جمعه 29 شهريور 1398 - 12:46
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

يادداشت

 

جمال الدين بانج فروزش

 

شكوفه جواني، در بهار قرآن

 

 

قرآن دريايي ژرفي از حقايق و معارف است كه هيچ غواصي را ياراي دستيابي به عمق و ژرفاي آن نيست مگر پيامبران الهي و امامان معصوم(ع). در آيات قرآن مجيد 10 بار به مفهوم جوان و جواني اشاره شده است كه در همه آن‌ها كلمه «فتي» و مشتقات آن «به معني جوانمرد» به كار رفته است.

سخن گفتن از قرآن توصيف جمال دل‌آراي ياري است كه هر كس با او نشست، محرم رازش يافت و مهرش را به دل گرفت.

به زبان جواني، قرآن كتاب زندگي است و جوان در آغاز زندگي؛ قرآن آرمان‌ساز است و جوان آرمان‌خواه؛ قرآن رهايي بخش است و جوان رهايي‌طلب؛ قرآن كتاب تعهد است و جوان پايبند تعهدها؛ قرآن پيام حركت‌، شعور، هجرت، جهاد، صبر، مبارزه،‌ ايمان و عمل است و جوان كسي است كه با ايمان به اين پيام‌‌هاي انسان‌ساز، آن‌ها را در صحنه جامعه تجسم عيني مي‌بخشد. چه آنكه جوان حقيقت‌جوست و قرآن كتاب حقيقت؛ جوان ارزشمند است و قرآن منشور ارزش‌هاي الهي و انساني؛ جوان عدالت‌خواه است و قرآن ميزان عدل؛ جوان پاك و بي‌آلايش است و قرآن هدايتگر پاكان؛ جوان زيباپرست است و قرآن نگارخانه زيبايي‌هاي ملكوت؛ جوان كرامت‌جو است و قرآن صحيفه‌ كرامت؛ جوان خداخواه است و قرآن جلوه خداوند؛ و از غوغاي دل درياي جوان، آيينه صافي است كه پرتو الهي و قرآن را باز مي‌نمايد و دشت حاصل‌خيزي كه بذر معارف الهي در آن به بار مي‌نشيند و با خدا خود اينگونه عشق بازي مي‌كند.

گفتم: چقدر احساس تنهايي مي‌كنم. گفتي: فاني قريب (بقره 18)

گفتم: تو هميشه نزديكي؛ من دورم. گفتي: واذكر ربك في‌نفسك (اعراف 205)

گفتم: اين هم توفيق مي‌خواهد. گفتي: الا تحبون ان يغفرالله لكم (نور 22)

گفتم: دوستم داري و مرا خواهي بخشيد. گفتي: و استغفروا ربكم ثم توبوا اليه (هود 90)

گفتم: با اين همه گناه؟! گفتي: الم يعلموا ان‌الله هو يقبل التوبه عن عباده (توبه 104)

گفتم: ديگر روي توبه ندارم! گفتي: الله العزيز العليم. غافرالذنب و قابل التوب (غافر 3 و 2)

گفتم: با اين همه گناه، براي كدام گناهم توبه كنم؟! گفتي: ان‌الله يغفرالذنوب جميعا (زمر 53)

گفتم: يعني باز آيم: گفتي: و من يغفرالذنوب الا‌الله (آل عمران 135)

ناخواسته گفتم: الهي و ربي من لي غيرك. گفتي: اليس‌الله بكاف عبده (زمر 36)

گفتم: انا عبدك الضعيف الذليل. گفتي: ان‌الله بالناس لرئوف رحيم (بقره 143)

گفتم: نمي‌دانم چرا هميشه در مقابل اين كلامت احساس ناتواني مي‌كنم، شيدايت مي‌شوم و توبه مي‌كنم. گفتي: ان‌الله يحب التوابين و يحب المتطهرين (بقره 222)

گفتم: در برابر اين همه مهربانيت چه بكنم؟! گفتي: اي كساني كه به خدا ايمان آورده‌ايد ذكر حق و ياد خدا (به دل و زبان) بسيار كنيد. و دائم صبح و شام به تسبيح و تنزيه ذات پاكش بپردازيد. اوست خدايي كه هم او و هم فرشتگانش به شما بندگان رحمت مي‌فرستند تا شما را از ظلمت‌ها بيرون آرد و به عالم نور رساند و او بر اهل ايمان بسيار رئوف و مهربانست. (احزاب 43، 42، 41)

 

شنبه 13 شهريور 1389 - 9:45


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری