پنجشنبه 8 تير 1396 - 17:0
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

پاي منبر معرفت

 

حجت الاسلام داود كميجاني
استاد دانشگاه و پژوهشگر اديان

 

توصيف قرآن در قرآن

 

 

کتاب آسماني قرآن به اذعان تمام قرآن شناسان جهان (اعم از مؤمن و کافر)، کتاب شگفت انگيزي است. بسياري، در مورد آن مطالبي گفته و سعي کرده­اند آن را به نوعي در حد فهم خود تمجيد و توصيف و حتي تبيين کنند. اما مسلماً هيچ يک به واقعيت و روشني توصيفي خود قرآن از خويش نيست. واژه قرآن حدود 58 بار در آيات آن ذکر شده است و علاوه بر اين در آيات متعددي نيز از قرآن با نام­هاي ديگري توصيف شده است که خود اشاره به جلوه­هاي متفاوتي از ماهيت ژرف قرآن دارد. در اين آيات، صفات متعددي براي قرآن ذکر شده است که هر کدام بيان کننده کارکرد خاصي آن در حيات انساني مي­باشد. از جمله:

- قرآن هدايت کننده مردم مي باشد (بقره:185) و اين هدايت با بهترين و پايدارترين شيوه ارائه شده است(اسراء:9)؛

-      قرآن نازل شده از (خداوند) حکيم و ستوده است (فصلت:42)؛

-   قرآن تبيين کننده همه چيزهاست (نحل:89) چون از علم خدا نازل شده است (هود: 14) آن کتاب پرحکمت است (يس:2)؛

-      قرآن يادآوري کننده فطريات انسان­ است (تکوير:27)؛

-      قرآن شفاء دهند قلوب مؤمنين است (اسراء:82)؛

-      قرآن رحمت الهي و تجلي از لطف خداوند است (اسراء:82)؛

-      قرآن کتابي منحصر به فرد و بي مانند است (اسراء:88)؛

-      قرآن کتاب با کرامت است (واقعه:77)؛

-      قرآن يک دست و بدون اختلاف و اعوجاج است.(نساء:82).

و صفاتي ديگري مانند «نور»، «حُبلُ الله»(ريسمان خداوند)، «مجيد»(با شکوه)، «کتاب عزيز»(کتاب محترم) «مبين» (روشن گر) و امثال آن، که هر يک دلالت بر وجهي از ذات بابرکت قرآن براي انسان دارد.

 

چهارشنبه 1 ارديبهشت 1389 - 9:7


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری