جمعه 6 مرداد 1396 - 17:36
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

سازمان تبليغات اسلامي

 

فضيلت روزه‌داري در فصل گرما

 

 

 علامه طهراني در کتاب خود با عنوان "انوار الملکوت" روايتي را از امام صادق نقل مي کند که فرمودند: کسى که در فصل گرما روزه بدارد و در تعب و مشقّت آن واقع گردد خداى متعال هزار ملک بر او مى‏فرستد که آنها صورت او را مسح مى‏کنند و او را به رضوان الهى بشارت مى‏دهند تا وقتى که افطار نمايد.

بشارت ملائکه به روزه دار

 علامه طهراني در کتاب خود با عنوان "انوار الملکوت"  روايتي را از امام صادق نقل مي کند که فرمودند: کسى که در فصل گرما روزه بدارد و در تعب و مشقّت آن واقع گردد خداى متعال هزار ملک بر او مى‏فرستد که آنها صورت او را مسح مى‏کنند و او را به رضوان الهى بشارت مى‏دهند تا وقتى که افطار نمايد. خداى عزّوجلّ مى‏فرمايد: چقدر بوى بدن تو معطّر و جان و نفس تو پاکيزه و طيب است. اى ملائکه من شاهد باشيد که من از همه گناهان او در گذشتم.‏

تفسير روايت: الصُّومُ لِى و أنا اجْزِى بِه‏

 ايشان با اشاره به اختلاف علما در تفسير روايت: الصُّومُ لِى و أنا اجْزِى بِه‏، آن را داراي دو معنا مي داند و مي آورد: اگر «أجزى به» (به صيغه معلوم) خوانديم، پس براى شرافت روزه همين بس که در ميان عبادات و نسک، خدا خود را بنفسه پاداش دهنده اين فريضه دانسته است؛ و اگر «اجزى به» (صيغه مجهول) خوانديم يعنى هيچ نعمتى و هيچ درجه از درجات جنّت سزاى روزه‏دار نيست‏ مگر ذات مقدّس او جلّ و علا که به نفس شريف خود جزاى اوست. و از اينجا استفاده مى‏شود که راه وصول به لقاى خداوند و فناى در ذات او که از لوازم جزاى روزه باشد بدون روزه ميسور نيست.

 علامه طهراني با تاکيد بر اين نکته که علماء معرفةالنفس جوع و صيام را يکى از ارکان سلوک راه خدا شمرده‏اند، و در روايات اهل بيت عليهم السّلام و حديث معراجيه مطالب عجيبى در فوائد جوع و روزه مذکور است، روايتي را از «من لا يحضره الفقيه» در توضيح اينکه چرا خداوند صوم را به خود نسبت داده و مشرّف به ذات خود دانسته ( اگر چه تمام عبادات راجع به اوست همچنان که بيت الله الحرام را به خود نسبت داده، گرچه تمام زمين ها ملک اوست) نقل مي کند و براي آن دو جهت را ذکر مي کند:

 اوّل آنکه: روزه کفّ نفس و ترک است و اين سرّى است بين بنده و خدا، بخلاف ساير عبادات که در مرأى و مشهد مردم است، ولى روزه عمل باطنى است بواسطه صبر محض و اين را غير از خدا کسى نداند، بدين جهت به خود نسبت داده است. دوّم آنکه: روزه دشمن خدا را که نفس امّاره است مقهور مى‏کند، چون وسيله شيطان شهوات است؛ و خوردن و آشاميدن و ساير مفطرات که مقوّى شهواتند بواسطه روزه از بين مى‏روند. بنابراين روزه شهوات را خورد و نابود مى‏کند و بالملازمه نفس امّاره و شيطان خورد و نابود مى‏گردد.

 قال صلّى الله عليه و آله و سلّم: إنَّ الشَّيطانَ لَيَجرى مِنِ ابنِ آدَمَ مَجرَى الدَّمِ فَضَيِّقوا مَجاريهِ بِالجوعِ. [رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند: بدرستى که شيطان در انسان نفوذ مى‏کند مانند خون که در رگ هاى آدمى در جريان است پس گذرگاه هاى او را با گرسنگى تنگ و مسدود نمائيد].

 بنابراين چون روزه به خصوص شيطان را قلع و قمع مى‏کند و مسالک او را مى‏بندد و مجارى او را تنگ مى‏کند، و خلاصه دشمن خدا را ذليل و بالملازمة خدا را نصرت نموده و يارى مى‏نمايد به خدا نسبت داده شده است، چون در قلع و قمع عدوّ خدا نصرت خداست؛ اين معنى فقره اوّل که «الصوم لى».

 ايشان در توضيح فقره ثانى که «و أنا اجزى به» بوده باشد، مي افزايد: به علت آنکه نصرت خداوند بنده خود را موقوف است بر نصرت بنده خداى را، قال الله تعالى: إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْکُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَکُم پس ابتدا مجاهده از بنده است و سپس جزا به هدايت از طرف او عزّ اسمه، قال الله تعالى: وَ الَّذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنين. بنابراين خداوند پاداش روزه را خواهد داد چون عبد به واسطه روزه نصرت او نموده و مجاهده در راه خدا با نفس امّاره نموده است؛ و از طرف ديگر قال الله تعالى: إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِم [سوره رعد آيه 11] و معلوم است که تغيير به کشتن شهوات است چون نفسْ مرتع و چراگاه شياطين است، چون‏ اين چراگاه به واسطه اتيان شهوات سبز و خرّم باشد دائماً شياطين در زمين نفس رفت و آمد مى‏کنند، و تا هنگامى که رفت و آمد دارند براى بنده جلال و عظمت خدا منکشف نخواهد شد و از لقاى خدا محجوب خواهد بود. و بنابراين بدين جهت روزه سپر از آتش و باب عبادات واقع شده است.

 ايشان در انتهاي مجلس دوم با اشاره به حديثي از امام صادق عليه السّلام که فرمود: هنگامى که حادثه‏اى يا مضيقه‏اى براى انسان پيش آيد بايد روزه بگيرد زيرا خداى متعال مى‏فرمايد: واستعينوا بالصبر و الصلاة، از روزه و نماز در امور مهمّه و شديده کمک و استعانت بجوئيد، مي افزايد: مراد به صبر همان روزه است، و براى رفع حوائج و مهمّات روزه داشتن و نماز خواندن و از درگاه بى‏نياز حاجت طلبيدن ضرورى است؛ و لذا مستحبّ است براى قضاء حوائج مهم انسان روزه بگيرد و نماز حاجت بجاى بياورد.

خبرگزاري مهر

 

سه‌شنبه 10 مرداد 1391 - 10:41


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری