يكشنبه 26 آذر 1396 - 5:47
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

فرهنگي و هنري

 

داود خسروي

 

تفاوت ميان شفاي معنوي و خرافه

 

نگاهي به گروه فيلمسازي «معبد جان»(محمد درمنش)

محمد درمنش متولد دوازدهم مهر ماه سال 1339 تهران و فارغ التحصيل كارشناسي ارشد در رشته فيلمبرداري سينما است. وي فعاليت فيلمسازي را از سال 1359 در مركز «تل فيلم» وابسته به سازمان صدا و سيما آغاز كرد.

 او در سال 1360 وارد حوزه هنري سازمان تبليغات اسلامي شد و پس از مديريت فيلمبرداري 13 فيلم سينمايي به كارگرداني روي آورد. فيلم سينمايي دوشيزه اولين تجربه كارگرداني وي مي باشد. معبد جان(1388) پنجمين اثر سينمايي درمنش است.

لوکيشن اصلي فيلم معبد جان در يکي از روستاهاي نزديک بوشهر انتخاب شده و فيلمبرداري به شيوه دي وي کم انجام شده است.

محمد درمنش درباره ساخت معبد جان مي گويد: «براي انتخاب لوکيشن هاي فيلم، مجبور شدم به روستاهاي مختلفي سفر کنم البته هم اکنون فرق چنداني از نظر نوع زندگي و حتي پوشش بين جامعه شهري و روستايي وجود ندارد ولي ما سعي کرديم در پوشش ها به نوعي سنتي بودن ديده شود.

مي خواستيم در فيلم روستايي را نشان بدهيم که بکر و بدوي باشد اما زشت و فقيرانه جلوه نکند که فضاي تيره و غمباري ايجاد کند. ضمن آن که فيلمبرداري در زمستان انجام شده و در جستجوي منطقه اي بوديم که از مساعدت آب و هوايش مطمئن باشيم. به هيچ وجه سعي نکردم تصويري مندرس و يا سياهي از ايران نشان دهم و فکر مي کنم اين فيلم اگر در ساير کشورها نيز به نمايش درآيد تصوير مناسبي از مردم ايران را ارائه خواهد کرد.»

درمنش درباره مضمون فيلم مي گويد: «اين فيلم شکل بلوغ يافته مفاهيم و دغدغه هايي است که در فضاي ديني و فرهنگي کشور وجود دارد. اين اثر متعلق به سينماي انديشه است و ساختاري معناگرا دارد و سعي مي کند از بخشي از باورهاي اعتقادي مردم غبار زدايي کند. معبد جان در فضايي ناکجايي و در زماني نامعلوم شکل مي گيرد و با توجه به جهان شمول بودن مضمون اصلي، در همه دنيا مي توانند با اين فيلم ارتباط برقرار کنند.

در همه اديان به شفا اعتقاد دارند ولي ضمنا مردم نژادها و اديان گوناگون به اين نکته نيز معترفند که اين باور با خرافه ها و عقايد انحرافي در آميخته شده. البته فاصله گذاري ميان شفا و خرافه ممکن است حساسيت هايي ايجاد کند و عده اي در برابر فيلم موضع منفي بگيرند. اما سعي کرديم علاوه بر پيام هاي سلبي و منتقدانه، رويکرد ايجابي نيز داشته باشيم و سره را از ناسره جدا کنيم. فيلم قصد تقدس زدايي ندارد بلکه مي خواهد از برخي از خرافه ها و عقايد انحرافي باورزدايي کند.

البته براي ارايه اين موضوع حساس ، يعني مرز باريک بين اعتقاد و خرافه ، در بخش هايي مجبور شدم با بيان شعاري مفاهيمي را مطرح کنم چون نگاهي توام با واقعيت در خصوص توليد و نمايش اين فيلم داشتم. در واقع استفاده از تمامي اين عناصر در راستاي شائبه زدايي از فيلم بوده است که فکر مي کنم در اين امر موفق عمل شده است .موضوعاتي که مطرح کردن آن ها مثل حرکت بر روي لبه تيغ است نياز به درايت و محافظه کاري بيشتري دارد و فکر مي کنم اين فيلم حتي با شعار زدگي مفاهيم مورد نظر خود را روايت مي کند.

هر فيلمسازي آنچه را به عنوان اثر خود روي پرده عريض سينما ارائه مي دهد؛ بخشي از دغدغه ها و دلمشغولي هاي فردي و اجتماعي اش است. در واقع تمام انديشه و نگرش فيلمساز به خود و دنياي پيرامونش را مي توان از ميان آثارش دريافت. فيلم معبد جان نيز تلاش براي نمايش همين دغدغه هاي من بوده است.»

قدرت الله فتحي نويسنده فيلمنامه مي گويد: «طرح فيلم معبد جان بار اول در شوراي فيلم و سريال شبکه دوم مطرح شد اما در وهله اول به زعم من نزديک شدن به اين سوژه مشکل بود چون روي لبه تيغ حرکت مي کرد. اما در جلساتي با آقاي درمنش داشتيم به اين نتيجه رسيدم که مي توان اين فيلم را براي نمايش برخي از خرافات شکل گرفته در کنار اعتقادات مردم ساخت و به نوعي غبار زدايي کرد.»

محبوبه بيات درباره بازي در فيلم مي گويد: «حضور بازيگران حرفه اي بر روي بازي من در اين فيلم تاثير گذاشت و سعي کردم با همه توانم سهم کوچکي در توليد اين فيلم ايفا کنم.»

شهراد وثوقي نيز مي گويد: «من به نوعي جذب شخصيتي شدم که قرار شد در اين فيلم ايفا کنم. همکاري با يک گروه کاملا حرفه اي و صميمي نيز ديگر امتياز اين فيلم بود و همه در توليد آن زحمت کشيديم و فکر مي کنم نتيجه زيبايي حاصل شده است.»

رضا توکلي(بازيگر) نيز درباره فيلم مي گويد: «با اين فيلم اتفاق خوبي در سينماي ايران رقم خورد. من وقتي فيلمنامه معبد جان را خواندم واقعا به وجد آمدم. خوشحالم که سينماي ايران به مرحله اي رسيده که فيلمنامه هايي نوشته مي شود که حرف زيادي براي گفتن دارند و به مخاطبان جهاني فکر مي کنند.»

محمد درمنش در يادداشتي در جشنواره فيلم فجر درباره معبد جان مي نويسد: «ظريفي مي گفت به گمانم تنها نعمتي را که همگان معتقدند به عدالت بين بندگان  تقسيم شده عقل است! چرا که هيچ بني بشري نمي گويد از اين نعمت به من کم رسيده و شايد از اين روي است که در اين روزگار تمام دعواها بر سر اثبات عقلانيت خويش است و احدي بر ناداني نمي تازد حتي نادانان و ابلهان.

معبد جان نيز شايد نيز يکي از اين گونه مدعاها است. چرا که فيلمساز هم ظاهرا بنا دارد چون ديگران از عقل و عقلانيت سخن بگويد و به بهانه فاصله گذاري بين شفا و خرافه، عقل و عقلا را به داوري دعوت کند. معترفم که ممکن است که معبد جان نيز گرفتار اين پارادوکس شده باشد و در اثبات مدعاي فيلم، خويش را عقل کل قلمداد کند! که اين امر در زمان و مکان حاضر امري طبيعي و پذيرفته شده است.

ديگراني که معبد جان را تا امروز ديده اند اکثرا اذعان داشته اند که مخاطب ناچار است بعد از ديدن فيلم حداقل به اين مهم بينديشد.»

مشخصات «معبد جان»:         

کارگردان: محمد درمنش، فيلمنامه‌نويس: جعفر عليان، فيلمبردار: بابک بذرافشان، صداگذار: علي نور، طراح صحنه و لباس: آذر شباني نژاد، چهره پرداز: اشکان عسگري، تدوينگر: ياسر انصاريان، موسيقي: سعيد شباني، مدير توليد: مهدي درمنش.

بازيگران: شهراد وثوقي، رضا توکلي، پرستو گلستاني، ثمر خداگودرزي، محبوبه بيات، سعيد داخ، ناصر فروغ، محمد الهي، جهانشير يار احمدي، عباس غزالي، ساسان بهروزيان، تهيه کننده: محمد درمنش و موسسه توسعه سينمايي سوره، مدت: 90 دقيقه

در خلاصه داستان فيلم آمده است: شيطان در چشم عوام الناس درختي را مقدس جلوه مي دهد. خليل تبر بر دوش در مقابل اين انديشه مي ايستد و ...

 

 

چهارشنبه 5 بهمن 1390 - 9:10


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری