شنبه 1 مهر 1396 - 2:4
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

حجت الاسلام سيدمهدي ساداتي
مديركل تبلیغات اسلامی استان کهگیلویه و بویراحمد

 

شفاعت از ديدگاه قرآن کريم و احاديث

 

مقدمه :

 شفاعت از ماده شفع مي باشد و در لغت به اين مضمون است که چيزي در کنار چيزي قرار مي گيرد و جفت مي شود و در اصطلاح قرار گرفتن شخص آبرومند در کنار شخص گنه کار است که بتواند از عظمت و ارزش و شخصيت وجودي خود استفاده کند و حائل قرار گيرد بين گنه کار و بخشنده متعال و به  اذن پروردگار شخص را شفاعت کند و او را از عذاب الهي رهائي بخشد .

و اين مبحث يکي از مباحث سازنده در دين مبين اسلام مي باشد زيرا اعتقاد به شفاعت در دنيا موجب مي گردد که انسان ترک گناه کند تا بتواند به مقام ارتضاء برشد و از اين امتياز بهره مند گردد .

 

آيات قرآن در مورد شفاعت

در مورد شفاعت در قرآن کريم به چند گونه تقسيم مي گردند

آياتي که بطور کلي شفاعت را رد مي کند و شفاعت را در آخرت غير ممکن مي داند

آياتي که شفاعت را تأييد مي نمايد و به عنوان يک اثر سازنده از آن ياد مي کند .

آياتي که شفاعت را انکار مي نمايد از شفاعتي نام مي برد که بدون اذن پروردگار صورت مي پذيرد و يا شخص شفيع به مقام عزت و ارتضاء نرسيده باشد که او از اين  موهيت الهي بي نصيب خواهد مادند .

مانند آيه شريفه يوم لا بيع فيه و لاخله و لا شفاعه روزي که معامله اي و دوستي و شفاعتي در آن نمي باشد  آيه 254 سوره بقره

آياتي موجود مي باشد که شفاعت را مخصوص خداوند مي داند مانند آيه شريفه مالکم من دونه

 سوره سجده آيۀ 4

من ولي ولا شفيه براي شما غير از پروردگار هيچ ياور و شفاعت کننده اي نمي باشد .

در آيات بسياري  خداوند متعال شفاعت را با اذن خودش جايز مي شمارد مانند آيه شريفه من ذا الذي يشفع عنده الا باذنه  چه کسي نزد او شفاعت مي کند مگر به اذن او   سوره بقره آيه 255

البته کسي که مي خواهد مورد شفاعت قرار گيرد بايد شرائطي را طي کرده باشد و به مقامي رسيده باشد که بتواند مورد شفاعت قرار گيرد که اين مورد نيز خداوند متعال در آيه شريفه و لايشفعون الا لمن ارتضي که مي فرمايد شفاعت نمي کنند مگر براي کسي که به مقام ارتضاء رسيده باشد و خداوند از او راضي و خشنود باشد .

احاديث پيرامون شفاعت

شفاعت براي گناه کاران از امت پيامبر (ص ) مي باشد که از آن بهره مي گيرند که در اين مورد حضرت رسول (ص) مي فرمايد شفاعتي لاهل الکبائر من امتي

در اين مورد سؤال شد اگر شفاعت پيامبر گرامي اسلام (ص) مخصوص امتي است که گناهان کبيره انجام داده اند پس آيۀ شريفه اي که مي فرمايد و لا يشفعون الا لمن ارتضي

به اين معنا که شفاعت نمي کنند مگر براي کسي که خداوند از او خشنود باشد شخص گنه کار که پرودگار از او راضي نيست پس چگونه اين حديث شريف  را توجيه مي نمايند امام (ع) فرمود : کسي که گنه کار است پشيمان مي شود و شخص پشيمان توبه مي کند و اينجاست که به مقام ارتضاء مي رسد .

اللهم ارزقني شفاعه الحسين (ع ) يوم الوردکه در زيارت عاشورا مي خوانيم که خداوند متعال شفاعت آن حضرت را در روز قيامت نصيب بگرداند .

امام صادق (ع) فرمود : هر کس سه چيز را انکار نمايد از شيعيان ما نيست 1- معراج رسول خدا (ص) 2- سئوال در قبر  3- شفاعت

 

 

سه‌شنبه 21 تير 1390 - 9:25


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری

 

از اين نويسنده يا گزارشگر