شنبه 25 آذر 1396 - 3:14
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

فرهنگي و هنري

 

حسين آرياني

 

فيلمي كم‌رمق از زندگي‌ يك نابغه

 

نگاهي به فيلم «چاپلين» به بهانه نمايش از شبكه 5 سيما

فيلم «چاپلين» (ريچارد آتن بارو، 1992) با چهره چارلي چاپلين در پشت صحنه «لايم لايت» شروع مي‌شود كه گريم خود را پاك مي‌كند. سپس شاهد زندگي پرفراز و نشيب چاپلين از كودكي تا كهنسالي هستيم. با نماي پاك كردن گريم، آتن بارو اين گونه القا مي‌كند كه چهره اصلي و واقعي چاپلين در پشت پرده سينما را مي‌خواهد به تماشاگر نشان دهد. اما زندگي چاپلين آن قدر پرحادثه و پرفراز و فرود است كه حتي زمان 145 دقيقه‌اي فيلم براي تصويركردن خلاصه‌اي از زندگي چاپلين كافي به نظر نمي‌رسد، به همين دليل است كه بسياري از وقايع فيلم شتابزده و با عجله به تصوير درآمده و انگار ما شاهد خلاصه‌اي از سريال طولاني و چند قسمتي هستيم.

رابرت داوني جونيور از نظر چهره و فيزيك بسيار به چاپلين شبيه است، اما مشخص است كه از آن حس كمدي و انعطاف بدني و ميميك استثنايي چاپلين بهره‌اي ندارد. به همين جهت هر جا كه داوني جونيور مي‌خواهد نقش كمدين را بازي كند و بامزه باشد، موفق نيست. مثلاً تست‌هاي او براي فرد كارنو و مك سنت به ياد بياوريم كه تنها به كاريكاتوري از حركات كميك چاپلين شبيه است. در مقابل صحنه‌هاي ملودراماتيك فيلم در مقايسه با صحنه‌هاي كمدي موفق‌تر هستند. مثل صحنه‌اي كه مادر چاپلين (جرالدين چاپلين) وقتي چارلي كوچك را روي صحنه مي‌بيند بغض مي‌كند و اشك در چشمانش حلقه مي‌زند، گويي ناراحتي و رنج خود را از ناكامي در بازيگري با نبوغ پسرش به فراموشي مي‌سپارد. يا صحنه‌اي را به ياد بياوريم كه چاپلين كهنسال پيش از اهداي جايزه اسكار گزيده‌اي از صحنه فيلم‌هايش را مي‌بيند و در صحنه جدا شدن بچه از ولگرد در فيلم «پسربچه» اشك مي‌ريزد، اشكي كه حسرت روزهاي درخشان گذشته را در خود دارد. برخي از اطرافيان چاپلين هم بسيار شتابزده و اغراق‌آميز به تصوير درآمده‌اند.

مثلاً مي‌توان به داگلاس فربنكي اشاره كرد كه همان فربنكي توي فيلم‌هاست كه در زندگي روزمره هم مشغول بالا رفتن از ديوار و ارتفاعات است. حتي وقتي با چاپلين ملاقات مي‌كند و راجع به موضوع مهمي چون ناطق شدن سينما حرف مي‌زند. در مجموع آتن بارو از زندگي پرفراز و نشيب چاپلين فيلمي نه چندان جذاب و سرد ساخته است كه نمي‌تواند حق مطلب را در مورد نابغه‌اي چون چاپلين به درستي ادا كند.

«فيلم چاپلين از ديدگاه فرهنگ فيلم بركلي»

چاپلين در رده فيلم‌هاي سينمايي است كه شما را به تور دور اروپا مي‌برد. توري كه در عرض 5 روز شما را به 10 شهر مي‌برد و با اين سرعت كل زندگي چاپلين را به تصوير مي‌كشد. كه اين به تصوير كشيدن شامل دوره زندگي محنت‌زاي كودكي چاپلين در لندن، روزهاي اوليه شغل او به عنوان سرگرم‌كننده مردم، موفقيت بي‌بديل او به عنوان ستاره و كارگردان فيلم‌هاي صامت، تبعيد اجباري او به سوئيس در نتيجه فعاليت‌هاي كمونيستي او و بازگشت نهايي و موفقيت‌آميز او به هاليوود در سال 1972 براي دريافت اسكار ويژه يك عمر فعاليت هنري، مي‌شود.

اشكال كار كارگردان و فيلمنامه‌نويسان فقدان ساختار دراماتيك لازم به علت حجم زياد مطالب در مورد زندگي چاپلين است. و آن‌ها هرگز به عمق نبوغ و زندگي چاپلين پي نبرده‌اند.

البته به مدد نقش‌آفريني بازيگر نقش چاپلين بعضي از صحنه‌ها خيلي طبيعي از كار درآمده‌اند و لهجه انگليسي او و ميميك چهره‌اش با دقت خارق‌العاده‌اي ژست‌ها و راه رفتن‌هاي چاپلين را به خوبي به تصوير كشيده است.

نقش بازيگر چاپلين توسط نقش‌هاي مكمل بازيگران ديگر به خوبي حمايت شده است.

ترجمه: غزال حسين‌زاده

 

 

يكشنبه 11 بهمن 1388 - 15:19


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری