يكشنبه 2 مهر 1396 - 23:4
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

مقاله

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان همدان

 

جايگاه عبادت و تضرع در ماه رجب

 

 

در روز قيامت، منادي خداوند از وسط عرش ندا مي‌دهد «اين‌الرجبيون» رجبيون کجا هستند.در هيچ جا نيامده است که گفته شود «اين الشعبانيون»، «اين المحرّميون» فقط در مورد ماه رجب، اين تعبير آمده است.وي در اين گفت و گو با اشاره به فرمايش قرآن کريم در رابطه با حرام بودن چهار موضوع، بيان داشت: خداوند در قرآن، «مسجد‌الحرام، کعبه، مکه و ماه‌هاي چهارگانه» را حرام شمرده است که به ترتيب در سوره‌هاي (بقره آيه 144)، (مائده 97)، (نمل91)، (توبه 26) آمده است.

در چهار ماه از سال که ماه هاي حرام نام گرفته است و جنگ در آن ماه‌ها، حرام مي‌باشد، فقط ماه رجب هست که عزيزتر از سه ماه ديگر شمرده شده است و در تفسير آيه 217 سوره بقره، منظور از شهر حرام، در اين آيه، ماه رجب مي‌باشد.

* «ماه اصب و ماه اصم»

پيامبر اکرم‌(ص) ماه رجب را دو نوع تفسير کرده‌اند يکي اينکه فرموده‌اند«شهر الله الاصب»،

اصب در لغت يعني «ريختن»، علما و مفسرين در بيان اين تعبير گفته‌اند، ماه رجب ماه ريزش رحمت الهي و ريزيش گناهان بندگان است.

تعبير ديگري که پيامبر‌(ص) درباره ماه رجب فرمودند«الا انّ رجباً شهرالله الاصم». اصم يعني «کر» بودن. مرحوم فتال نيشابوري، از علماي قرن پنجم هجري که به خاطر شيعه بودن، او را شهيد کردند، اين روايت را در کتاب خود آورده است، رسول خدا‌(ص)، در ادامه روايت مي‌فرمايند: «و هو شهر عظيم و اِنّما سُمِيَ الاصم لانه لايقارنه شهر من الشهور حرمة و فضلا عندالله تعالي».

رجب، ماه بزرگي است و به خاطر اين به «اصم»، «کر بودن» ناميده شده است که هيچ ماهي در ارزش، نزديک و مقارن ماه رجب نيست. « روضة الواعضين ج2 ص396»، خداوند خواسته‌ است در اين ماه نسبت به گناه بندگان، در اين ماه اصم باشد و نشنود البته بايد گفت: خود نشنيدن و نديدن در بسياري ازمواقع، از فضايل مي‌باشد و در خيلي از اوقات، باعث صلح و صفا و آشتي مي‌شود.

* «ماه  رجب در جاهليت»

در زمان جاهليت به ماه رجب، ارزش مي‌دادند و زماني که دين اسلام، ظهور کرد بر اعتبار ماه رجب افزود، در ادامه روايت فتّال نيشابوري آمده است که «لم يزده الا تعظيما و فضلا» خداوند زياد نکرد بر ماه رجب، مگر اينکه او را بزرگ و برتر شمرد. « روضة الواعضين و بصيرة المتعظين ج2 ص396»

* «حضرت نوح، روز اول رجب را روزه گرفت»

امام جعفر صادق‌(ع) فرمود: «ان النوح رکب السفينة اول يوم من رجب، فامر من معه ان يصوموا ذالک اليوم» حضرت نوح، در روز اول ماه رجب، در کشتي نشست و به تمام کساني که با او بودند دستور داد که آن روز را روزه بگيرند.

«ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص53»

* «روزه در اول، وسط و آخر ماه رجب»

امام باقر‌(ع) مي‌فرمايد: کسي که روز اول، وسط و آخر ماه رجب را روزه بگيرد «اوجب الله له الجنة» خداوند بهشت را بر او واجب مي‌کند و جعله معنا في درجتنا يوم‌القيامه» و او را، هم درجه ما در روز قيامت، قرار مي‌دهد.

«امالي صدوق ص5 مجلس دوم»

* روزه ماه رجب امان از شدت سکرات مرگ

امام صادق‌(ع) به يکي از شيعيان به نام سالم مي‌فرمايد: آيا  چيزي از ماه رجب را روزه گرفته‌اي؟/ عرض کرد نه، حضرت فرمود: ثوابي را که خداوند، اندازه‌اش را مي‌داند از دست تو رفته است! عرض کرد: اگر بقيه روزها را روزه بگيرم به آن سعادت مي‌رسم؟ امام‌(ع) فرمود: «مَن صام يوماً مِن آخرِ هذا الشَهر کانَ ذلِک اَماناً له مِنْ شِدة سکرات الموت» کسي که آخر ماه رجب را روزه  بگيرد از سکرات مرگ، در امان مي‌ماند و از هول ورود در قبر و عذاب نيز در امان است.

امالي صدوق ترجمه کمره‌اي ص15

* «بهترين عمل در ماه رجب»

از بهترين اعمال ماه رجب، روزه گرفتن و دادن صدقه است

پيامبر‌(ص)  در ضمن حديثي طولاني درباره فضيلت صدقه دادن در ماه رجب مي‌فرمايد: کسي که در هر روز از ماه رجب تکه ناني به مساکين، صدقه دهد  خداوند ثوابي به او عنايت مي‌کند که اهل آسمان‌ها و زمين قادر نيستند حتي، يک دهم ارزش ثواب آن را دريابند شخصي از پيامبر‌(ص) سوال کرد: اگر کسي نتوانست صدقه بدهد چه کار کند تا به اين ثواب برسد؟

پيامبر‌ فرمود: هر روز از ماه رجب، صد مرتبه اين تسبيح را بگويد: سبحان‌الاله الجليل، سبحانَ مَنْ لَا يَنبَغي التسبيحُ الّا لو، سبحان الاعز الاکرم، سبحان من ليس العِزُ و هو له اهلُ»

امالي صدوق ص540

«يک روز، روزه گرفتن در ماه رجب، باعث آمرزش گناهان»

اميرالمومنين‌(ع): من صام يوما من رجب في اوله او وسطه او في آخره غفرالله له ما تقدم من ذنبه و تاخر». کسي که يک روز از ماه رجب (اول، وسط و آخر) را روزه بگيرد گناهان گذشته و آينده‌اش آمرزيده مي‌شود.

و من احيا ليلة من ليالي رجب اَعتقه اللهُ من النار و قبل شفاعته في سبعين الف رجل من المذنبين و کسي که يک شب از شب‌هاي ماه رجب را شب زنده داري نمايد، خداوند او را از آتش آزاد مي‌کند و شفاعت هفتاد هزار نفر گناهکار را، از او قبول مي‌کند.

و «من تصدق بصدقة في رجب ابتغاء وجه‌الله اکرمه ‌الله يوم القيامه في الجنة من الثواب بما لاعين رات و لا اذن سمعت و لا خطر علي قلب بشر» و کسي که به خاطر رضاي الهي، در ماه  رجب،‌صدقه بدهد، خداوند او را، روز قيامت در بهشت از ثواب گرامي مي‌دارد به نعمت‌هايي که نه چشم، آن را ديده و نه گوش آن را شنيده است و نه، بر قلب بشري خطور کرده است.

امالي صدوق ص542

رجب نهري بهشتي

امام صادق‌(ع) فرمود: انّ في‌الجنه نهراً يقالُ له الرجب اشد بياضاً من الثَلج و اَحلي من العسل و من صام يوما من رجب، سقاه‌الله من ذالک النهر.

همانا در بهشت نهري است که به آن «رجب» گفته مي‌شود، سفيد‌تر از برف و شيرين‌تر از عسل و کسي که يک روز از ماه رجب را روزه بگيرد، خداوند از آن نهر، او را سيراب مي‌کند.

«رجبيون کجا هستند»

امام صادق‌(ع) فرمودند: در روز قيامت، منادي خداوند از وسط عرش ندا مي‌دهد «اين‌الرجبيون» رجبيون کجا هستند.

در هيچ جا نيامده است که گفته شود «اين الشعبانيون»، «اين المحرّميون» فقط در مورد ماه رجب، اين تعبير آمده است.

در فرازي از دعاي معروف ماه رجب اينطور آمده است «و اصرف عني بمسئلتي اياک، جميع شرالدنيا و شرالآخرة» در جمله اول،‌ شرّ دنيا را با لفظ «جميع» کاربرده است و در جمله بعدي لفظ «جميع» استفاده نشده است. اين به خاطر آن است که «جميع شر دنيا» قابل دورشدن از ما است، امّا اين مسئله در «جميع و همه شر آخرت»، امکان‌پذير نيست چون کمترين شر آخرت، ترس گذشتن از صراط و مقابل خداوند قرار گرفتن، توقف در روز قيامت و... مي‌باشد و اين هراس همواره در آخرت با انسان است.

مسلمانان بايد از اين همه فضايل ماه رجب غفلت نکنند چونکه خداوند ماه رجب و شعبان، را مقدمه قرار داده است تا آمادگي پيدا کنيم و به ضيافت الهي در ماه رمضان نائل شويم.

 

تنظيم کننده علي ترکاشوند

کارشناس فرهنگي اداره تبليغات اسلامي شهرستان نهاوند  

 

شنبه 6 خرداد 1391 - 11:53


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری