سه‌شنبه 28 آبان 1398 - 4:4
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

كتاب

 

م رستمي

 

اوشو و مراقبه هاي معنوي

 

اوشو و مراقبه هاي معنوي

مؤلف  : محمد حسين کياني

ناشر: مؤسسه‌ي فرهنگي بهداشت معنوي، عصر آگاهي

نوبت چاپ: اول  1390

 

براستي علت شيوع فراگير آگاهي از مراقبه چيست؟ چرا عرفان هاي نوظهور اهمين زيادي به مراقبه مي دهند؟ معنا و انواع مراقبه در عرفان اوشو كدام است؛ آيا مراقبه هاي اوشو توان آرامش دهي به انسان مضطرب امروز را دارد و ...

اثر حاضر مراقبه و اهميت آن در عرفانهاي نو ظهور به خصوص عرفان "اوشو" را بررسي و تحليل مي کند و با نگاهي توصيفي به اصل و شيوه هاي مراقبه در عرفان اوشو به آشنائي مخاطب در اين خصوص در ابعاد مختلف كمك كرده و به نقد و بررسي آن مي پردازد.

 بخش اول کتاب به تاريخچه مراقبه و انواع عمل آن اختصاص دارد: قدمت مراقبه همانند تاريخچه ي بسياري از موضوعات علوم انساني، به انسان هاي نخستين باز مي گردد. شايد قدمت مراقبه ي انسان اوليه، در آن زمان رقم خورد که او در انتظار آمدن شکار خود، خيره، آرام و ساکت، مدتها بر روي سنگي مي نشست. اما شکي نيست که تاريخچه ي مدون و مسلم مراقبه از شرق دور و از هندوستان بر مي خيزد ...

مراقبه با انواع و اشکال متفاوتي انجام مي شود. ممکن است در خلوت يا به همراه صدها تن ديگر صورت گيرد، ممکن است در سکوت يا با ذکر بلند هجايي مقدس يا عبارتي عرفاني انجام شود. ممکن است به حالت نشسته و راحت يا در وضعيتي دشوار انجام گيرد، يا شايد با راه رفتن آهسته با پرداختن به فعاليتهاي دنيوي همراه باشد. ممکن است اغلب ساعات بيداري فرد را طي هفته هاي متوالي پر کند . ممکن است بر اشياء، بيشماري متمرکز شود: بر شيئي ساده، محسوس و خارجي يا بر قسمتي از بدن مانند ناف، ويا فرآيند جسماني نظير نفس کشيدن، تصورات ذهني واضح و مشخص، به ويژه بدن خود مراقبه گر.

به نقل از کتاب حاضر، در خصوص عرفان اوشو، بارها از مراقبه ياد شده است. او همواره مراقبه را با شيوه ي گفتاري خاصي معنا مي کند. وي معتقد است: مراقبه فقط شهامت و تنها بودن است،  وتو آهسته آهسته کيفيت جديدي را در خود احساس مي کني، زنده بودني جديد، زيبايي و ظرافتي جديد، هوشي جديد که از هيچ کس به عاريت گرفته نشده، که در درون تو در حال نشو و نماست. کيفيتي که ريشه اش در وجود تو است ...

اوشو در بيان ارزش مراقبه معتقد است فقط دو نوع مردم وجود دارند: کساني که از تنها بودن خود فرار مي کنند، اکثريت نود و نه دهم درصد هم، مراقبه کنندگان هستند. که مي گويند " اگر تنها بودن، يک حقيقت است پس حق است، پس فايده ندارد که از آن بگريزيم. بهتر است واردش شوم ، با آن روبه رو شوم و آن را رو در رو ببينم، که چيست؟ مراقبه، يعني با تمام قلب وارد تنهايي شدن، آن را کشف کردن، درباره ي آن تحقيق کردن و جوياي آن شدن ، تمام مراقبه يعني همين ، و انساني که مراقبه مي کند، انساني مذهبي است. بقيه ، فقط دنياپرست هستند شايد به کليسا و پرستشگاه، بروند، اين مهم نيست و هيچ معني نمي دهد که آنان مذهبي باشند. اين نيز نوعي سرگرمي و مشغوليت است.

اوشو در ادامه مي گويد: مراقبه ، يعني اينکه تو ديگر فرار نمي کني با وجودي که تو را آزرده مي کند، ولي تو از آن نمي گريزي، درد آور است، ولي تو فرار نمي کني. اگر وجود دارد، تو بايد با آن برخورد کني و هر چه عميق تر آن را بکاوي، زيرا واقعيت تو چنين است و با شناخت عميق تنها بود نت ، تو انساني خردمند خواهي شد ". آنچه تو تجربه مي کني، نخستين گام در مراقبه است. تو با تنها بودنت روبه رو شده اي اگر آنقدر شجاع باشي که به اين برخورد ادامه دهي و شروع به فرار نکني، آنگاه روزي تنهايي رنگ عوض خواهد کرد و به تنها بودن تبديل خواهد شد و در اين لحظه دگرديسي عظيمي است، ...

در ادامه نيز ضمن بررسي شيوه هاي مراقبه، به شيوه هاي نو آورانه اوشو نظير: مراقبه ي پويا، مراقبه ي کنداليني، مراقبه ي ناتاراج ، و ... اشاره شده است : کمابيش همه ي نوآورانه هاي اوشو با موسيقي ويژه اي تنظيم شده است و بيشتر مراقبه ها در خلوت انجام مي گيرد. همه ي مراقبه ها پويا و پر جنب و جوش است ...

نيز يکي از مراقبه هاي مطرح شده توسط اوشو، مراقبه ي پرت و پلا گويي است: در مراقبه ي پرت و پلا گويي درميان گروه و يا به تنهايي چشم خود را بسته و آغاز به گفتن سخنان بي معني يا پرت و پلا کنيد. اين مراقبه داراي سه مرحله است . در مرحله ي اول 15 دقيقه خود را غرق چرت و پرت گفتن سازيد. به خود اجازه دهيد هر چيزي را که در درونتان نياز به گفته شدن دارد بيرون بريزيد ...

در دنياي امروز، هدف از مراقبه، بيشتر رسيدن به آرامش روحي و اطمينان قلبي است تا کسب آگاهي عرفاني. زيرا اگر هدف از کسب آگاهي عرفاني رسيدن به سعادت و نجات باشد، انسان مدرن گمان مي کند، فرآيند مدرنيته و محصول آن که در قالب پيشرفت تکنولوژي زاييده شده مسير را براي سعادت او هموار کرده است آنچه بيشتر خواب را از چشمان انسان مدرن مي ربايد، مسأله ي بحران اضطراب است. همان مسأله اي که آنقدر وخيم و جنجالي شده که در کنار نام گذاري اين دوران به عصر تکنولوژي، عصر فضا، عصر ماشين و غيره، تصميم گرفته شد عصر اضطراب را نيز به اين مجموعه بيفزايند.

نويسنده در خصوص مراقبه در عرفان هاي نو ظهور از جمله اوشو مي نويسد: در عرفانهاي نو ظهور، مراقبه به خدمت گرفته مي شود تا فرد مسائل پيرامون خود را فراموش كند. در اينجا فراموش كردن مسائل فردي _ اجتماعي به مثابه نيل به آرامش قلمداد مي شود.

مسئله «‌فراموش كردن رويداد ها و اتفاقات اجتماعي» همواره يكي از اركان اساسي عرفان هاي سكولار بوده است.درعرفانهاي سكولار تلاش مي شود فرد با كنار گذاشتن تمام مسائل اجتماعي، از اجتماع و منافع آن فاصله بگيرد.بدينسان سياستمداران، سرمايه گذاران و مجريان طرح هاي كلان اجتماعي بدون هيچ ناظر و نگهباني مي توانند به سمت اهداف شخصي خود گام بردارند. از اين رو است كه در عرفان هاي نوظهور و بالاخص عرفان اوشو همواره با مساله «سياست ستيزي و سياست گريزي» مواجه هستيم.

در عرفان اوشو، سالك همواره تشويق به اعمال و كرداري خاص مي شود. رسيدن به حالاتي كه در سرتاسر كتاب هاي او نمايان است. گويي اساس عرفان وي رسيدن به اين مقامات اس. يعني رسيدن به وجد و نشاط، شادي و لذت بردن، رقص، پايكوبي و سماع، شعر، آواز ودست افشاني، جشن و سرور، عشق و سكوت، موسيقي ، خنديدن و سكس و مراقبه. در عرفان اوشو به دو توصيه آخر، يعني سكس و مراقبه اهميت بسيار داده مي شود.

نويسنده در اين كتاب با بررسي ابعاد مختلف مراقبه در عرفان اوشو تلاش كرده است تا با ديدي واقع گرايانه كاستي هاي اين نگرش را مورد تدقيق قرار دهد. تا مخاطب را با جنبه هاي مختلف اين موضوع آشنا نمايد.

 

 

 

 

 

 

چهارشنبه 19 بهمن 1390 - 10:44


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری