دوشنبه 29 آبان 1396 - 16:49
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

گفتگو

 

سازمان تبليغات اسلامي

 

بايد ايجاد انگيزه كنيم

 

 

گفتگو با علي محمدشيخي دبير نمايشگاه طراحي جشنواره دفاع مقدس

 علي محمدشيخي درست مثل نقاشي‌هايش، رك و راست و صميمي است. خيلي راحت وارد گفت‌وگو مي‌شود و به راحتي حرف‌هايش را مي‌زند. با حوصله به سؤالات گوش مي‌دهد و بعد با جزئيات جواب مي‌دهد. آنقدر مثال مي‌زند تا خوب بفهمي كجاي كار هستي. جوان‌ها را دوست دارد اما از عدم فعاليت آن‌ها گله‌مند است. اتاقش در ساختمان حوزه هنري هم همان صميميت را دارد. وارد اتاق كه مي‌شوي بايد كفش‌هايت را دربياوري و روي گل‌هاي قالي قدم بگذاري . بعد كه وارد شدي آنقدر نقاشي با رنگ‌هاي شاد و كودكانه به در و ديوار هست كه يادت مي‌رود يك جايي بنشيني و مصاحبه‌ات را انجام دهي. نقاشي‌هاي در عين حال كه حال و هواي دفاع مقدس را دارند اما رنگ‌هاي تند و پرانرژي، نشاط ما را هم بيشتر مي‌كنند و اين طوري درباره جشنواره هنري دفاع مقدس سر صحبت را با او باز مي‌كنيم.

حوزه فعاليت هنرهاي تجسمي وسيع است. در جشنواره امسال هم برنامه‌هاي متنوعي دارد. از كارگاه و نمايشگاه طراحي بگوييد كه با مسئوليت شما برگزار مي‌شود.

نمايشگاه طراحي با محوريت موضوع دفاع مقدس برگزار مي‌شود و علاوه بر هنرمندان داخلي حوزه، ما از هنرمندان ديگر و ساير استان‌ها هم دعوت كرديم تا آثار خودشان را براي ما ارسال كنند. كارگاه هم انشاءالله با همين موضوع و در فضاي باز،‌ با امكانات خود حوزه هنري برگزار مي‌شود. در نظر داريم بعدا اين آثار را به صورت استاني به نمايش بگذاريم. اين آثار به صورت كتاب هم منتشر خواهد شد.

نحوه اطلاع‌رساني براي هنرمندان بيرون از حوزه به چه صورت انجام شد؟

ما نزديك به 7000 ايميل و پيامك فرستاديم و علاوه بر آن تمام امكانات را براي هنرمندان آماده كرديم. حتي براي كساني كه از شهرستان‌ها مي‌آيند خوابگاه و غذا هم فراهم است.

استقبال به چه صورت بوده است؟

به اندازه توقعمان آثار طراحي به دبيرخانه نرسيد، اگر هم رسيد كارها ضعيف بودند. ما هم روي كارهاي حرفه‌اي حساب كرديم. البته بچه‌هاي خود حوزه هستند كه كار كردند و آثارشان را به نمايش مي‌گذاريم.

با توجه به امكاناتي كه شما فراهم كرديد، علت اين كم كاري چيست؟

مهارت طراحي بيشتر از ساير آثار است و هنرمند، بدون واسطه رنگ و فقط با يك قلم بايد طراحي كند اما در نقاشي اين امكان به هنرمند داده مي‌شود تا با رنگ كار را بپوشاند. اما در طراحي اين طور نيست هنرمند بايد حرفه‌اي باشد و اين كار را سخت مي‌كند.

يعني ما هنرمندان حرفه‌اي در زمينه طراحي نداريم؟

اگر داريم بسم‌الله، بيايند وسط، ما هم شرايط را فراهم كرديم. من فكر مي‌كنم در اين زمينه ضعف داريم وگرنه بيايند وسط. ما در جشنواره‌هاي خارجي 90 درصد مقام‌ها را داريم اما همه از نسل قديم هستند. در نسل جديد چه كساني را داريم؟ ما در نسل جديد ضعف داريم.

علت اين ضعف چيست؟ آيا آموزش كافي نداشته‌اند؟

آموزش هم تأثير دارد. مثلاً من يك سفر به استان يزد رفته بودم. منطقه كويري كه آسمان نزديكي دارد و خاك درخشاني. اما هنرجوها تحت تأثير استادشان نقاشي مي‌كشيدند؛ با رنگ‌هاي تيره و مريض. من اعتراض كردم و دلايلم را گفتم. اما من علت اصلي را در خود بچه‌ها مي‌بينم. بچه‌ها تنبل شده‌اند. دچار يك نوع خودزدگي هستند. ما مي‌گوييم دانشجو اما تنها چيزي كه ندارند جويندگي در دانششان است.

اين ضعف از كجا مي‌آيد؟

تقصير خود ماست. چون نسل ما امكانات نداشت، امروز به نسل جديد امكانات زيادي داده‌ايد. يك بچه 10 ساله به چه منظوري بايد موبايل داشته باشد. يا يك خانواده مستأجر چرا يخچال آنچناني مي‌خرد. الان توي هر خانه‌اي بروي چند تا كنترل وجود دارد. دوم اينكه نسل جديد با نگاه به يكديگر دچار يك زياده‌خواهي شده‌اند. جوان‌ها به دست همديگر نگاه مي‌كنند و همه چيز را با ماديات مي‌سنجند. توقع نسل قديم مثل پدران ما كم بود براي همين هم موفق بودند. سوم اينكه در جامعه واقعي حضور ندارند. ما به بهانه يك روضه دور هم جمع مي‌شديم و اين طوري تخليه روحي مي‌شديم. اما يك جوان امروز تمام زندگي‌اش را در يك اتاق مي‌گذراند. چرا اين همه بيماري در جوان‌ها زياد شده است؟ جوان‌ها تحرك ندارند. جوان‌ها با هم ارتباط مؤثر نمي‌گذارند. ارتباط داشتن خيلي مهم است. ما نبايد بگذاريم ارتباط‌هايمان قطع شود.

از نظر شما چه راه‌حلي براي اين معضل وجود دارد؟

وقتي نسل جديد قبول ندارند كه مشكلي وجود دارد براي چه دنبال راه حل بگرديم. هيچ دكتري نمي‌تواند به بيماري كه باور ندارد مريض است به اجبار دارو بدهد. اول بايد خودشان دنبال راه حل باشند و بعد ما راه حل ارائه بدهيم. البته همين جشنواره‌هايي كه برگزار مي‌كنيم خودش راه حل است تا بچه‌ها با هم ارتباط برقرار كنند و مؤثر باشند. در همين جشنواره‌هاي شهرستان‌ها ما هنرجوهاي زيادي را ديديم كه با هم دوست شدند و بعدها همكاري كردند. هنرمندهاي شهرستان دوست دارند كار كنند.

يكي از اهداف اين جشنواره‌ها را گفتيد از اهداف ديگر جشنواره‌ دفاع مقدس چيست؟

بايد يك انگيزه‌اي براي هنرمندان باشد تا كار كنند و توانايي‌هاي خودشان را بر زمينه‌هاي مختلف نشان بدهند. هر چيزي براي فعاليت نياز به محرك و انگيزه دارد. به ماشين هم تا سوخت نرساني حركت نمي‌كند. اگر به جوان‌ها انگيزه بدهيم كار مي‌كنند. در كشورهاي ديگر مثل ژاپن و چين و روسيه و يا كشورهاي ديگر در آثار هنري‌شان مي‌بينيم كه با ديد حماسي به جنگ‌هايشان نگاه مي‌كنند، اما هنرمندان ما دچار سياست شده‌اند. هنرمند بايد همه چيز را بداند اما در راستاي كار خودش، بچه‌ها وطنشان را دوست دارند. خاكشان را دوست دارند. اما حماسه جنگ يادشان رفته، چه دانشجو، چه مهندس، چه دكتر، چه مسئول. برگزاري اين جشنواره‌ها باعث نگاه به گذشته و يادآوري مي‌شود.

 

 

مريم ميرمحمدي

 

 

چهارشنبه 7 مهر 1389 - 10:12


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری