سه‌شنبه 1 مرداد 1398 - 7:34
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

كتاب

 

عليرضا حسيني

 

هشت دَرِ بهشت

 

 ·         هشت در بهشت (ده رساله از علامه فيض کاشاني) 

·         فيض کاشاني

·         تحقيق و تصحيح: مسيح توحيدي

·         انتشارات پژوهشکدۀ باقرالعلوم(ع)؛ مدرسۀ عالي شهيد مطهري

·         چاپ اول/ 1388ش/ 2000نسخه

·         وزيري/ 504ص/ شوميز

·         شابک: 4ـ23ـ5529ـ600ـ978

·         قيمت: 6000تومان

 

با طلوع آفتاب اسلام و گسترش حقايق ناب آن، شاخه­اي از معارف ارجمند وحياني به بيان احکام شريعت اسلام و تشخيص و تعيين تکاليف ديني مسلمانان اختصاص يافت. آيات روشنگر قرآن کريم و احاديث رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّّم ـ و خاندان او ـ صلوات الله عليهم الاجمعين ـ دو منبع اصلي براي احکام شريعت اسلام است.

در روزگار حضور معصومان ـ عليهم السلام، آنان خود به تشريع و تبيين احکام مي­پرداختند و گاه نيز دانش­آموختگان فقه­آشنا و راويان صاحب درايت را به کار تبيين و تبليغ مي­گماشتند، و سپس در روزگار پنهاني حجّت خدا ـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ اين شاخه از معارف تنومند اسلام به «دانش فقه» شهرت فزون­تري يافت و با سرانگشت اجتهاد و انديشه­ورزي ژرف­نگران در آيات و روايات گسترش يافت و دفاتري از علم فقه به عربي و فارسي نگاشته شد.

راويان نيک­نهادي چون زرارة، محمد ابن مسلم، عبدالله ابن مسلکان و فراوان از اين گروه با نگارش رواياتي که خود بدون واسطه يا با واسطه از معصوم ـ عليهم السلام ـ شنيده بودند، دفاتري از «فقه روايي» که به آن «اصول» مي­گويند، گرد آوردند. چهارصد کتاب «اصول أربعامة» از اين مجموعه شهرت بيشتري دارند.

سنّت فقه­نگاري بدين روش تا عصر غيبت وليّ خدا ـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ ادامه يافت و سپس به شيوه­اي ديگر همراه با زايش و رويش «علم اصول فقه» که در مقياس کلّي به بررسي راه­ها و چگونگي استنباط احکام شرعي مي­پردازد، گسترش پيدا کرد.

«دانش فقه» با کوشش و جوشش خالصانۀ فقيهاني چون ابن جنيد (378هـ.ق)، شيخ مفيد (4143هـ.ق)، ابن ادريس (598 يا 578هـ.ق)، محقق حلّي (676هـ.ق) تا روزگار وحيد بهبهاني (1205هـ.ق) و شيخ انصاري (1281هـ.ق) و ده­ها تن از فقيهان شيعي، سير تکاملي خود را طي نمود.

در اين بين، فارسي­نگاري فقه براي مسلمانان پارسي­زبان از تاريخچه­اي ويژه برخوردار است. از آنجا که زبان تخصصي «دانش فقه» زبان شيوه­اي عربي است، ناگزير بيشترينۀ آنچه در مکتوبات فقه فارسي يافت مي­شود، فقه کاربردي و رسائل عملي است که براي روشن شدن تکاليف مسلمانان پارسي­زبان نوشته شده است. البته در اين ميان، فقيهان فارسي­نويس همانند ملامحمد تقي مجلسي (1070هـ.ق) به نگارش فقه فارسي در قالب شرح روايات فقهي روي آورده­اند ولي شمار اين­گونه آثار در بين ميراث به جاي مانده از فقيهان گذشته چندان پُرشمار نيست.

علامه ملامحسن فيض کاشاني از گروه فقيهاني است که گذشته از جمع­آوري اخبار و نيز تدوين و تأليف کتب فقهي استدلالي به زبان عربي، به نگارش فقه کاربردي فارسي نيز همّت گمارده است. او اين شيوه را نه تنها در فقه اصطلاحي بلکه در تمامت معناي «فقه اسلامي» که شامل درک و درايت معارف اسلامي از مبدأ تا معاد مي­شود نيز به کار برده است.

فيض رباني براي آشناسازي مردمان فارسي­گوي با معارف ناب توحيدي و دستورهاي اخلاقي و آداب سلوکي و نيز آگاه ساختن آنان از تکاليف شرعي خويش در زمينۀ عبادات، معاملات و... دفاتري ارزشمند به زبان پارسي گردآورده است.

مجموعۀ گردآمده از ترجمه­هاي علامه ملامحسن فيض کاشاني در بردارندۀ ده رساله در زمينۀ فقه، اخلاق، عقايد و عبادات است. رساله­هاي موجود در اين دفتر فارسي بر اساس تقدم احتمالي زماني در نگارش عبارتند از: ترجمة العقايد (1043هـ.ق)؛ ترجمة الصلاة (1043هـ.ق)؛ ابواب الجنان (1055هـ.ق)؛ ترجمة الطهارة (1061هـ.ق)؛ اذکار الطهارة؛ ترجمة الحج (1061هـ.ق)؛ ترجمة الزکاة (1061هـ.ق)؛ مفتاح الخير (1072هـ.ق)؛ ترجمة الشريعة (1073هـ.ق) ترجمة الصيام. نام رساله­ها بر اساس نامي است که نويسنده در ابتداي هر رساله آن را ذکر کرده است.

ترجمه­هاي موجود در اين مجموعه، گذشته از ويژگي­هاي اشتراکي که بين آن­ها يافت مي­شود، هر يک داراي امتيازهاي خاصّي نيز هستند که مي­توان در دو محور ساختار و محتوا از آن­ها ياد کرد.

کتاب هشت در بهشت پس از پيش­گفتار از بخش­هاي ترجمة العقائد؛ ترجمة الصلاة؛ ابواب الجنان؛ مفتاح الخير؛ ترجمة الطهارة؛ اذکار الطهارة؛ ترجمة الحج؛ ترجمة الزکاة؛ ترجمة الصيام؛ ترجمة الشريعة؛ و فهرست­ها تشکيل شده است.

 

 

 

 

چهارشنبه 23 دی 1388 - 15:59


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری