دوشنبه 27 آذر 1396 - 18:7
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

حجت الاسلام داود كميجاني

 

معناي دين

 

 

«دين» مجموعه­اي از تعاليمي است که از آن سوي دنيا و از جانب خالق مهربان انسان، براي راهبري او در اين دنيا، به او ارائه شده است. البته اين تعاليم براي بشر بسيار ذهن آشنا مي­باشد زيرا مبناي آنها در فطرت الهي انسان قرار دارد (سورة روم آيه 30)، فطرتي که در «عالم الست» (سورة    ) بر انسان عرضه شد و او پذيرفت، براي همين هم به آن لفظ دِين اطلاق مي­گردد، چون مجموعه­اي از ضوابطي است که انسان به خداوند تعهد نموده است. اما هواي نفس، جاه طلبي، حرص و حسد نمي­گذارد که ايمان و پيروي از دين در بين انسان­ها فرا گيرد شود.

دين براي انسان دو گونه تعاليم به ارمغان مي­آورد:

الف – تعريف واقعي و صحيح از جهان هستي

ب – ارائه شيوه صحيح زندگي در اين دنيا  

در مجموعه تعاليم اولي دين با ترسيم يک هندسه مجازي از جهان هستي، عالم غيب و شهود را تبيين نموده جايگاه خداوند، انسان، کائنات، فرشتگان، بهشت و دوزخ، دنيا و آخرت، موجودات و...، را تشريح مي­نمايد؛ که به آن اصطلاحاً «جهان بيني» گفته مي­شود. اما در مجموعه تعاليم دومي، دين پس از تبيين جهان هستي، به انسان توصيه مي­نمايد که چگونه و به چه شيوه­اي زندگي نمايد تا به رستگاري و سعادت ابدي برسد. اين مجموعه را اصطلاحاً «نظام اخلاقي» (ايدئولوژي) مي­نامند که انجام آنها دينداري خوانده مي­شود.

البته درک صحيح دين و دينداري صحيح نياز به تعليم و تفسير درست تعاليم ديني دارد، لذا خداوند علاوه بر اهداي قرآن و تعاليم الهيش، پيامبر(ص) و اهل بيت ايشان را نيز به عنوان معلم دين و راهنماي دينداري قرار داده است. آنان مسيري را در زندگي تعيين نمود­ه­اند که پيروان را به سعادت رهنمون مي­نمايد، که ما اصطلاحاً به آن «مذهب» (اسم مکان از فعل ذهب) مي­گويم. پيروي از مذهب و شيوة زندگي آنان ما را اصطلاحاً‌ «شيعه» (پيرو) آنان قرار مي­دهد.

 

دوشنبه 20 ارديبهشت 1389 - 10:37


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری