سه‌شنبه 31 مرداد 1396 - 15:25
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

حجت الاسلام داود كميجاني

 

عاشورا و تبيين ارزش­هاي عرفاني

 

 

يکي از راه­هايي که خداوند براي بندگان خود قرار داده تا او را بيشتر بشناسند و بهتر پرستش کنند، راه حب و دوستي اهل بيت(ع) مي­باشد، زيرا آنان داراي فضايل و كمالات والايي هستند که مشعر به جامع صفات كمال و جمال الهي است، لذا محبت و اظهار عشق و ارادت قلبي به اهل بيت(ع) با آن جامعيت، در حقيقت محبت داشتن به خوبي­هايي است که جامع آن خداوند تعالي مي­باشد.

از آنجا كه محبّت، نيرويي است كه انسان را به سوي محبوب سوق مي­دهد، پس، از جنبه تربيتي، محبت به خوبان، انسان را به خوبي­ها سوق مي­دهد. خداوند متعال در قرآن مي­فرمايد:

«(اي رسول ما به امت) بگو من از شما اجر و رسالت جز مودّت و دوستي [شما] با نزديکانم.»[1]

 

همچنين توجه مي­دهد که اين درخواست نيز براي بهره­مندي بيشتر شما انسان­هاست:

«آن چه که از شما به عنوان اجر (دستمزد) درخواست نمودم به نفع خود شما است»[2]

«از شما اجر (دستمزدي) نخواستم مگر [از] کسي که براي رسيدن به پروردگار خويش راهي مي­جويند»[3]

از اين رو است که رسول خدا(ص) فرمود:

«براي هر چيزي اساسي است و پاية اسلام حبّ ما اهل بيت است.»[4]

از اين بيان مشخص مي­گردد که هر عملي در جهت ابراز ارادت به اهل بيت(ع) باشد، عملي خدا پسندانه مي­باشد، مراسم سوگواري حسيني نيز يکي از اعمال مذهبي اسلامي است که محور آن حب و دوستي اهل بيت رسول خدا(ص) مي­باشد. لذا يکي از محورهاي مهمي که بايد در برنامه ريزي اين مراسم مورد توجه متوليان، وعاظ و مداحان قرار گيرد، لزوم تقويت دوستي و محبت اهل بيت(ع)، مخصوصاً اباعبدالله الحسين(ع) ­است؛ اما بايد توجه داشت که دوستي اهل بيت آنگاه رهايي بخش است که واقعي و با معرفت باشد؛ چنانکه امام محمد باقر(ع) فرمود:

 «اى جابر! از طرف من به شيعه من سلام برسان و به آنها اعلام كن كه هيچ قرابت وخويشاوندى بين ما و خداى عزوجل نيست و فقط با طاعت و بندگى به درگاه الهى مي­توان تقرب جست.

 اى جابر! هركس اطاعت خدا را كند و همراه آن به ما محبت ورزد، دوست و محب ما مى‏باشد و هر كس معصيت خدا را كند حب ما برايش نافع نمى‏باشد»[5]

 لذا لازم است تا در اين مراسم به جاي پرداختن به توصيف سيماي زيبا، بازوان قوي، قد رعنا و ...، به بيان سجاياي اخلاقي و کرامت­هاي وجودي اهل بيت(ع) پرداخته و از آنها الگوي محبوبي از انسانيت و بندگي براي مردم خود و مخصوصاً جوانان بدست آوريم؛ و از آنها بخواهيم که به ايشان تأسي نموده و در بندگي خداوند شيعه و پيرو آنها  باشند. در همين خصوص مقام معظم رهبري مي­فرمايند:

«فرض کنيد راجع به حضرت اباالفضل(س) صحبت مي­شود، بنا کنند از چشم و ابروي آن بزرگوار تعريف کردن؛ مثلاً قربون چشمت بشم! مگر چشم قشنگ در دنيا کم است؟ مگر ارزش اباالفضل(ع) به چشم‌هاي قشنگش بوده؟ اصلاً شما مگر اباالفضل(س) را ديده‌ايد و مي‌دانيد چشمش چگونه بوده!؟ اينها سطح معارف ديني ما را پايين مي­آورد. معارف شيعه در اوج اعتلاست... ارزش ابوالفضل العباس(س) به جهاد و فداکاري و اخلاص و معرفت اوست. به صبر و استقامت اوست...، ارزش ابوالفضل و حبيب بن مظاهر در اين­هاست، نه در قد رشيدش يا بازوي پيچيده‌اش. قد رشيد که خيلي در دنيا هست. اين­ها که در معيار معنوي ارزش نيست...، اين که ما همه‌اش بيائيم روي ابروي کماني و بيني قلمي و چشم خمار اين بزرگواران تکيه کنيم، اين که مدح نشد. در مواردي ضرر هم دارد. در فضاهايي اين کار خوب نيست».[6]

 



1. قرآن، سورة شوري (42)، آيه 23. «قُلْ لا أَسألُكُمْ عَلَيهِ أجراً اِلّا الْمَوَدَّهَ فِي الْقُربي»

2 - قرآن، سورة سباء، آيه 34 «ما سئلتکم من اجر فهو لکم»

3- قرآن، سورة فرقان، آيه 57 «ما اسئلکم عليه من اجر الا من شاء ان يتخذ الي ربه سبيلاً»

4- احمد بن محمد برقي، المحاسن، ج 1، ص 247 حديث 461. «لكلّ شيء أساس، و أساس الاسلام حبّنا أهل البيت.

5- ميزان الحكمه، ري شهري، ج 2، ص 236، روايت 3211

6- رهبرمعظم انقلاب در ديدار عمومي مردم مشهد ـ 1/1/76.

 

يكشنبه 19 دی 1389 - 10:22


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری