شنبه 29 مهر 1396 - 6:45
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

نقد و تحليل

 

داود خسروي

 

گاهي واقع‌گرا گاهي شعاري

 

نقد بازيگري فيلم طهران- تهران (داريوش مهرجويي، مهدي كرم‌پور)

 

بار ديگر نقش پيرزن بامزه مهمان مامان را تكرار مي‌كند. ترس او از بلندي برج ميلاد و امتناع او از رفتن و تقابل كميك او با آقاي نوري از صحنه‌هاي شيرين و جذاب فيلم است.

«خانم و آقاي نوري» (پرويز نوري، ثريا نوري): يك زن و شوهر بامزه و جذاب كه تجربه بازيگري هم ندارند (پرويز نوري منتقد سينمايي است( به سان نابازيگر‌ها قهر و آشتي شاعرانه و بامزه‌اي را جان مي‌بخشند صحنه مبادله شعر و نشستن روي صندلي عهد قاجار و همين‌طور صحنه رد و بدل شدن غذا روي ميز رستوران از لحظات ديدني فيلم با بازي اين دو تن هستند.

مهتاج نجومي:

نقش زني نكته‌سنج كه كنايه‌آميز و شيرين صحبت مي‌كند را به خوبي جان بخشيده است. حلاوت سرخوشانه و جذابش هنگام خواندن ترانه فيلم اشك‌ها و لبخندها تا كنايه به شاهان قاجار مقابل آينه كاخ گلستان همگي زنده و تأثيرگذار بازي شده‌اند.

كتايون اميرابراهيمي:

گويي بازي در فيلمفارسي‌ها را به فراموشي سپرده و در نقش پيرزني سخت‌گير و تندمزاج بازي‌اش را به رخ مي‌كشد. بي‌حوصلگي فزاينده‌اش را از رفتن به مكان‌هاي تاريخي و غر زدن‌هايش كه حتي ساعت را براي شاهان تن‌پرور قاجار بي‌استفاده مي‌داند و زن‌هاي چاق و سبيل‌دار دربار قاجار را با كنايه‌اي به ظاهر شيرين ولي در باطن تلخ به سخره مي‌گيرد همه حكايت از نقش‌آفريني تأثيرگذار او دارند.

«پدر» (قربان نجفي):

نجفي در نقش پدر بازي بدون تأكيد و واقع‌گرايي دارد. شايد كسي كه از سوابق هنري نجفي بي‌اطلاع باشد او را يك نابازيگر تصور كند، ولي او داراي تحصيلات تئاتري و بازيگر فيلم‌هاي بسياري بوده است. واكنش او هنگامي كه سال تحويل مي‌شود و او در ميان شادي همه، ساكت و متفكر است را نمي‌توان از ياد برد. همچنين اظهار فضل او در مقابل جمع در اثر اصرار همسرش با ظرافت‌ فراوان مثل بچه‌اي شده كه با دستپاچگي و اشتياق مي‌خواهد پاسخ‌گوي سؤال معلمش باشد.

«مادر» (پانته‌آ بهرام):

بهرام هم بار ديگر يك بازي خوب از خود به يادگار مي‌گذارد. از دستپاچه شدن تأثيرگذارش هنگام ريزش سقف تا اصرار او به شوهرش براي اظهار نظر كردن در مورد بناي تاريخي براي كسب آبرو تا اشك شوقي كه از وصال زن سالمند و خانواده‌اش مي‌ريزد همه در درجه يك بازي شده‌اند.

خواننده گروه (رضا يزداني):

رضا يزداني خواننده مشهور كه سابقه بازيگري تئاتر هم دارد. در «تهران: سيم آخر» به سان يك نابازيگر جلوه مي‌كند چهره سرد و بي‌احساسش، متناسب با موقعيت دشوار گروه موسيقي نيست. وقتي هم كه چهره در هم مي‌كشد يا گريه مي‌كند اغراق، حاكي از به ثمر ننشستن بازي اوست. اما چون حرفه اصلي يزداني، خوانندگي است طبيعتاً بازي او در كليپ نهايي، با حركات سنجيده دستان و حالت چهره‌اش قابل قبول جلوه مي‌كند.

«سارا» (رعنا آزادي‌ور): از رعنا آزادي‌ور بازي خوبي در فيلم درباره الي به ياد داريم ولي اينجا او ديالوگ‌ها را متعلق به خود نمي‌كند و آن‌ها را مانند شعارهاي خطابه‌وار ادا مي‌كند. اين مسئله به بازي آزادي‌ور ضربه وارد كرده است. ديالوگ‌هايي مثل «هواي اينجا داره خفم مي‌كنه» به شيوه‌اي كاملاً شعاري و توي ذوق‌زننده اجرا شده‌اند.

«نيلوفر» (طناز طباطبايي):

طباطبايي هم بعد از بازي خوبش در صداها اين جا بازي مؤثري ارائه مي‌كند و در نقش دختري كه مي‌خواهد مستقل باشد مجاب‌كننده است. بازي او و نگراني‌اش هنگام ديدن بازي رايانه‌اي به خصوص وقتي پس از پايان بازي سرش را در ميان دستش مي‌گيرد و صحنه قطع مي‌شود به تصادف در خيابان قابل توجه است.

«سامان» (برزو ارجمند): ارجمند بازيگري است كه معمولاً بازي متوسط و بي‌اوج و فرودي ارائه مي‌كند. وقتي اجراي كنسرت لغو مي‌شود ناراحتي و سرخوردگي‌اش درآمده، ولي بازي‌اش آن قدر برجسته نيست كه در ياد بماند. حتي صحنه رسيدن پر از تشويش او به صحنه تصادف و گريه‌اش هم قابل باور بازي شده، ولي تأثير عميقي بر جاي نمي‌گذارد.

«اسامي بازيگران دو اپيزود فيلم طهران تهران»

«طهران: روزهاي آشنايي»- كارگردان: داريوش مهرجويي

بازيگران (به ترتيب حروف الفباء): كتايون اميرابراهيمي، پانته‌آ بهرام، رحمان حسيني، فريده سپاه‌منصور، مينو صابري، اردشير كاظمي، مهدي طالب‌زاده، علي عابديني، اكبر مشكاتي، قربان نجفي، نيكي نصيريان، غلامرضا نيك‌خواه، پرويز و ثريا نوري، مهتاج نجومي و با حضور فاطمه فردين.

«تهران: سيم‌آخر»- كارگردان: مهدي كرم‌پور

بازيگران: رضا يزداني، رعنا آزادي‌ور، برزو ارجمند، طناز طباطبايي، سروش صحت، فرهاد قائميان، مجيد جوزاني و محمد باغباني.‌

 

چهارشنبه 29 ارديبهشت 1389 - 10:14


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری