پنجشنبه 27 مهر 1396 - 16:26
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

حجت الاسلام داود كميجاني

 

غفلت از زندگي

 

اسلام زندگي را عرصه رشد معنوي و ارتقاء شعور انساني خوانده و بيش از هر چيز ديگري به کيفيت زندگي توجه نموده است، تعاليم ديني هموار انسان را از غفلت نسبت به خويش و جهت زندگي نهي نموده[1] و زندگي انسان­هاي غافل را هم سطح زندگي حيوانات قلمداد نموده است. چنانکه خداوند در قرآن مي­فرمايند:

«و لقد ذرانا لجهنم کثيرا من الجن و الانس لهم قلوب لا يفقهون بها و لهم اعين لا يبصرون بها و لهم اذان لا يسمعون بها اولئک کالانعام بل هم اضل اولئک هم الغفلون»،

«به يقين ما تعداد بسيارى از جن و انس را براى آتش دوزخ آفريده­ايم، آنان كه دل [قوي تعقل] دارند [ولي] نمى­فهمند، چشم دارند [ولي] نمى­بينند، گوش دارند [ولي]  نمى­شنوند، آنان به همانند چارپايان، بلکه پست­تر [و گمراه­تر] هستند، آنان همان غافلان هستند.» [2]

انسان غافل در روند زندگي خويش همانند فردي گيج و گنگ، سردرگم و بي­هدف، گذران عمر مي­نمايد و تمام همت­ او آن است که روزها کار کند تا در شب چيزي براي خوردن داشته باشد و شب­ها مي­خورد و مي­خوابد تا فردا جاني براي کار کردن داشته باشد؛ بعد هم پس از چند ده سال به يک شماره قبر و رديف در قبرستان تبديل مي­گردد. 



[1] - «ولاتکن من الغافلين»، قرآن کريم، سوره اعراف، آيه 202

[2] - قرآن کريم، سوره اعراف آيه 179

 

دوشنبه 15 شهريور 1389 - 9:37


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری