پنجشنبه 8 تير 1396 - 1:24
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

فرهنگي و هنري

 

نيما نوربخش

 

اداي احترام به مقام جانبازان

 

نگاهي به گروه فيلمسازي «پاريس تا پاريس» (محمد حسين لطيفي)

 

محمد حسين لطيفي متولد بيست و پنجم اسفند ماه 1341 تهران است. او پس از فعاليت هنري در رشته­هاي نقاشي، مجسمه سازي و نقاشي متحرک (انيميشن) وارد عرصه فيلمسازي شد. لطيفي از همان آغاز راه اندازي سينماي تجربي و نيمه حرفه­ اي توسط محسن مسعودشاهي از اعضاء فعال اين مرکز بود و در کنار ساير فعاليتهايش مشاوره کارگردانها را هم بر عهده داشت. لطيفي در بيست و پنجمين جشنواره فجر (1385) براي فيلم روز سوم سيمرغ بلورين بهترين کارگرداني را به دست آورد. پاريس تا پاريس هشتمين اثر لطيفي است. لطيفي پاريس تا پاريس را براساس فيلمنامه­اي از کاظم بلوچي در فرانسه ساخته شده است. فيلم ابتدا عروسک ويلدا نام داشت. فيلمبرداري پاريس تا پاريس از اوايل آبان 1389 در پاريس آغاز شد. توليد فيلم در سکوت خبري کامل در مدت 45 روز اقامت در فرانسه انجام گرفت و به اين ترتيب 90 درصد صحنه­هاي فيلم در خارج از کشور فيلمبرداري شد.

در صحنه­هاي مربوط به فرانسه لطيفي از بازي بازيگران فرانسوي مثل ژاک برونه، کاترين سلو و سقوين برتلو بهره گرفت. پس از بازگشت گروه به ايران صحنه­هاي باقيمانده فيلمبرداري شدند.

محمد حسين لطيفي در مورد ساخت فيلم پاريس تا پاريس مي­گويد: «هنگام ساخت سريال قلب يخي به دليل مشکلاتي که به وجود آمد، براي مدتي ساخت اين سريال متوقف شد. در اين هنگام آقاي سهراب پور فيلمنامه پاريس تا پاريس را به من پيشنهاد دادند و من از آن استقبال کردم تا فاصله زماني شروع مجدد ساخت قلب يخي اين فيلم را توليد کنيم. پاريس تا پاريس براي من يک زنگ تفريح براي تغيير حال و هوايم به حساب مي­آمد. در سريال قلب يخي همه شخصيت­ها منفي هستند و شما نمي­توانيد يک آدم خوب پيدا کنيد. قصه قلب يخي بسيار تلخ و تاريک است. بايد بگويم پاريس تا پاريس درواقع زنگ تفريحي است که مي­توانست من را از آن فضا جدا کند.»

لطيفي درباره موضوع فروش سلاح­هاي شيميايي به کشور عراق در جنگ تحميلي توسط کشورهاي غربي مي­گويد: «چند سال پيش سريالي به نام خبرنگار خارجي براي پخش در تلويزيون ساخته بودم که 85 دقيقه آن حذف شد. اين سريال هم درباره فروش سلاح به عراق است. اما چرا چنين فيلمي (پاريس تا پاريس) را در فرانسه ساختم؟ به اين دليل است که دوست دارم مردمم، مردم کشورهاي غربي را از دولت­هاي آنها جدا کنند.»

لطيفي درباره صحنه انتهايي فيلم مي­گويد: «بايد اعتراف کنم که بعضي وقت­ها واقعاً دلم مي­گيرد که فيلمسازان آمريکايي در فيلم­هايشان با افتخار پرچم­هاشان را نشان مي­دهند، بالا مي­برند و دست مي­زنند. نمي­دانم چرا ما ايراني­ها اينگونه نيستيم. چرا تا يک نفر پرچم نشان مي­دهد مي­گوييم اين صحنه شعاري است. ايراني بودن براي بسياري از ما به يک شعار تبديل شده است. گاهي در خارج از کشور مي­بينيم که وقتي از يک ايراني مي­پرسيد آيا ايراني هستي؟ او با تأسف مي­گويد خير. واقعاً بايد بگويم براي اين موضوع تأسف مي­خورم. چرا بايد ايراني بودن خودم را پنهان کنم؟ من به کشورم افتخار مي­کنم و دوستان لطف مي­کنند که هنگام مرگم روي تابوتم پرچم ايران بکشند.»

منصور سهراب پور (تهيه کننده) درباره تهيه فيلم مي­گويد: «هزينه ساخت فيلم پاريس تا پاريس با آنکه در يک کشور خارجي توليد شده، تنها 50 ميليون تومان است. به نظرم شرايط فيلمسازي در فرانسه خيلي خوب است. من در طول ساخت فيلم فرصت کردم که در استوديوهاي بسياري حاضر شوم و کار آنها را ببينم و تجربيات بسياري کسب کنم.»

سهراب پور که آثار زيادي از توليدات تلويزيوني و سينمايي ايران را در خارج از کشور تهيه کرده، در اين باره مي­گويد: «خودم خيلي مشتاق هستم در جايي که به لحاظ فرهنگي کاري نکرده­ايم و مي­توانيم اشتراکات فرهنگي­مان را به آنها نزديک کنيم، کار کنم و براي اين کار بسيار انگيزه دارم. در هر کدام از اين فيلم­ها و سريالها هم نتايج خوبي گرفته­ام و همين مسير را دنبال کرده­ام. چون قصه اين کار در پاريس مي­گذرد و شرايط به گونه­اي بود که نمي­شد مثلاً صحنه­هاي داخلي را در ايران گرفت و صحنه­هاي خارجي را در يک کشور ثانوي به خاطر ارزان شدن کار. فيلمنامه اين فيلم شهر پاريس و بازيگران فرانسوي را مي­طلبيد. ضمن اينکه از متن فيلمنامه مشخص است که نويسنده تحقيقات خوبي در پاريس داشته؛ و وقتي فيلمنامه را خواندم، ديدم کار باورپذير و خوبي مي­توان از آن در پاريس درآورد.»

سيروس عبدلي (مدير فيلمبرداري) درباره فعاليتش در فيلم مي­گويد: «تمام امکانات و وسايل فيلمبرداري را از آلمان برايمان تهيه کرده بودند که نسبتاً با وسايلي که در ايران استفاده مي­کنيم مشابهت داشت البته نسبت به وسايل موجود در اروپا متفاوت و در سطح پايين­تري بود. اما جدا از صرفه جويي منطقي براي فيلم، راحتي و آسودگي­اش اين بود که برخلاف خيلي از فيلم­هاي توليد شده در خارج از کشور، وسايل را از تهران با مشکلات زياد با خودمان نبرديم و در آن­جا راحت بوديم. اين فيلم درواقع يک ملودرام اجتماعي است که درباره شخصي است که در پاريس پزشکي مي­خوانده و موقع جنگ به ايران مي­آيد و بعد از سال­ها براي بيماري­اش  به پاريس برمي­گردد. فيلم، فضايي ملودرام و به اعتقاد من ابري داشت. طراحي نور و نورپردازي بر اين اساس انجام گرفت. درباره حرکت دوربين هم بايد بگويم که آن جاهايي که کارگردان نياز داشت (با توجه به اين که آقاي لطيفي در ارتباط با فضا و حس صحنه حرکت را طراحي مي­کرد) دوربين به اندازه کافي حرکت داشت.»

سيامک مهماندوست (تدوينگر) در مورد همکاري با لطيفي مي­گويد: «با آقاي لطيفي چندين سال است همکاري مي­کنم و از دوستان نزديک هستيم؛ به همين خاطر به پروژه پيوستم. به نظر من فيلم خيلي به فضاسازي احتياج داشت، به همين خاطر در تدوين سعي کرديم مقداري به آن کمک کنيم و در بعضي از صحنه­ها از حرکت آهسته (اسلوموشن) استفاده کرديم.»

مهمان دوست در مورد فيلم پاريس تا پاريس هم مي­گويد: «پاريس تا پاريس فيلمي به شدت احساسي است. اين فيلم راجع به جنگ است، البته ما در آن جنگي نمي­بينيم و فقط پس زمينه و تبعات آن ديده مي­شود. فيلم در مورد آدمي است که براي مداوا به فرانسه مي­رود و فکر مي­کنم فيلم خيلي احساسي شده است.»

«مشخصات پاريس تا پاريس»:

کارگردان: محمدحسين لطيفي، فيلمنامه نويس: کاظم بلوچي، مدير فيلمبرداري: سيروس عبدلي، صدابردار: حميد توکليان، صداگذار: حسين مهدوي، طراحي گريم: اديل رکن و آرزو حلاجي، طراحي صحنه و لباس: بهرام کياني، جلوه­هاي بصري: هديش بيگدلي شاملو، تدوين گر: سيامک مهماندوست، مدير توليد: علي صبوري

بازيگران: حسين ياري، ژاک برونه، کاترين سلو، سقوين برتلو، کاظم بلوچي، يگانه بلوچي، مهرداد معتمدي، زهرا سعيدي، سيد مهرداد ضيايي، شيوا خسرومهر، بازيگر خردسال: ياسمن نوروزي، منصوره سهراب پور، شبکه جهاني سحر، زمان: 95 دقيقه.  

 

چهارشنبه 12 بهمن 1390 - 11:16


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری