سه‌شنبه 25 تير 1398 - 19:21
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

كتاب

 

اكرم اماني

 

نيم نگاهي به معنويت وين داير

 


- نيم نگاهي به معنويت وين داير

-حمزه شريفي دوست

- موسسه فرهنگي بهداشت معنوي – عصر آگاهي، چاپ اول 1390

- شابک: 5- 17- 6289- 600-978

قيمت: 2500 تومان

وين دبيلو داير در يکي از شهرهاي آمريکا متولد شد. وي کودکي خود را در خانواده­اي پر جمعيت و پر ماجرا سپري نمود، وي بارها و بارها از اعتياد و الکلي بودن پدر خود ياد مي­کند، مادرش بعد از جدايي از شوهر با مردي ديگر ازدواج مي­کند که از قضا وي هم الکلي و بي مسئوليت و معتاد بوده است. وين داير در پايين­ترين سطح اجتماع رشد کرد و در جواني به مدت 4 سال در نيروي دريايي امريکا مشغول خدمت شد که البته با تلاش و کوشش توانست به دانشگاه راه يابد. وين داير در جواني در حاليکه اعتياد به الکل و مواد مخدر با زندگي او پيوند خورده بود، توانست در سايه­ي مديتيشن و بعد از تمرين و تلقين­هاي فراوان آن را ترک کند.

داير هيچگاه از يادآوري کرامات و کارهاي خارق العاده خود خسته نمي­شود. ليست کارهاي غير عادي که وين داير از زندگي خود برمي­شمارد به ده­ها مورد مي­رسد. به ادعاي خود وي در اين فهرست بلند، مواردي از اين قبيل جان سالم به در بردن از تصادف، موفقيت در دو ماراتن بر اثر مکاشفه معنوي، افتادن گل در دستان داير در روزي که باد نمي­وزد، شنيدن جمله­هايي از هاتف غيبي در حال مراقبه و . . . وجود دارد که جز کرامات وي بشمار مي­رود. حمزه شريفي دوست در کتاب نيم نگاهي به معنويت وين داير به همين مقوله پرداخته و در آن به محاسن عرفان داير و فضايل اخلاقي در عرفان وي مي­پردازد و در آخر نيز تأمل و بررسي­اي بر انديشه وين داير دارد و اشکالات و ابهامات آن را توضيح مي­دهد. شريفي دوست خدامحوري و هدفمندي خلقت را جز محاسن عرفان وين داير مي­داند؛ و شکرگزاري، قناعت و ساده زيستي، گذشت و ايثار، خدمت به مخلوقات خداوند، آزادي از قضاوت ديگران، آزادي جنسي ضد آزادي است، راستگويي راه حقيقت و پرهيز از مجادله را جز فضايل اخلاقي در عرفان داير قلمداد مي­کند.

دلپذيرترين و برجسته­ترين نقطه در انديشه­هاي وين داير، تاکيد بر خدامحوري است. در نگاه وي، مجموعه عالم هستي تحت قدرتي عظيم بنام خداوند اداره مي­شود و هيچ واژه­اي نمي­تواند خدا را آن گونه که هست، توصيف نمايد. همه­ي انسانها از خدايند و به او بازگشت خواهند نمود. از نگاه داير، هرچه انسان بيشتر به خداوند شبيه­تر و نزديک­تر شود، موحدتر است و فقط انسان موحد است که مي­تواند جهان را جلوه خدا ببيند و خدا را در همه چيز و در همه جا مشاهده کند. . .

در بيان داير، شکرگزاري و سپاس به درگاه خداوند، باعث مي­شود که نعمت بيشتري نصيب انسان گردد. سپاسگزاري، خصلت منفي آز و افزون طلبي را در انسان زايل مي­کند. فرد خداخواه بايد در هر حال شکرگزار خداوند باشد. او مي­گويد تلاش کنيد تا زندگي خود را ساده سازيد. لزومي ندارد، بيش از آنچه نياز داريد بخريد و زندگي خود را شلوغ و آشفته نماييد. داير نپذيرفته است که بخشش به ديگران و چشم پوشي از خطاهاي آنان راه­کار تجلي نور به قلب آدمي است و تاکيد مي­کند محال است کسي بدون گذشت در زندگي روزمره به آگاهي و بيداري معنوي دست يابد. . .

نگارنده در فصل آخر به تأملي بر انديشه­هاي وين داير از خواننده مي­خواهد که به نکات زير توجه کند:

1) واقعيت اين است که انديشه­هاي داير به رغم نقاط قوي که به برخي از آنها اشاره شد؛ ادامه همان معنويت­هاي دين ستيز در دنياي امروز است که از پيش خود، نسخه­هاي سعادت ابدي و سلامت رواني را به بشر سرگردان امروز عرضه مي­کنند.

2) از آنجا که تحصيلات داير روان­شناسي است، آثار و تاليفات وي از توصيه­ها و نظرات روان­شناختي مشحون است. در يک جمله مي­توان گفت محتواي اصلي کتابهاي وي روان­شناسانه است، نه عرفاني و معنوي.

3) در آثار داير، مديتيشن، يوگا و مراقبه­هاي معمول، جايگزين عبادت در اديان الهي گرديده و اصولاً در نگاه او مديتيشن، همان عبادت است که به معرفت دروني منتهي مي­شود.

4) ردپاي توصيه­هاي مراقبه­اي وين داير، سر از نفي و انکار شريعت درمي­آورد. اين توصيه­ها هرچند به نام دين و به اسم شريعت عرضه نشده­اند؛ در حقيقت بدعتي است که به کارکرد شريعت و تنه زدن به تنه شارع در حوزه «جعل» پيوند مي­خورد.

5) باور به زندگي پس از مرگ، قدمتي برابر زندگي بشر دارد و پيامبران در اين مسير، بزرگ معلمين انسانها بوده­اند؛ به گونه­اي که هيچ وقت زندگي بشر از اعتقادات مذهبي خالي نبوده است؛ اما چرا داير اساساً ايده رستاخيز را مطرح نمي­ کند و با ارائه­ي تصويري مبهم از حيات روح، زندگي پس از مرگ را در هاله­اي از ابهام رها نموده، بهشت را امري دروني معرفي مي­کند؟

6) از اشتباهات فاحش و نابخشودني داير، ايده «حمايت از صلح نه مخالفت با جنگ» است. در نگاه داير، زندگي بايد با تفکر مثبت اداره شود، نه تفکر منفي؛ به همين جهت توصيه مي­کند: به جاي اينکه عليه تروريسم و جنگ اعلام انزجار کنيد، طرفداران صلح باشيد. اين شعار انسانهاي معنويت­گرا را ظلم پذير و بسترساز تداوم بي عدالتي موجود خواهد نمود. روشن است که ثمره معنويت فردي و «عرفان عاري از رسالت اجتماعي» که داير ارائه مي­کند، جز اين نخواهدبود. اين ايده که «بر ضد هيچ چيز جبهه گيري نکنيد»؛ دست تبهکاران را در چپاول و ظلم بازتر خواهد کرد و زمينه نظام جور موسوم به دهکده جهاني را فراهم خواهد کرد. . .

خلاصه اينکه بايد توجه داشت؛ عرفاني که وين داير تبليغ مي­کند معنويتي است شخصي، محدود به اخلاقيات فردي و تهي از رسالت اجتماعي، فاقد نظام اعتقادي منسجم، به دور از پشتوانه­ي عقلي و فلسفي صحيح و در يک جمله «نسخه­اي است کمرنگ از آموزه­هاي اخلاق فرد در اديان الهي».                 

 

 

سه‌شنبه 8 آذر 1390 - 13:5


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری