پنجشنبه 8 تير 1396 - 6:43
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

روابط عمومي اداره كل تبليغات اسلامي استان آذربايجان شرقي

 

حلقه هاي ارتباط با خدا

 

دومين حلقه توکل

 

توکل، يکي از حلقه هاي ارتباط انسان با خدا (توکل) است. توکل جلوه اخلاقي و عملي توحيد است.

روايت شده از حديثي که پيامبر (ص): قال لجبرئيل و ما التوکل علي الله؟ يعني بخدا توکل داشتن يعني چه؟

فقال: العلم بانّ المخلوق لا يغيّر ولا ينفع و لا يعطي و استعمال الياس من المخلوق، يعني وقتي انسان يقين داشته باشد که مخلوق قادر به تغيير دادن نيست منفعت ايجاد کند خلاصه يعني توکل مايوس شدن کامل از مخلوق، ادامه حديث... و اذا کان العبد کذالک لم يعمل لِاحد سوي الله و لم يخف احداً سوي الله و لم يطمع في احد سوي الله فهذا هوالتوکل. يعني وقتي بنده چنين شد از مخلوق بريد و متصل بخدا شد هيچ عملي را بغير خدا انجام نمي دهد بغير از خدا از هيچ کس نمي ترسد و هيچ طمعي بغير از خدا ندارد اين همانا نهايت توکل بخداست.

انسان چه نيازي به توکل دارد؟

1-      انسان ميخواهد پديده هاي جهان را بشناسد.

2-      انسان ميخواهد فلسفه وجود و عدم هر پديده را در يابد.

3-      انسان ميخواهد روابط موجود بين پديده ها و حوادث را درک کند.

از طرفي هم ادراک انسان نسبت به جهان بزرگ خيلي کم است دانستنيهايش خيلي محدود است عمرش کوتاه است و.... فلذا مجهولاتش خيلي زياد است فلذا (التوکل خير عماد) توکل بهترين تکيه گاههاست.

امام کاظم عليه السلام ميفرمايند: يا هشام اياک و الطمع و عليک بالياس مما في ايدي الناس و اَمِتِ الطمع من المخلوقين فان الطمع مفتاح اللذّل و اختلاف العمل و اختلاف المروات و تدتدنيس العرفي و الذهاب بالعلم و عليک بالاعتصام بالله و التوکل عليه يعني يا هشام بپرهيز از طمع و مايوس باش از آنچه در دست مردم است و اميدت را از مخلوقين ببُر چون طمع کليد ذلت و فرسايشگر مردانگي است و شرف را لکه دار ميکند علم را بي خاصيت ميکند بر تو باد چنگ زدن به ريسمان خدا و توکلت بر او باد.

 

چرا فقط بر خدا توکل کنيم؟

پيامبر گرامي اسلام در مورد توکل چنين ميفرمايند: من احب ان يکون اقوي الناس فليتوکل علي الله. يعني هر کس ميخواهد قوي ترين مردم باشد بايد بخدا توکل کند.    من احب ان يکون اغني الناس فليکن بما في يدالله اوثق منه بماقي يده هر که ميخواهد غني ترين مردم باشد آنچه در دست قدرت خداست با اطمينان تر از آنچه در دست خودش هست بوده باشد.

من احب ان يکون اتقي الناس فليتوکل علي الله- يعني هر کس مي خواهد با تقواترين مردم باشد بايد بخدا توکل کند.

انسان در برابر دو نوع نياز و دو نوع خطر احساس نياز به توکل مي کند.

1-      نيازهاي شناخته شده                        2- نيازهاي شناخته نشده.                     1- خطرات پيش بيني شده                      2- خطرهاي محاسبه نشده

در دعائي چنين ميخوانيم: ... و اسئلک من خير ما ارجو و خير ما لا ارجو و اعوذبک من شر ما احذر و من شر ما لا احذر.

يعني خدايا از تو ميخواهم آن خيري که اميد دارم و آن خيري که اميد ندارم و خدايا به تو پناه ميبرم از شر آنچه که حذر ميکنم و از شر آنچه که در اثر ندانستن حذر نمي کنم. خوب اين توکل هست که ابهامات را توجيه ميکند و بسيار آرامش بخش است و قرآن مجيد در مورد آنهايي که من دون الله را اتخاذ مي کنند ميفرمايد: مثل الذين اتخذوا من دون الله اولياء کمثل العنکبوت اتخذت بيتا و أِنّ او هن البيوت لبيت العنکبوت لو کانوا يعلمون- س عنکبوت آيه 41.

يعني مثل آنانکه بغير از خدا را معبود خود قرار داده اند، همانند عنکبوتها هستند که براي خودشان منزلي از تور آب دهان ساخته اند که همانا سست ترين خانه ها خانه عنکبوت است اگر بدانند. يعني خانه اي که در مقابل فوت بچه سه ساله هم دوام ندارد ولي احساس ميکنند ضد زلزله ساخته شده است. آيا خانه هاي قوم عاد و ثمود را فراموش کرده اند؟

آيا در زمان ما سونامي هاي ژاپن و... را نديديم در يک طرفه آلعين حتي نيروگاه هاي ضد زلزله اي اتمي هم ويران شد؟

قرآن مجيد ميفرمايد: و توکل علي اليحي الذي لا يموت- 58 فرقان يعني بخدائي اعتماد بکن که هميشه زنده هست.

اِن الحکم الا لله عليه توکلت و عليه فليتوکل المتوکلون- 67 يوسف يعني حاکميت مطلق در جهان از آنِ خداست پس چه بهتر که به او توکل و اعتماد کنيم و همه متوکلين هم به او اعتماد کنند.

 

برداشت هاي انحرافي از توکل

ميگويند: توکل ضد تلاش هست.

بايد در جواب اين گفت: قرآن مجيد در سوره نساء آيه 102 چنين ميفرمايد: ... وليأ خذوا حذرهم و اسلحتهم... يعني بايد مسلمانان در لباس رزم ضمن اينکه آرايش جنگيشان را حفظ ميکنند نبايد از سلاح و انبارهاي غله هايشان غفلت کنند.

چون دشمن دوست ميدارد که شما از سلاح و انبارهاي آذوقه خود غفلت کنيد تا آنها يورش ببرند و تصاحب کنند.

گفت پيغمبر به آواز بلند                               با توکل زانوي اشترببند

قال رسول الله (ص): ا(اعقلها و توکل... آن اعرابي آمد خدمت پيامبر صلي اله عليه و آله  از شتر پياده شد و خدمت آن سرور رسيد پيامبر فرمود: شترت را چکار کردي؟ گفت: به امان خدا سپردم پيامبر مي فرمود: (عقلها و توکل يعني اول بايد شتر را ببندي و بعد به خدا بسپاري. کجاي اين توکل ضد تلاش و يا ضد برنامه هست؟

و در سوره ابراهيم آيه 12 ميفرمايد: چرا ما بر خداوند توکل نکنيم و همانا ما را به راه راست هدايت فرموده و در هر حال آنانکه ماها را (مومنان را) آزار و اذيت ميکنند البته که صبور خواهيم بود و به خدا توکل و اعتماد کامل داريم.

وقتي مادر حضرت موسي فرزندش بعد از تولدش در سبدي گذاشته و داخل رود نيل مي اندازد به کدامين اميد؟

آيا بغير از او پروردگارش که توکل و اعتماد کرد بقول خداوند دلبندش را به آبهاي خروشان دريا سپرد؟

 

نتيجه

اينکه اميد و توکل بخدا داشتن هيچوقت ضد تلاش و برنامه ريزي نيست بلکه انسان را در رسيدن به هدف تعالي اخروي و حتي دنيوي کمک ميکند و انسان اميدوار هميشه در زندگانيش با نشاط و شاداب خواهد بود.

رسول يگانه سفيدان

رييس اداره تبليغات اسلامي بناب

 

شنبه 12 آذر 1390 - 10:31


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری