شنبه 29 مهر 1396 - 8:37
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

گفتگو

 

بابك راكخواه

 

دغدغه اصلي مؤسسات قرآني دانش و مهارت مديران است

 

هماهنگي فعاليت‌هاي قرآني در كشور نيازمند وجود يك متولي واحد، جامع‌الشرايط و مقتدر در رأس هرم است تا با تبيين يك راهبرد واحد از بروز روش‌هاي غيركارشناسانه در امور مؤسسات قرآني و تشكل‌هاي آموزشي جلوگيري كند. همچنين به گفته بسياري از كارشناسان قرآني، مهمترين مسئله‌اي كه مؤسسات قرآني مردمي را تهديد مي‌كند دانش، مهارت، بيمه، انجام فعاليت‌هاي ناهماهنگ، عدم استفاده از روش‌هاي خلاق در آموزش قرآن و محتواي كار است و مديران در اين بخش‌ها بايد دانش مديريتي لازم را براي هماهنگي و افزايش مهارت‌هاي كاربردي داشته باشند.

                                                                                                                               

 در همين رابطه گفتگويي را با مدير امور استان‌ها و مؤسسات قرآني سازمان دارالقرآن كريم وابسته به سازمان تبليغات اسلامي و سرپرست اداره ارتباطات سازمان دارالقرآن انجام داديم كه در ادامه مي‌خوانيم.

حسين بهبودي در رابطه با لزوم يك متولي جهت اتخاذ يك سياست كلي در امور قرآني كشور گفت: هماهنگي فعاليت‌هاي قرآني در كشور نيازمند وجود يك متولي واحد، جامع‌الشرايط و مقتدر در رأس هرم است تا با تبيين يك راهبرد واحد از بروز روش‌هاي غيركارشناسانه در امور مؤسسات قرآني و تشكل‌هاي آموزشي جلوگيري كند.

وي ادامه داد: وقتي مي‌گوييم يك متولي واحد يعني يك شورا وجود داشته باشد كه چند دستگاه مرتبط و دست‌اندر كار را دور هم جمع كرده و وظايف هر يك را به تفكيك به آنان ارائه دهد و كار هر يك را تعريف كرده و به آنان ابلاغ كند و همه دستگاه‌ها نيز موظف شوند از قانون شوراي واحد تبعيت كنند.

اين مسئول يادآور شد: در برنامه سوم توسعه قرآني طراحي و اجراي طرح جامع قرآني كشور بر اساس ظرفيتي كه در سازمان تبليغات اسلامي وجود دارد به اين سازمان واگذار شد در ابتداي دولت نهم قضيه طور ديگري رقم خورد اما در انتها طرح منشور توسعه فرهنگ قرآني ايجاد شد.

بهبودي در ادامه مصاحبه در رابطه با بهترين راهكار مورد استفاده در مراكز و مؤسسات قرآني جهت پيشبرد اهداف قرآني اظهار كرد: بخشي از راهكارها به محتوا برمي‌گردد كه در اين زمينه بايد يك محتواي جامع و متفق‌القول ايجاد شود تا موازي‌كاري علاوه بر به وجود آمدن خسارت فردي سبب هدرروي نيرو نشود.

وي افزود: مورد ديگر مربوط به حمايت از تشكل‌هاي قرآني است كه در واقع منظور از اين امر، حمايت مالي نيست بلكه دولت و نظام بايد تعريفي از برخي تعهدات و كارهايي كه از شركت‌هاي صنعتي و تجاري مطالبه مي‌كنند، ارائه داده و بين مؤسسات فرهنگي و قرآني و اين شركت‌هاي بزرگ تفاوتي قائل شوند كه با محقق شدن اين امر ديگر نيازي نيست كه از مؤسسات حمايت شود چرا كه آنچه هم‌اكنون مؤسسات قرآني را با مشكل مواجه كرده، انواع و اقسام تكاليف و حقوق دولتي است كه اين‌ مراكز بايد بپردازند مانند بيمه، پرداخت حقوق و تخفيفاتي كه براي تمام مؤسسات فرهنگي در نظر گرفته شده اما مؤسسات قرآني از آن بي‌بهره‌اند بنابراين در اين مورد با شركت‌هاي بزرگ از منظر قانوني تفاوتي ندارند.

اين مسئول اظهار كرد: همچنين تخفيف فضاي شهري براي اماكن اقليت‌هاي مذهبي و صنعت‌هاي ديگر پيش‌بيني شده است اما براي مؤسسات قرآني اين كار انجام نشده و با اينكه 15 سال تلاش جهت تحقق اين امور صورت گرفته اما هنوز نتيجه‌اي در بر نداشته است. مراكز و تشكل‌ها و مؤسسات قرآني ـ مردمي اگر نتوانند به تنهايي به فعاليت‌هاي خود ادامه دهند، نمي‌توانند خدمات و نيازهاي جاري مردم را پاسخ‌گو باشند كه اين نيازها در عرصه آموزش‌هاي قرآني اساس‌تر و پايه‌اي تر نيز مي‌باشد.

 بهبودي در رابطه با صدور مجوز فعاليت براي مؤسسات قرآني تصريج كرد: از اوايل سال 1361 دارالقرآن الكريم به عنوان يك اداره‌كل در سازمان تبليغات اسلامي به فرمان حضرت امام(ره) با وظايفي كه امام تشريح كردند، تشكيل شد و بعدها توسط مقام معظم رهبري تأييد و اصلاح گرديد و صدور مجوز مؤسسات قرآني نيز برعهده اين مركز بود.

وي ادامه داد: در حال حاضر نيز حجت‌الاسلام والمسلمين سيد مهدي خاموشي، رئيس سازمان تبليغات اسلامي و سيد محمد حسيني، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، با يكديگر تفاهم‌نامه‌اي در اين زمينه امضا كرده‌اند تا هر دو سازمان يعني سازمان تبليغات و مركز توسعه و ترويج فعاليت‌هاي قرآني وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي مجوز فعاليت مؤسسات قرآني را صادر كنند.

اين مسئول در ادامه در رابطه با مشكلات صدور مجوز از سوي دو مركز افزود: صدور مجوز از سوي دو مركز باعث مي‌شود كه اگر سازمان تبليغات به يك مؤسسه قرآني مجوز فعاليت ندهد، متوليان مؤسسه به سراغ مركز توسعه و ترويج فعاليت‌هاي قرآني ارشاد بروند و برعكس. برخي هم از امكانات و تجهيزات هر دو نهاد استفاده مي‌كنند كه براي رفع اين موارد مقرر شده تفاهم‌نامه‌اي ميان اين دو مركز منعقد شده و هر دو مركز به برخي جزئيات ورود پيدا كنند و مؤسسات دو مجوزه مشخص شوند تا به اين صورت بخشي از مشكلات حل شود يعني ليست مؤسساتي كه از آن‌ها حمايت‌ مي‌شود و يا رد صلاحيت شده‌اند، با هم رد و بدل شود.

مدير امور استان‌ها و مؤسسات قرآني سازمان دارالقرآن در مورد اعتبار گواهي پايان‌دوره قرآن‌آموزان گفت: برخي از گواهينامه‌هاي داراي اعتبار ملي هستند چه داخل سازمان و چه خارج از سازمان كه گواهينامه سازمان تبليغات مورد وثوق است و خيلي از مراكز اين مدرك را مبنا قرار مي‌دهند و برخي گواهينامه‌ها داراي اعتبار ملي است مانند اعطاي مدرك تخصصي به حفاظ قرآن كه براي ورود به دانشگاه استفاده مي‌شود و در حال حاضر نيز شوراي انقلاب فرهنگي در نظر دارد به قراء قرآن و معلمان قرآن مدرك تخصصي اعطا كنند.

بهبودي در مورد مركز علمي ـ كاربردي سازمان تبليغات اسلامي گفت: سازمان تبليغات يك مركز علمي ـ كاربردي دارد كه مانند دانشگاه جامع علمي ـ كاربردي فعاليت مي‌كند با اين تفاوت كه رشته‌هاي اين مركز مرتبط با حوزه فرهنگي و قرآني است، يك رشته تربيت ‌مربي قرآن كريم در اين مركز تعريف شده كه سازمان در حال جذب نيرو براي اين رشته است كه اين مركز در خود سازمان متمركز است.

اين مسئول در پاسخ به اين سؤال كه حضور كارشناس قرآني براي پاسخگويي به سؤالات قرآن‌آموزان در مؤسسات تا چه حد ضروري است، اظهار كرد: معلمان قرآن خود كارشناس و پاسخگوي قرآن‌آموزان هستند اما در مورد مشاوره قرآني كه يك مسأله آرماني در مؤسسات قرآني است، به نظر مي‌رسد تا كنون چنين كاري اتفاق نيفتاده اما با توجه به نياز به مشاور در مراكز قرآني كارهاي مقدماتي اين امر در حال انجام است.

وي ادامه داد: قرآن‌آموزان يك مركز قرآني به عنوان مثال در رشته قرائت براي ورود به دنياي قرائت يا صوت و لحن بايد مورد آزمون قرار گيرند كه فرد چند سال وقت خود را صرف مي‌كند و در پايان مشخص مي‌شود كه نتوانسته يك قاري خوب و كشوري شود و ما مي‌بينيم استعداد شخص هدر رفته است و براي جلوگيري از اين اتفاق، چند رشته مانند قرائت، ترتيل و ... و مشخص شده است كه فرد خودش نمي‌تواند تشخيص دهد كه كدام رشته براي او مناسب است و در اين مورد نياز به يك مشاوره دارد و ما هم قدرت تربيت مشاور را نداشتيم بنابراين مربيان قرائت سطح 4 كه در واقع ورود به دنياي صوت و لحن است را مجهز كرديم تا اين افراد را چك كنند و نوارهايي از 5 استاد را مبنا قرار داده و مربي را آموزش داديم.

بهبودي تصريح كرد: فرد پس از خواندن چند آيه نزد مربي توسط همان مربي راهنمايي مي‌شود و به فرض مربي مي‌گويد صداي شما با توجه به ويژگي صوتي به اين استاد نزديك‌تر است و فرد به مدت يك ماه تا يك ماه و نيم فرصت تمرين دارد پس از تمرين و درصد در نظر گرفته شده براي اين تلاوت اگر توانست امتياز لازم را كسب كند مربي تشخيص مي‌دهد فرد مي‌تواند وارد اين رشته شود در غير اين صورت فرد هدايت مي‌شود به رشته ترتيل كه داراي صوت و لحن در حد پايين است و بيشتر زمان خود را صرف قواعد تجويدي و مفاهيمي مي‌كند ولي اگر شرايطي فراهم شود كه يك فراگير از زماني كه وارد يك مركز قرآني جهت آموزش قرآن مي‌شود، يك مشاوره نيز داشته باشد، نتايج خيلي خوبي را در بر خواهد داشت.

اين مسئول در مورد نقاط ضعف و مثبت حضور مؤسسات در جامعه گفت: در همه دنيا اثبات شده است كه كار اجرايي توسط بخش مردمي است كه مي‌تواند پيش برود و تجربه شكست كشورهاي سوسياليستي كه اختيارات در انحصار دولت بود و بعد از چندي شكست خورد، خود نشان‌دهنده اين واقعيت است و بنابر شاكله وجودي كه در بخش مردمي وجود دارد و مردم نيز به نيازهاي جامعه دسترسي بيشتري دارند و خودشان هم ذي‌نفع هستند، نشان مي‌د‌هد كه حضور بخش مردمي مي‌تواند كار را توسعه دهد در حالي كه اگر در انحصار دولت باشد دولت در خيلي از بخش‌ها و عرصه‌ها نمي‌تواند ورود پيدا كند و اگر هم بتواند وارد شود تا به مرحله اجرا برسد هم زمان‌بر است و هم دولت توان اقتصادي آن را ندارد، لذا طبيعي است كه اين اتفاقات فقط به دست مردم مي‌تواند به نتيجه برسد.

بهبودي در پاسخ به اين سؤال كه آيا ارزيابي روند فعاليت‌هاي آموزشي مؤسسات قرآني ضروري است، تصريح كرد: اگر ارزيابي نباشد ميزان پيشرفت و دسترسي مجموعه‌ها به نقاطي كه در مسير هدف پيش‌بيني شده است معلوم نخواهد شد و ‌هر كار هدفمند و نظامندي نياز به بررسي دارد تا مشخص شود در مسير حركت مي‌كند يا منحرف شده و اگر اين ارزيابي نباشد انحرافات تشخيص داده نمي‌شود و ميزان پيشرفت و يا عقب‌ماندگي و برنامه‌ريزي براي عقب‌ماندگي احتمالي براي جبران ممكن نخواهد شد.

اين مسئول در پايان در مورد دغدغه‌هاي اصلي مؤسسات در آموزش خاطرنشان كرد: بيشترين دغدغه‌اي كه مشاهده مي‌شود دانش، مهارت و محتواي كار است و مديران دانش و مهارت مديريتي لازم را ندارند و اگر اين دانش را كسب كنند نيازهاي مالي‌شان خيلي كم خواهد شد چون با دانش و مهارتي كه دارند نياز را در فرد مي‌توانند ايجاد و يا تقويت كنند و متناسب با اين نياز وسايل و خدمات را ارائه دهند و زماني كه اين امر محقق شد ديگر اين مؤسسات نياز به يارانه نخواهند داشت و يا حداقل براي امور جاري خود بي نياز از دولت خواهند شد منتهي براي توسعه و ارتقاي كار خود مي‌توانند از يارانه استفاده كنند.

 

يكشنبه 1 آبان 1390 - 11:4


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری

 

از اين نويسنده يا گزارشگر