چهارشنبه 22 آذر 1396 - 6:54
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

حجت الاسلام داود كميجاني

 

تقويت فرهنگ عاشورا - 1

 

آشنايي با شخصيت­هاي اصلي حماسه

 

 مهمترين بخش در تبيين و تشريح يک حماسه، معرفي شخصيت­هاي تعيين کننده آن است. درک صحيح حماسه حسيني بدون شناخت درست و کافي از شخصيت امام حسين(ع) و اهل بيت ايشان، امکان پذير نمي­باشد؛ اما متأسفانه اکثر مردم حتي برخي از متوليان هيئات مذهبي، از اطلاعات و شناخت کافي در اين خصوص برخوردار نيستند؛ براي مثال اکثراً از حدود 57 سال زندگي و 10 سال امامت حسين ابن علي(ع)، فقط ايشان را در عرصة کمتر از 10 روز عاشورا مي­شناسند، لذا اگر خواسته باشيد مظلوم­ترين امام را در بين ائمه(ع) از لحاظ ناشناخته بودن نزد پيروانش تعيين کنيم، بايد از امام حسين(ع) نام ببريم! واقعيت آنست که ايشان در بين شيعيان خويش نيز نا شناخته است؛ بزرگي مي­گفت:

«حسين بيشتر از آب، تشنه لبيك بود... اما افسوس كه... به جاي افكارش... زخم­هاي تنش را نشان­مان دادند... و بزرگترين درد او را بي آبي معرفي كردند.»

اين ضعف شناخت در خصوص شخصيت­هاي بزرگواري مانند «زينب»، «علي اکبر»، «قاسم بن الحسن»، «رباب» و ديگران شهداي و اسيران کربلا نيز وجود دارد. چنانکه (بر مثال) اکثر مردم از چگونگي زندگي 34 سالة عباس ابن علي(ع) (ابوالفضل) تنها در حد 2 روز تاسوعا و عاشورا اطلاع دارند و از زندگي 53 سالة زينب (س) يا از زندگي 24 سالة علي اکبر چيز چنداني نمي­دانند. علي الواقع در ذهن بسياري از شيعيان، امام حسين(ع) و قهرمانان کربلا «شَبَه نوراني» هستند که تنها بايد آنها را دوست داشته و در سوگ آنان بگريند، نه اينکه پا جاي پاي ايشان گذارده و در مذهب[1] و راه آنان حرکت کنند، چون اساساً‌ آنها و راهشان را دقيقاً نمي­شناسند. از اين رو امام حسين(ع) و يارانش را بايد دوباره شناخته و بشناسانيم؛ بازشناسي و معرفي واقعي آنان براي عزاداران آن حضرت در هيئت­ها يک ضرورت و نياز است. اشعار، بيانات و توصيفاتي که ما از حسين(ع) و برخي از يارانش مانند ابوالفضل، علي اکبر زينب کبري و...، داريم اين «اسوه»­ها (الگوها) را به «اسطوره» (شخصيتي خيالي) تبديل نموده است. بايد اذعان نمود که اين بي معرفتي تا حد زيادي شيعيان را از نور هدايت بخش قهرمانان کربلا، بي­بهره ­ساخته است.

 

 

1. مذهب اسم مکان از مصدر الذهب به معني «مسير يا راه و يا شيوة رفتن» مي­باشد و مذهب شيعه يعني مسيري که اهل بيت(ع) در زندگي و بندگي خداوند از آن مشي طريق نموده­اند. با اين وصف شيعه­گري يعني حرکت نمودن در مذهب و مسير زندگي اهل بيت(ع).

 

شنبه 27 آذر 1389 - 11:44


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری