پنجشنبه 26 مرداد 1396 - 19:58
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

نقد و تحليل

 

حجه الاسلام حسين ايراني
مدیرکلّ فقيد سازمان تبلیغات اسلامی استان قم

 

انتظار و عاشورا

 

 

جريان امامت و ولايت امامان معصوم شيعه ـ عليهم السلام ـ جداى از يكديگر نبوده بلكه جلوه‏هاى گوناگون متناسب با شرايط و مقتضيات زمان داشته­اند. گاه در قيام سرخ عاشورا، گاه با نهضت فرهنگى و علمى امام صادق ـ عليه السلام، با اسارت و فرهنگ دعاء امام سجاد ـ عليه السلام ـ يا تحمل زندان­ها و هجرت­ها و... همه و همه همانند نورند ـ خلقكم الله انواراً... ـ يك هدف را دنبال مى‏كردند. حفظ مكتب، هدايت امّت و تبيين و اجراى حق و عدل و ستيز با باطل، همچون رودخانه‏اى است كه در مسيرهاى مختلف، شكل‏ها و منحنى‏هاى خاصّى مى‏يابد تا همگان را حيات بخشد و به اقيانوس و هدف نهايى حاكميت عدل و امن الهى حضرت وليعصر ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ برسد.

ليكن با كمى دقّت اين پيوستگى و ارتباط بيش از همه بين قيام عاشورا و قيام حضرت مهدى ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ مشاهده مى‏شود و گويا نهضت نينوا، نهال و بذرى بود كه كشته شد تا در گذر زمان آمادگى يافته و به ريشه و شكوفايى خود برسد و در عصر ظهور، يك­باره به ثمر بنشيند و همۀ امامان ـ عليهم السلام ـ در انتظار تحقق آن روز گام برداشتند. روزى كه نگين نگاه انبياء اعصار ـ عليهم السلام ـ بوده و وعده‏هاى الهى و حكومت حق و عدل در سراسر گيتى سايه افكند؛ آيۀ استحلاف "وَعَدَ اللهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الأرْضِ..."(خدا به کساني از شما که ايمان آورده و کارهاي شايسته کرده­اند، وعده داده است که حتماً آن­ها را در زمين جانشين کند...)[1]، مصداق خارجى مى‏يابد و آيۀ "هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ..."(او کسي است که پيامبر خود را با هدايت و آيين درست [به سوي مردم] فرستاد تا آن را بر همۀ اديان پيروز گرداند...)[2] عينيت پيدا مى‏كند.

 

آرى اوج اين ارتباط:

1ـ در آواى مظلومانۀ سيدالشهداء امام حسين ـ عليه السلام ـ به فرزندش سيد ساجدين ـ عليه السلام ـ ديده مى‏شود كه فرمودند: «اى فرزندم! على جان بخدا سوگند خون من از جوشش نخواهد افتاد تا آنكه خداوند مهدى ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ را برانگيزد و انتقام خونم را بگيرد»[3].

2ـ در دعاى ندبه و شرح هجران مهدى موعود ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ از ميان صدها شهيد عترت پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم، تنها سخن از شهيد كربلا برده مى‏شود.

3ـ شعار قيام جهانى امام منتظر و يارانش «يا للثارات الحسين».[4]

4ـ بيش از دويست روايت است كه تكيه روى اين معنا دارد كه حجت ابن الحسن فرزند امام حسين ـ عليه السلام ـ است از جمله «پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ در بيانى به فاطمۀ زهرا ـ سلام الله عليها ـ فرمودند: «بخدايى كه جز او معبودى نيست، مهدى اين امّت كه عيسى ابن مريم ـ عليه السلام ـ پشت سر او نماز مى‏خواند از ما مى‏باشد و آن­گاه با دست مباركش بر شانه امام حسين ـ عليه السلام ـ زدند و سه مرتبه فرمودند از اين مرد است».[5] و همچنين به سلمان و ام سلمه فرمودند: «مهدى از فرزندان حسين است پس خوشا بحال آنكه از دوستان حسين باشد و به خدا قسم شيعيان و پيروان او در روز قيامت رستگارانند».[6]

و امام على ـ عليه السلام ـ مى‏فرمايند: «اى حسين، نهمين فرزند تو، او كسى است كه قيام به حق مى‏كند و دين را ظاهر و حاكم كرده، عدالت را گسترش دهد»؛ امام حسين ـ عليه السلام ـ پرسيدند: «آيا اين امر واقع خواهد شد؟»، حضرت فرمودند: «آرى بخدايى كه محمد ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ را به پيامبري برگزيد و او را بر همۀ آدميان مبعوث كرد. ليكن اين امر بعد از غيبت و دورۀ حيرت خواهد بود...».[7]

5ـ موارد متعددى در آيات و روايات، حضرت مهدى ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ را به عنوان انتقام گيرندۀ قيام عاشورا و خون به ناحق ريختۀ امام حسين ـ عليه السلام ـ معرفى مى‏كند كه به وضوح رابطۀ تنگاتنگ قيام آن امام را با قصۀ كربلا مى‏رساند.

از جمله آيۀ شريفۀ "...وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا..."(...و هرکس به ستم کشته شود، به وارث او تسلّطي داده­ايم...).[8]

 

در تفسير اين آيۀ شريفه، پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ مى‏فرمايند: مقتول، امام حسين و ولىّ او هم، امام قائم مى‏باشند و نيز از امام باقر ـ عليه السلام ـ و...[9] و همچنين از امام على ـ عليه السلام ـ نقل شده است.[10]

و در كلامى از امام صادق ـ عليه السلام ـ مى‏خوانيم: «بعد از شهادت امام حسين وقتى فرشتگان ناليدند و گريستند و گفتند خدايا آيا قاتلين فرزند پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ و برگزيده‏ات را به حال خود مى‏گذارى؟ پس خداوند سايۀ امام قائم ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ را بر آنان نماياند و فرمود به وسيلۀ اين قائم، از ظالمين و قاتلين امام حسين ـ عليه السلام ـ انتقام مى‏گيرم».[11]

6ـ توصيه و سفارش به زيارت حضرت اباعبدالله الحسين (نيمۀ شعبان در شب ميلاد امام عصر حجت ابن الحسن العسكرى ـ عليه السلام ـ كه افضل اعمال آن شب و موجب آمرزش گناهان و ثواب فراوان مى‏باشد).[12]

7 و 8ـ طبق احاديثى، قيام حضرت مهدى ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ در سال فرد، مانند قيام عاشورا كه در سال 61 هـ.ق. واقع شد، در روز عاشورا همان روزى كه امام حسين ـ عليه السلام ـ به شهادت رسيده باشد؛ امام باقر ـ عليه السلام ـ مى‏فرمايند: «گويا مى‏بينم امام قائم در روز عاشورا قيام نموده و بين ركن و مقام ايستاده و جبرئيل اعلام مى‏كند، البيعة الله و...».[13]

9ـ گوياتر از همه در پيوستگى اين دو رخداد عظيم و بى­نظير تاريخ، كلام مولايمان حضرت بقية­الله ـ روحى و ارواح العالمين له الفداء ـ است که بعد از ظهور در مكه، بين ركن و مقام مى‏ايستند و ندا مى‏دهند: «الا يا اهل العالم أنا الامام القائم... آگاه باشيد و بدانيد اى جهانيان! منم امام قائم، منم شمشير انتقام­گيرنده. آگاه باشيد اى اهل عالم كه جدم حسين ـ عليه السلام ـ را تشنه­كام كشتند، آگاه باشيد كه جدم حسين ـ عليه السلام ـ را عريان روى زمين افكندند».[14]

10ـ در رجعت كه جزء عقايد مسلّم دينى ما مى‏باشد، بعد از امام عصر ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ حكومت الهى توسط ائمۀ معصومين ـ عليهم السلام ـ ادامه مى‏يابد و نخستين امام كه به دنيا باز مى‏گردند، امام حسين ـ عليه السلام ـ خواهند بود و اوست كه امام قائم ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ را غسل مى‏دهند و كفن نموده و به خاك مى‏سپارند.[15]

شواهد مذكور و موارد متعدد ديگر تنها گوياى پيوند عميق و ارتباط بين قيام عاشورا و قيام جهانى حضرت مهدى ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ بوده كه توجه به اين حقيقت رسالت و مسئوليت، شيعه بودن را در انتظار ترسيم مى‏كند و حسينى بودن و زينبى ماندن را و در يك كلمه، براى منتظر واقعى همانند ياران و اصحاب وفادار و فداكار امام حسين ـ عليه السلام ـ زيستن را ديكته مى‏نمايد تا مبادا از ولايت و امام زمان ـ عجّل الله تعالي فرجه الشريف ـ باز مانيم و در شب تا رغبت آن خورشيد عدل عالمتاب، گرفتار گرداب گناه و توطئه‏هاى شياطين درون و بيرون شويم چرا كه آن امام و قيام را، پاكبازان مخلص و خدايى و عاشورايى را مى‏طلبد.

ان­‏شاء الله با توكل، توسل، تدبير و تلاش و جهاد با نفس.

 

پي­نوشت

 


1. سورۀ مبارکۀ نور؛ آيۀ شريفۀ 55.

2. سورۀ مبارکۀ فتح، آيۀ شريفۀ 28.

3. بحارالانوار، ج45، ص299؛ معجم الاحاديث المهدى، ج3، ص182.

 4. بحارالانوار، ج52، ص308؛ نجم الثاقب، ص469.

5. بحارالانوار، ج51، ص26.

6. بحارالانوار، ج44، ص225.

7. اكمال­الدين، ج1، ص304؛ بحارالانوار، ج51، ص110.

8. سورۀ مبارکۀ اسراء؛ آيۀ شريفۀ 33.

9. تفسير نور الثقلين، ج3، ص163؛ تفسير العياشى، ج2، ص210.

10. الزام الغاصب، 200، 2.

11. بحارالانوار، ج50، ص868؛ نجم الثاقب، 65، 2.

12. اثبات الهداة، 128، 7؛ مصابيح الجنان، ص391.

13. سفية البحار؛ كشف الغمة، 291، 3؛ بحارالانوار، 285، 52.

14. الزام الناصب، ج2، ص284.

15. بحارالانوار، ج53، ص39؛ اثبات الهداة، ج7، ص103.

 

 

 

چهارشنبه 9 دی 1388 - 10:29


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری