شنبه 1 مهر 1396 - 2:6
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

حجت الاسلام داود كميجاني

 

ارزش جواني در مکتب اهل بيت (ع)

 

 

جواني در دوران زندگي انسان، مرحله­اي مهم، و نقطه عطفي بين نوپايي و تعالي او مي­باشد. اين دوران با نوعي رشد ملموس در تمام ابعاد و زمينه­هاي وجودي انسان، همراه است و در پي خود تحولات مؤثر و مهمي بر روند حيات آدمي بوجود مي­آورد. اين رشد و يا تبلور وجودي در تمامي يا اكثر ابعاد هستي او مانند جسم، روح و روان، بينش و نگرش، احساسات و تمايلات و ... صورت مي­گيرد به گونه­اي كه ديگر آنچه هست با آنچه بوده، قابل مقايسه نيست. در بين مراحل مختلف زندگي، جواني بهترين دوران براي خودسازي و تثبيت کرامت­هاي انساني و اخلاق نيکو است. چون:

اولاً در اين دوران زمينه مساعدي براي شکوفايي استعدادها در انسان وجود دارد، ثانياً هنوز شخصيت دروني انسان شکل ثابت و سخت به­ خود نگرفته است و امکان بهسازي آن به راحتي ميسر است، ثالثاً جواني، دوران اميد به آينده و نشاط زندگي مي­باشد، لذا يک هر شخصي در جواني، اراده و همت قوي براي رسيدن به هدف­هاي متعالي دارد

اسلام نيز، با توجه به ارزش خاصي كه بر انسان به عنوان خليفه الله قائل است، به جوان و جواني توجه ويژه­اي نموده و آن را با ارزش وقابل احترام دانسته است. در اين راستا، در مكتب اهل بيت (ع) نيز كه به عنوان مفسرين معصوم اسلام، حقيقت تعاليم اسلامي و الهي را بيان ­ساخته­اند، جوان و جواني از جايگاه والاي برخوردار است به گونه­اي که او را مورد احترام و لطف خداوند خوانده­اند. چنانكه امام صادق (ع) فرموده اند:

* اَ ما عَلِمتَ  اَنَّ اللهَ تَبارَكَ و تَعالي يُكرِمُ الشَّبابَ مِنكُم. (بحار الانوار 47/390)

«آيا نمي­داني كه خداوند تبارك و تعالي، احترام خاصي براي جوانان شما قائل شده است.»

اين كلام از همه بيشتر باعث تنبّه و توجه خود جوانان مي­باشد؛ چون دوران جواني بهار پُربار و زيباي زندگي اوست، و فصلي از زندگي است كه غنچه وجودي آدمي در آن آغاز به شگفتن مي­كند. بايد قدر آن و عنايات خاصه الهي در اين ايام را دانست. از اين رو در كلام رسول الله(ص) و اهل بيت (ع) تأكيد بسياري به توجه و غنيمت دانستن «دوران جواني» شده است. پيامبر (ص) در خلال كلامي مي­فرمايند :

*  بادِر… شَبابِكَ قَبلَ هِرَمِكَ  … (بحار الانوار 68/180)

« قدر بدان ... جوانيت را قبل از آمدن پيري ... »

و حضرت علي (ع) در خطابي مي­فرمايند كه :

*  شَيئانِ لا يَعرِفُ فَضلَهُما الاّ مَن فَقَدَهُما، اَلشَّبابَ وَ العافيَهَ   (غرر الحكم/449)

« دو چيز است كه قدر آن را نمي­داند مگر كسي كه آنها را از دست بدهد، يكي جواني و ديگر تندرستي »

 

 

يكشنبه 26 ارديبهشت 1389 - 12:58


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری