراتي بر آن مترتب شده است. بنابراين با اندکي تأمل به اين نتيجه خواهيم رسيد که بايد اين فرصت را غنيمت شمرد چرا که در اين شب پر‌خير و برکت فرصتي بسيار استثنايي آن هم در ماه ميهماني خدا براي ما فراهم شده است که مي‌توانيم با توجه و همتي که به کار مي‌بنديم بهره بسيار زيادي از آن ببريم.

با رجوع به بيانات ائمه اطهار مي‌توان از اعمال و عباداتي که مورد توصيه قرارگرفته‌اند، با خبر شد. از جمله اين اعمال مي‌توان به احياء اين شب و تفکر و تحصيل علم در باب مسايلي که انسان را به خدا نزديکتر مي‌گرداند اشاره کرد. مثلاً مناسب است در اين شب مقداري با خود خلوت کنيم، عملکرد سال گذشته خود را مرور کنيم. اعمال و رفتار خود را در اين سال زير ذره‌بين قرار دهيم و ببينيم در سال گذشته کجا بوده و اکنون به کجا رسيده‌ايم؟

با پرداختن به اين افکار مي‌توانيم مقدمه استفاده بيشتر از اين شب را مهيا کنيم. از خداوند تقدير بهتري را در سال آينده طلب کنيم. از او بخواهيم که ما را در پيمودن مسيري که مورد پسند اوست کمک کند. همچنين از او که وعده آمرزش در اين ماه و به خصوص در اين شب به ما داده است در مورد کوتاهي‌هاي خود طلب مغفرت و آمرزش کنيم و تصميم بگيريم او را بيش از پيش اطاعت کنيم.

همچنين زنده نگه داشتن ياد خداوند در دل، دستگيري از محرومان و مظلومان و دعاي خير براي سايرين نيز از جمله اعمال سفارش شده هستند.

بدين ترتيب است که هر انسان آگاه و بيدار دل در حدي که در توان و شايسته اوست، مي‌تواند هر چه بيشتر خود را مشمول عنايت و توجه خداوند قرار دهد. به اين اميد که بتوانيم از اين فرصت استثنايي و خيرات بي‌منتهاي اين شب بهره و استفاده‌اي شايان ببريم.

در بحارالانوار در ذيل اين روايت اضافه شده: «هر كس در شب‏ قدر، از روي ايمان و محاسبه (و اخلاص) نماز گزارد، خداوند گناهان گذشته او را مي‏بخشد.» (6)

اميد که بتوانيم ولياقت درک اين شبها از ما دريغ نشودو همديگر را از دعاي خير محروم نسازيم وبراي ظهور امام عصر(عج) دعا کنيم.

 

 

منابع:

1-آيه 2و3شريفه سوره دخان

2-آيه 4سوره شريفه قدر

3- آيه 30 سوره بقره

4-آيه 4 سوره قدر

5- اصول كافي، محمد بن يعقوب كليني، ترجمه سيد جواد مصطفوي، تهران، كتابفروشي اسلاميه، ج1، ص 363 – 364 .

6-بحار الانوار، ج93، ص 366، ح 42 .

 

گرد آورنده : محمد ولي بيگي

مسئول روابط عمومي اداره کل تبليغات اسلامي ايلام

 

 

سه‌شنبه 17 مرداد 1391 - 11:49


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری