سه‌شنبه 25 مهر 1396 - 9:36
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

فرهنگي و هنري

 

نيما نوربخش

 

نياز به گونه هايي متنوع در سينماي ايران

 

نگاهي به گروه فيلمسازي«نفرين»(علي توکل نيا):

علي توكل نيا (علي كفاش عراقي) در سال 1338 در تهران متولد شد. وي برادر حسن توكل نيا، مدير توليد و تهيه كننده است. توکل نيا بازي در سينما را از سال 1369 با حكايت آن مرد خوشبخت به كارگرداني رضا حيدرنژاد آغاز كرد.

نفرين اولين فيلم بلند سينمايي توکل نيا در مقام کارگردان است. توکل نيا پيش از نفرين، تله فيلمي ترسناک به نام مديوم ساخت که در سال 1388 از تلويزيون پخش شد. البته او سه تله فيلم ديگر هم ساخته که ترسناک نيستند. صحنه هاي ترسناک نفرين بدون جلوه هاي کامپيوتري ساخته شده اند. 80 درصد فيلم در شمال و بقيه اش در تهران و در طول حدود بيست روز (در آذر ماه 1389) فيلمبرداري شده است.

علي توکل نيا(کارگردان) در مورد چگونگي ساخت نفرين مي گويد: «من براي فيلمنامه ديگري به نام قيصرانه که فيلمنامه بسيار ويژه اي بود و قطعا بايد تکنيکي و فني ساخته مي شد پروانه ساخت گرفتم اما ارشاد شروطي براي ساخت فيلم گذاشت که ما از ساخت آن منصرف شديم. تا اينکه اين قصه کاملا اتفاقي به من پيشنهاد شد و در چند مرحله اين فيلمنامه در ارشاد رد شد که بالاخره آقاي شمقدري لطف کردند و دستور دادند و پروانه ساخت اين فيلم را صادر کردند. ما فرصت کمي براي پيش توليد داشتيم چرا که بايد خيلي زود فيلم را براي جشنواره فجر آماده مي کرديم. خيلي راضي هم نبوديم که به اين شکل ساخت فيلم را شروع کنيم اما با وجود محدوديت زماني بسيار زياد، بالاخره اين فيلم را آماده کرديم.»

 توكل نيا درباره ژانر (گونه) وحشت مي گويد: «ژانر وحشت در سينماي ما ژانر فراموش شده اي است و همين که تهيه کننده و نويسنده و ديگر عوامل نفرين، جرات به خرج دادند و سراغ چنين فضاهايي رفتند جاي تحسين دارد. آرزو مي کنم زحمت هاي بچه هاي خوب و صميمي اين گروه ديده شود و انرژي مثبتي که پشت صحنه وجود داشته به فيلم منتقل شده باشد.»

توکل نيا درباره بازيگران فيلم هم مي گويد: «من فيلمنامه را که مي خوانم در ابتدا ما به ازاي شخصيت ها را در بازيگران موجود پيدا مي کنم. فکر نمي کنم براي ژانر وحشت نياز به ستاره داشته باشيم، چرا که اين گونه فيلم ها بيشتر به تکنيک و بازيگر خوب وابسته اند نه ستاره؛ حتي فکر مي کنم استفاده از بازيگران تئاتر براي بازي در اينگونه فيلم ها مناسب تر است چرا که اصولا بازيگران تئاتر تکنيک بهتري در بازيگري دارند.

از نظر من بازيگر مثل نگين انگشتري سينما است. اين نگين اگر درخشنده تر باشد به ستاره تبديل مي شود و آنوقت ستاره مسئوليتي را متوجه خودش مي کند که در ايران کمتر، دوستان ما و ستاره هاي سينما به آن توجه مي کنند. مثلا در سينماي دنيا يک فيلم ساخته مي شود که دستمزد يکي از بازيگرانش 20 ميليون دلار است اما همان بازيگر در فيلم ديگري بازي مي کند که کل بودجه فيلم 1 ميليون دلار است. آن بازيگر مي داند و به اين آگاهي رسيده است که گاهي يک فيلم آنقدر موجبات ديده شدنش را فراهم مي کند که مي تواند از دستمزد بالايش بگذرد و عوض آن بهتر ديده شده و مطرح شود.

متاسفانه بازيگران ما به اين نکته توجه نمي کنندکه مثلا 15 فيلم شبيه هم بازي کرده اند و ديگر نقش کشش ديده شدن ندارد. به هر حال براي اين فيلم هم من از ابتدا همين بازيگران را در نظر داشتم که خدا را شکر به سرعت به بازيگران مورد نظر رسيديم.»

سعيد واثق(مدير فيلمبرداري) درباره فيلم مي گويد: « 80 درصد از فيلمبرداري نفرين در جنگل، در فصل زمستان و در شب انجام شد. در اين فيلم دوربين تماما رو دست بود؛ اما تمام حرکات دوربين در خدمت کار بود. از نظر من ساخت فيلمي در ژانر وحشت خصوصا در ايران کار هر کسي نيست. من فکر مي کنم فيلم نفرين جزو فيلم هايي است که در اين ژانر حرفي براي گفتن دارد چرا که فيلمي است که بيننده را جذب مي کند.»

حسن توکل نيا (تهيه کننده) درباره ساخت فيلم هايي در ژانر وحشت مي گويد: «من به مديران دولتي پيشنهاد مي کنم که در سال حداقل بودجه اي را به ساخت فيلم هايي در ژانر سينماي وحشت اختصاص دهند که هر سال چند نمونه از اين آثار داشته باشيم تا در هر فصل يکي از اين کارها اکران شود تا مردم از اکران متنوعي برخوردار باشند.»

نيما شاهرخ شاهي(بازيگر) درباره بازي در فيلمي از ژانر وحشت مي گويد: «من بعد از بازي در فيلم پارک وي که نمي توانم دقيقا بگويم که فيلم خوبي بود يا خوب ديده شد؛ با توجه به خاطره خوبي که مردم از بازي من داشتند، تصميم گرفتم ديگر در ژانر وحشت بازي نکنم و مدتي از بازي در اين گونه سينمايي فاصله گرفتم چرا که از اينکه در اين ژانر کليشه شوم، مي ترسيدم.

البته ناگفته نماند بسياري از فيلم هايي که در ژانر وحشت ساخته مي شوند، فيلم هاي موفقي نيستند. خدا را شکر در ژانر وحشت کليشه نشدم و توانستم توانايي هايم را در ژانر هاي ديگر نيز نشان دهم. به نظر من تجربه کردن نقش هاي متفاوت بد نيست. من به بازي در اين ژانر علاقه مندم و المان هايش را بلدم و درباره آن مطالعه و تحقيق کرده ام. فکر مي کنم بد نيست که وقتي فيلم موفقي در اين ژانر ساخته مي شود و از من درخواست حضور در آن فيلم مي شود، بازي کنم. من بعد از بازي در پارک وي کمي از اين ژانر دور شدم اما سعي مي کنم طبق علايق خودم باز هم به اين سمت قدم بردارم.

ساخت فيلم در ژانر وحشت حقيقتا جرات مي خواهد و تماشاگران ما با ديدن فيلم هاي ژانر وحشت ساير کشورها توقعشان بالا رفته است. ساختن فيلم در اين ژانر با امکانات و بضاعت سينماي ايران حقيقتا کار سختي است و کمترکسي جرات ورود به چنين ژانري را دارد. مردم هم اين ژانر را دوست دارند. من بعد از پارک وي کارهاي زيادي بازي کردم اما بيشتر مردم نقش من در فيلم پارک وي را در ذهن دارند و اين نشان دهنده تاثير اين ژانر در ميان مردم است.»

انديشه فولادوند (بازيگر) درباره بازي در نفرين مي گويد: «روند حضور من در اين فيلم خيلي ساده اتفاق افتاد. به اين صورت که آقاي توکل نيا تهيه کننده فيلم، فيلمنامه را براي من فرستادند و اين باب آشنايي من با اين گروه شد و در نهايت به اين همکاري منجر شد.

اصولا من از هر تجربه تازه اي استقبال مي کنم و اين قصه را قصه اي چالش برانگيز براي بازيگر مي ديدم؛ من در حين مطالعه فيلمنامه از سکانس سوم تصميم گرفتم در اين فيلم بازي کنم. در همان زمان اتفاقا من براي بازي با پروژه ديگري صحبت کرده بودم اما آنقدر به قصه نفرين علاقه مند شدم که براي ايفاي اين نقش از دوستانم در پروژه ديگر خواهش کردم که به من اجازه دهند که من در خدمتشان نباشم تا بتوانم اين نقش را بازي کنم.

پيش از آنکه المان هاي ژانر وحشت را در قصه پيدا کنم، المان هاي روانشناختي اثر  مرا تحت تاثير قرار مي داد. داستان آدم هايي که از يک افسردگي دو قطبي، مضمن و يا عميق مي توانند به سمت توهم هايي بروند که مي تواند سرنوشت آنها را کاملا تغيير دهد.

من وقتي با اين نقش مواجه شدم درست بر عکس تمام فيلم هايي که کار کرده ام، فرصتي براي بررسي  اين نقش نداشتم؛ چون پروسه ساخت اين فيلم خيلي سريع انجام شد. اگر شناختي وجود داشته، مربوط به خود من، پيش از مطالعه قصه است. همان نگاه عمومي به دنيا، انسان و کنجکاوي هايي که در زندگي داريم ما را صاحب يکسري شناخت ها مي کند؛ و من مجبور شدم از همين شناخت هاي اوليه که در زندگي شخصي ام وجود داشت، وام بگيرم.»

مشخصات «نفرين»:

کارگردان: علي توکل نيا، فيلمنامه: سمانه نجاتي (بازنويسي: بهناز دشتي)، فيلمبردار: سعيد واثق، تدوين: علي توکل‌نيا و محمد احسان ‌اجتهادي، موسيقي: سيد بهنام ابطحي، طراح گريم: فريدا صفائيان، طراح صحنه: امير رضائي و محسن غلامي، طراح لباس: مهناز غني، صدابردار: امين مير‌شکاري، صداگذار: امين ميرشکاري، مدير تدارکات: محمدولي احمدلو، عکاس: محمد فوقاني، روابط عمومي: بهناز شيرباني.

بازيگران: انديشه فولادوند، نيلوفر خوش خلق، نيما شاهرخ شاهي، شيوا خسرومهر، فرزاد صفاجو، محمدولي احمدلو، عبدالله نجف پور، سيد حميدرضا قريشي. مدير توليد و تهيه‌کننده: حسن توکل‌نيا.

 

 

شنبه 17 دی 1390 - 10:0


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری