جمعه 24 آذر 1396 - 20:59
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

فرهنگي و هنري

 

داود خسروي

 

فيلمي در گونه اجتماعي

 

نگاهي به گروه فيلمسازي «دختران»(قاسم جعفري) به مناسبت ورود فيلم به شبکه ويدئويي کشور:

قاسم جعفري متولد 1348 تهران، فارغ التحصيل مركز آموزش فيلمسازي است. در سال 73 اولين فيلم بلند سينمايي اش به عنوان ماه مهربان را ساخت و پس از ساخت دومين فيلم بلندش قاصدك بيشترين فعاليتش متمركز در سيما شد كه طي اين سالها تعدادي از پربيننده ترين سريالهاي تلويزيوني را كارگرداني كرده است كه از جمله خط قرمز با 90% بيننده در سال 80، مسافري از هند با 96% بيننده كه پربيننده ترين سريال پس از انقلاب در تلويزيون بوده است و سريال كمكم كن با 94% بيننده را در سال 83 ساخت. دختران هفتمين فيلم جعفري است.

قاسم جعفري درباره دلايل ساخت دختران مي گويد: «به نسل کودک و نوجوان توجهي نمي شود و در ساخت دختران وظيفه اي پدرانه را احساس مي کردم. در اين فيلم کسي متهم نشده و هدف به نمايش گذاشتن واقعيت ها بوده است. تم فيلم تلخ است اما به شدت روي خانواده ها تاثيرگذار مي گذارد.

من به «دختران» اعتقاد دارم و آن را با وجودم ساختم و حتي مجنون ليلي و بازمانده را كه ستاره داشتند را به اندازه اين دوست ندارم. در اين فيلم صداقتي است كه در آن دو فيلم نبوده و هرچه كه هست متعلق به خود من است.»

قاسم جعفري درباره نگارش فيلمنامه دختران مي گويد: «نزديك به چهار سال دنبال ساخت اين قصه بودم و امكان ساخت نداشتم و حس كردم حالا كه اين امكان برايم فراهم شده تا فيلمي درباره دختران بسازم بخش عمده‌اي از مشكلات اين قشر كه در ذهنم است درون آن باشد. سه قصه را تبديل به يك قصه واحد كردم و ناگزير بودم از كنار بعضي شخصيت‌ها بگذرم و زياد به آن‌ها نپردازم. اصرار داشتم فقط به شخصيت‌هاي اصلي كه آن سه دختر هستند بپردازم.»

جعفري درباره ساختن فيلم در گونه اجتماعي مي گويد: «مدت هاست به دنبال اين نوع فيلمسازي ساده هستم. اين مسير را كه به موضوعات اجتماعي بر مي گردد و زياد پيچيدگي ساختاري ندارد را دوست دارم و احساس مي كنم مسير آن را ادامه خواهم داد.

با اين فيلم‌ها كه كمي تجربي‌تر هستند و ارزان‌تر ساخته مي‌شوند، مي‌توان تجربه‌هايي را داشت تا خلاف موج فعلي حركت كرد. كارگرداني در حال تبديل شدن به يك موجود درجه چندم است و اين فاجعه زيادي است. شايد اگر فيلم‌سازان ديگري هم اين رويه را ادامه دهند به جاي خوبي خواهيم رسيد و براي ساخت يك فيلم قائل به كنار هم رديف كردن تعدادي نام براي فروش نباشيم و به هر قيمتي تن به خفت ندهيم.»

جعفري درباره دليل ديگر رفتن به سمت اين قصه مي گويد: «دخترم در فيلم بازي مي كند و يكي از دغدغه هاي اصلي ام به عنوان يك پدر پرداختن به چنين موضوعي بود . يك وظيفه اجتماعي داشتم تا راه را به دختران سرزمينم و دختر خودم نشان بدهم.»

جعفري درباره عدم استفاده از بازيگران مطرح براي نقش هاي اصلي فيلمش مي گويد: «متاسفانه سينماي ما به دوره بدي كه پيش انقلاب رسيده بود، يعني بازيگر سالاري، نزديك شده است و متاسفانه امروز حرف اول را در سينما بازيگران مي زنند. كساني كه شايد سواد كافي هم نداشته باشند و به واسطه ظاهرشان وارد سينما شدند .

البته شخصيت هاي اصلي فيلم دختران در سني هستند كه امكان استفاده از بازيگران چهره وجود نداشت. اما مي توانستم صورت هاي زيباتري انتخاب كنم كه بيننده را جذب كند اما اين كار را هم نكردم. اين نوع فيلم مي طلبد كه بازيگران ناآشنا داشته باشيم و در فيلم بعدي ام هم سپيد و سياه همين ماجرا را رعايت کردم.»

صديقه صحت (تهيه کننده) درباره ساخت فيلم دختران مي گويد: «براي ساخت دختران حدود 5 سال کار پژوهشي علمي، تربيتي و روانشناسي انجام شد و هدف از اين کار تلاش براي هدايت انسان ها بود. نوجوانان نه بچه هستند و نه بزرگ. کودکاني هستند که به سرعت بزرگ مي شوند و فردا به والدين تبديل مي شوند و اگر به آنها توجه نکنيم دچار مشکل خواهند شد.»

شيدا خليق(بازيگر) درباره بازي در دختران و نقشي که در اين فيلم ايفا کرده مي گويد: «همزمان با ساخت فيلم دانش آموز دبيرستاني بودم و به مسائل و مشکلات دختران نوجوان کاملا آگاهي داشتم و به همين علت با کارگردان در خصوص نحوه کار مشاوره مي کردم.

هم تجربه‌هاي خودم، هم راهنمايي‌هاي آقاي جعفري و هم فيلمنامه به من کمک کرد مانلي را بهتر بشناسم. بازيگري براي من که از کودکي همراه مادرم سر صحنه فيلم‌ها مي‌رفتيم، آن قدر مهم است که قرار است شغلم بشود. بنابراين برايم مهم بود کار اولم را با چه فيلمنامه اي و چه فيلمي شروع کنم.»

شهرزاد جعفري(بازيگر) درباره نقشي که در فيلم بازي کرده مي گويد: «از همان طرح اوليه دوست داشتم شوکا را بازي کنم اما سنم کم بود تا اينکه بالاخره کار کليد خورد و سن من هم با شوکا متناسب شد. تقريبا هيچ کسي حاضر نبود به همين راحتي موهايش را بزند و در فيلم زشت باشد. اما من دوست داشتم اين نقش را تجربه کنم، خيلي هم برايش تمرين کردم.

اما وقتي فيلمبرداري شروع شد قصه شوکا تغيير کرد. نقش من روزانه نوشته مي‌شد و چند ساعت قبل از فيلمبرداري مي‌خواندم. قصه قبلي شوکا قصه پيچيده تري بود. براي فهميدن حال و احوال شوکا به چند آسايشگاه رواني رفتيم تا با وضعيتشان آشنا شويم.

درست است که وجود پدرم کار را برايم راحت تر مي‌کرد اما در مقابل هم پدرم به من بيشتر از باقي بچه‌ها سخت مي‌گرفت. بازيگر شدن هدفم نيست اما اين شرايط چهره بودن را دوست دارم؛ مثلا در موقعيت شغلي خودم وقتي چهره باشي با آدم‌هاي بيشتري مي‌تواني کار کني. اما حاضر نيستم به خاطر اين که تصويرم در ذهن‌ها بماند از اين به بعد هر نقشي را بازي کنم. چون بازيگري يک ريسک است؛ به خصوص براي زن‌ها که فقط تا سن خاصي مي‌توانند نقش‌هاي خوب بازي کنند.»

صوفيا دژاکام(بازيگر) درباره همکاري با جعفري مي گويد: «من پيش از اين فيلم در تئاتر بازي کرده بودم واين اولين تجربه سينمايي من بود که افتخار همکاري با قاسم جعفري را داشتم. من در تئاتر خليج فارس مشغول بازي بودم که دستيار آقاي جعفري من را براي بازي در اين فيلم انتخاب کرد واين شد که من در اين فيلم بازي کردم.

ابتدا من فيلمنامه را خواندم و فيلمنامه بسيار قوي بود که به قلم خانم شمس به نگارش درآمده بود. احساس نزديکي زيادي با شخصيت ياسمن کردم.

در ابتدا از اينکه مقابل دوربين بازي کنم، بسيار استرس داشتم، اما راهنمايي هاي قاسم جعفري به من کمک بسياري مي کرد و ايشان آنقدر صبورانه با ما کار مي کردند که اين ترس از بين رفت وحاصلش آن شد که مي بينيد.»

مشخصات «دختران»:

كارگردان، تدوينگر و طراح صحنه: قاسم جعفري، دستيار اول كارگردان و برنامه ريز: فروزان جلالي، نويسنده فيلمنامه: پريسا شمس،  تهيه كننده: جلال شمسيان، مدير توليد و مجري طرح: صديقه صحت، مدير فيلمبرداري: فرزاد جودت، صدابردار: حسن زاهدي، صداگذاري و ميكس: سيدمحمود موسوي نژاد، بازيگران: صوفيا دژاكام، شيدا خليق، شهرزاد جعفري و ...     

 

 

                       

 

چهارشنبه 17 خرداد 1391 - 10:50


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری