جمعه 2 تير 1396 - 20:6
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

گفتگو

 

فرهنگ متين

 

سازمان تبليغات اسلامي در تبليغ وحدت و تقريب مذاهب اسلامي بيشتر کوشا باشد

 

  

گفت­وگو با ماموستا محمدي (امام­جمعۀ اهل سنّت کرمانشاه)

  

روند تحوّل و تکوين و تنفيذ فکر وحدت در جوامع اسلامي در سطوح مختلف چگونه بوده است؟

امروزه همۀ جوامع اسلامي به اين نتيجه رسيده‌اند كه تنها در سايۀ يكپارچگي و محوريت مي‌توان به توفيقات مهمي در حوزه‌هاي مختلف دست يافت و در جهان پُر از وسوسه و تفرقه‌ و دشمني، با اقتدار وزن واقعي خود را در تعاملات جهاني به دست آورد. لذا در سطوح ملّي كشورهاي اسلامي، سياست‌هاي كلّي خود را بايد منعطف و حول محور وحدت و استفاده از تمامي ظرفيت‌هاي افراد و اقوام تعريف كرده و در سطح منطقه‌اي نيز نزديكي و ارتقاي سطح روابط و همكاري را در ظلّ درك والاي ديني، به دور از اختلافات مذهبي، بر پايۀ تفكّر تقريبي، سرلوحۀ كار خود قرار دهند. اين سياست تقريبي و اتّحاد ميان امّت‌ها و حكّام اسلامي مي‌تواند قدرت امّت اسلام را به رُخ دشمنان اسلام بكشد. لذا با توجّه به نقش مؤثر و قوي تقريب بين مذاهب در يكپارچگي كشورهاي اسلامي، گسترش روزافزون آن تصوّري دور از انتظار نيست.

 

از بين شخصيت­هاي مؤثر در ترويج فکر وحدت، چه کساني مؤثرتر بوده­اند؟

در بُعد تاريخي که مي‌توانيد به کتب مختلف در اين زمينه مراجعه کنيد و نيز از اظهارات دست‌اندرکاران و نويسندگان معتبر داخل کشور استفاده نماييد. اما من معتقدم در حال حاضر، پرچمدار اين حرکت در جهان اسلام، رهبر معظّم انقلاب اسلامي است و بدون شك رهنمودها و فرمايش‌هاي مقام معظّم رهبري، حضرت امام خامنه­اي و نگرش والاي تقريبي ايشان در جايگاه ولي امر مسلمين، چشم‌انداز كلّي سياست‌ها و تعاملات را در اين زمينه تبيين نموده است. اميدواريم با اقتدا به ولي‌ امر، تمامي مسئولان در ترويج تفكّر تقريبي كوشا باشند.

 

به نظر شما چگونه مي­توان فکر وحدت را در جوامع اسلامي گسترش و ژرفا داد؟

همان­گونه که اشاره کردم، همگان تقريب و وحدت را راهگشا مي‌دانند؛ لذا با حركت در جهت آن، اما با تمركز بر مشتركات مذهبي، پرهيز از تعصّبات ناآگاهانه، تقويت سطح علمي سخنوران و نمايندگان تقريب، پرهيز از تفسير يك­جانبه از دين و مذهب و توهين و تحقيرهاي مذهبي و احترام به مقدّسات و آداب و رسوم مذهبي تمامي مذاهب، آگاهي‌رساني مذهبي در جهت حذف سياست‌هاي ضدمذهبي و... كه كارشناسان آگاه با شناخت از محيط‌هاي مذهبي در جوامع اسلامي به خوبي آنان را مي‌دانند، مي‌توان به اين سمت حرکت کرد.

 

با توجّه به تفکّرات دين­گريزانه و دين­ستيزانه­اي که از جوامع غيراسلامي به طرق مختلف به جوامع اسلامي نفوذ داده مي­شود، انديشة تقريب چه آينده­اي دارد؟

در دنياي پيشرفتۀ امروزي كه دسترسي به هر گونه تفكّر و يا ترويج هر تفكّر به آساني امكان‌پذير است، هجوم تفكّرات دين‌گريزانۀ غربي به هر جامعۀ ديني، امري معمول است اما آنچه مسلّم است، عمر اين هجوم و ماندگاري آن كوتاه است. علّت آن نيز عدم پذيرش آن از سوي نيروي قوي و ريشه‌اي اسلام در وجود هر فرد مسلمان و در ساختار جامعۀ اسلامي است. در نهايت، اين هجوم فضا را براي انديشۀ تقريب فراهم مي‌آورد و در نتيجه، آيندۀ‌ انديشۀ تقريب به روشني فلسفۀ وجودي آن است.

 

در جامعة ايران بخصوص بعد از انقلاب اسلامي، انديشة تقريب چه جايگاهي پيدا کرده است؟ هم در سطوح انديشمندان و هم در سطوح عمومي.

اساس انقلاب شکوهمند اسلامي، ترويج احكام اسلامي در تار و پود قوانين و مناسبات كشور است؛ لذا انديشمندان با تأمل بيشتر به آن بخش از شريعت كه نياز به تشريح و تبليغ داشت، پرداخته و جامعة تشنه كه سال‌ها در حكومت طاغوت محدود نگه داشته شده بود، شوقي وافر به يادگيري احكام رهايي‌بخش اسلام داشت. اين عرضه و تقاضا گسترده شد اما گاه عدّه‌اي سليقۀ فردي را در ارائۀ واقعيت دخالت دادند. امروزه مي‌بينيم كه در ايران اسلامي بيش از هر كشور اسلامي ديگري، انديشۀ تقريب، ترويج گرديده و آزادي‌هاي مذهبي در همۀ سطوح در نظر گرفته شده است.

 

ارزيابي جنابعالي از وضعيت دين­داري در جامعة ايران چيست و چگونه مي­توان فکر و فرهنگ ديني را در جامعه گسترش و ژرفا داد، به صورتي که با انديشة تقريب هم سازگار و بلکه مقوّم آن باشد؟

آفت‌هايي نظير تنگ‌نظري، تفاسير خشن از دين، عدم در نظر گرفتن خواست‌هاي امروزي جامعه و ارائۀ احكام متمدّن اسلامي در خصوص آن توسط عدّه‌اي، و همچنين هجوم وسيع اطلاعات و تفكّرات غربي، وظيفة عالمان و مسئولان خصوصاً نهادهاي ديني مثل سازمان تبليغات اسلامي را در ترويج فكر و فرهنگ ديني سنگين‌تر نموده است. توجّه به اين مسئله كه نسل امروزي، جست­وجوگر و آگاه‌تر و هوشمندتر است و دسترسي او به علوم و علما در سراسر جهان بيشتر شده است و پرسش‌هاي او عميق‌تر است و پاسخ‌هاي به او قانع‌كننده‌تر و قوي‌تر بايد باشد، ما را بر آن مي‌دارد كه به نكات اشتراك ديني و مذهبي بپردازيم و بدانيم آنان هر پاسخ و هر سند و دليلي که در جهت نظريه‌هاي مختلف ارائه شود را نمي‌پذيرند. با توجّه به آن مي‌توان آينده‌اي پوياتر در زمينة دين­داري در جامعۀ ايران تصوّر كرد.

 

به نظر شما سازمان تبليغات اسلامي به عنوان يکي از دستگاه­هاي مهم در ترويج فرهنگ ديني در جامعه، چه فعاليت­هايي را در اين راستا انجام داده يا مي­تواند انجام بدهد؟ در حقيقت نقش سازمان در توسعۀ فرهنگ ديني در کشور چيست؟

توفيق سازمان تبليغات اسلامي در ترويج فرهنگ ديني مشهود است اما انتظار مي­رود از تمامي ظرفيت نام خود استفاده و در تبليغ وحدت و تقريب مذاهب اسلامي نيز بيشتر کوشا باشد زيرا ايران، اسلامي است و مذاهب نيز توقّعاتي دارند. براي کسب جايگاه مناسب­تر سازمان، استفاده از مشاورين مذهبي در امور اهل سنّت و نظرسنجي و کسب نظريۀ کارشناسي آنان در خصوص سياست­سازي­هاي منطقه­اي مفيد به فايده خواهد بود.

 

نظر و گفتة خاصّي اگر در رابطه با موضوعات فوق و يا غير آن داريد، بفرماييد.

اميد است جوامع اسلامي با قدرت در زمينۀ تقريب و وحدت حرکت نمايند و تحريکات و شيطنت­هاي دشمنان اسلام نتواند صفوف به هم فشردۀ مسلمانان را تحت تأثير قرار دهد. 

امروزه همۀ جوامع اسلامي به اين نتيجه رسيده‌اند كه تنها در سايۀ يكپارچگي و محوريت مي‌توان به توفيقات مهمي در حوزه‌هاي مختلف دست يافت و در جهان پُر از وسوسه و تفرقه‌ و دشمني، با اقتدار وزن واقعي خود را در تعاملات جهاني به دست آورد.

جوامع اسلامي در سطوح ملّي كشورهاي اسلامي، سياست‌هاي كلّي خود را بايد منعطف و حول محور وحدت و استفاده از تمامي ظرفيت‌هاي افراد و اقوام تعريف كرده و در سطح منطقه‌اي نيز نزديكي و ارتقاي سطح روابط و همكاري را در ظلّ درك والاي ديني، به دور از اختلافات مذهبي، بر پايۀ تفكّر تقريبي، سرلوحۀ كار خود قرار دهند.

سياست تقريبي و اتّحاد ميان امّت‌ها و حكّام اسلامي مي‌تواند قدرت امّت اسلام را به رُخ دشمنان اسلام بكشد. لذا با توجّه به نقش مؤثر و قوي تقريب بين مذاهب در يكپارچگي كشورهاي اسلامي، گسترش روزافزون آن تصوّري دور از انتظار نيست.

در حال حاضر، پرچمدار اين حرکت در جهان اسلام، رهبر معظّم انقلاب اسلامي است و بدون شك رهنمودها و فرمايش‌هاي مقام معظّم رهبري، حضرت امام خامنه­اي و نگرش والاي تقريبي ايشان در جايگاه ولي امر مسلمين، چشم‌انداز كلّي سياست‌ها و تعاملات را در اين زمينه تبيين نموده است. اميدواريم با اقتدا به ولي‌ امر، تمامي مسئولان در ترويج تفكّر تقريبي كوشا باشند.

همگان تقريب و وحدت را راهگشا مي‌دانند؛ لذا با حركت در جهت آن، اما با تمركز بر مشتركات مذهبي، پرهيز از تعصّبات ناآگاهانه، تقويت سطح علمي سخنوران و نمايندگان تقريب، پرهيز از تفسير يك­جانبه از دين و مذهب و توهين و تحقيرهاي مذهبي و احترام به مقدّسات و آداب و رسوم مذهبي تمامي مذاهب، آگاهي‌رساني مذهبي در جهت حذف سياست‌هاي ضدمذهبي و... كه كارشناسان آگاه با شناخت از محيط‌هاي مذهبي در جوامع اسلامي به خوبي آنان را مي‌دانند، مي‌توان به اين سمت حرکت کرد.

در دنياي پيشرفتۀ امروزي كه دسترسي به هر گونه تفكّر و يا ترويج هر تفكّر به آساني امكان‌پذير است، هجوم تفكّرات دين‌گريزانۀ غربي به هر جامعۀ ديني، امري معمول است اما آنچه مسلّم است، عمر اين هجوم و ماندگاري آن كوتاه است. علّت آن نيز عدم پذيرش آن از سوي نيروي قوي و ريشه‌اي اسلام در وجود هر فرد مسلمان و در ساختار جامعۀ اسلامي است. در نهايت، اين هجوم فضا را براي انديشۀ تقريب فراهم مي‌آورد و در نتيجه، آيندۀ‌ انديشۀ تقريب به روشني فلسفۀ وجودي آن است.

اساس انقلاب شکوهمند اسلامي، ترويج احكام اسلامي در تار و پود قوانين و مناسبات كشور است؛ لذا انديشمندان با تأمل بيشتر به آن بخش از شريعت كه نياز به تشريح و تبليغ داشت، پرداخته و جامعة تشنه كه سال‌ها در حكومت طاغوت محدود نگه داشته شده بود، شوقي وافر به يادگيري احكام رهايي‌بخش اسلام داشت. اين عرضه و تقاضا گسترده شد اما گاه عدّه‌اي سليقۀ فردي را در ارائۀ واقعيت دخالت دادند. امروزه مي‌بينيم كه در ايران اسلامي بيش از هر كشور اسلامي ديگري، انديشۀ تقريب، ترويج گرديده و آزادي‌هاي مذهبي در همۀ سطوح در نظر گرفته شده است.

آفت‌هايي نظير تنگ‌نظري، تفاسير خشن از دين، عدم در نظر گرفتن خواست‌هاي امروزي جامعه و ارائۀ احكام متمدّن اسلامي در خصوص آن توسط عدّه‌اي، و همچنين هجوم وسيع اطلاعات و تفكّرات غربي، وظيفة عالمان و مسئولان خصوصاً نهادهاي ديني مثل سازمان تبليغات اسلامي را در ترويج فكر و فرهنگ ديني سنگين‌تر نموده است.

توجّه به اين مسئله كه نسل امروزي، جست­وجوگر و آگاه‌تر و هوشمندتر است و دسترسي او به علوم و علما در سراسر جهان بيشتر شده است و پرسش‌هاي او عميق‌تر است و پاسخ‌هاي به او قانع‌كننده‌تر و قوي‌تر بايد باشد، ما را بر آن مي‌دارد كه به نكات اشتراك ديني و مذهبي بپردازيم و بدانيم آنان هر پاسخ و هر سند و دليلي که در جهت نظريه‌هاي مختلف ارائه شود را نمي‌پذيرند. با توجّه به آن مي‌توان آينده‌اي پوياتر در زمينة دين­داري در جامعۀ ايران تصوّر كرد.

توفيق سازمان تبليغات اسلامي در ترويج فرهنگ ديني مشهود است اما انتظار مي­رود از تمامي ظرفيت نام خود استفاده نموده و در تبليغ وحدت و تقريب مذاهب اسلامي نيز بيشتر کوشا باشد زيرا ايران، اسلامي است و مذاهب نيز توقّعاتي دارند. براي کسب جايگاه مناسب­تر سازمان، استفاده از مشاورين مذهبي در امور اهل سنّت و نظرسنجي و کسب نظريۀ کارشناسي آنان در خصوص سياست­سازي­هاي منطقه­اي مفيد به فايده خواهد بود.

اميد است جوامع اسلامي با قدرت در زمينۀ تقريب و وحدت حرکت نمايند و تحريکات و شيطنت­هاي دشمنان اسلام نتواند صفوف به هم فشردۀ مسلمانان را تحت تأثير قرار دهد.

 

 

دوشنبه 28 شهريور 1390 - 14:2


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری