چهارشنبه 28 شهريور 1397 - 14:59
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

يادداشت

 

آرام

 

آئينه جمال موعود

 

 

«... و عشق، امروز زيباترين تصوير خلقت را به نمايش مي‏گذارد»

شميم گل‏هاي «ربيع الثاني»، فضاي «مدينه» را فرا مي‏گيرد و لحظه‏ها آکنده از عطرِ «صلوات» مي‏شود.

خانه «امامت» را اينک پايان انتظار است؛ انتظاري که آمدنش را با «انتظاري» شگفت و گسترده، پيوند خواهد زد.

کسي مي‏آيد از آن سوي کهکشان‏ها، ـ عطر شکوفه بر لب ـ تا غربت سرايِ مدينه را غرق شادي و شور نمايد؛ غرق عطر حضور!

کسي مي‏آيد که ادامه «طلوع» در تاريکستان قهقرايي زمان است.

کسي مي‏آيد تا «انسان»، به حق راستين خويش برسد؛ حقي که روزي در تمام نگاه‏ها متجلّي خواهد شد.

کسي مي‏آيد که نقطه عطفي در پيوندِ باورهاي «نخستين» و «واپسين» خواهد بود و در دامان حق نمايِ ولايتش، نجات دهنده حقيقي و موعود ازلي «عج» را پرورش خواهد داد!

کسي مي‏آيد که ادامه «خير» است؛ از «آدم» عليه‏السلام تا «خاتم» صلي‏الله‏عليه‏و‏آله و از حضرت خاتم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله ، تا وارث حقيقيِ خير؛ «حضرت بقية اللّه الاعظم، مهدي (عج)»!

کسي مي‏آيد که روح «حقيقت»، در کالبد زمان است و چلچراغ ولايت علوي عليه‏السلام را در تاريکناي جهالت «عباسيان» روشن خواهد کرد.

کسي مي‏آيد که بهارانه ربيع الثاني را علت طراوت و درون مايه شگفت زيبايي ست.

بهار تازه و گل تازه و چمن تازه  ستاره يار و فلک يار و دورگردون، يار 

هر آن که بر گل رخسار تو گشايد چشم  بهار را چه کند؟ اي به «چهر» رشکِ بهار! 

درخت اگر گل سوري، به باغ آورده  نهال قامت تو، آفتاب دارد بار! 

مولا جان، يا ابا محمّد، اي آيينه جمال الهي!

اي منظري که معرّف زيبايي و شکوه خداوندي! امروز درياب دل‏هاي شيفته‏اي را که مفتون اجابت نگاهت شده‏اند.

درياب در اجابت سبز دعايت، قنوتِ دست هايي را که دخيل به «سامّراي» يادت بسته‏اند و تو را به عظمتِ «موعود واپسين» قسم مي‏دهند.

برآور حاجت هايمان را مولا!

مولا! امروز، نام و يادت آسمان و زمين را مفتون خويش کرده است و دل‏ها، پر از شادمانه‏هاي «ولايت» توست!

چه غرورانگيز است يادمانه‏هاي امروز و چه مبارک است طلوع خورشيدي که مولودش، بشارت رسان «موعود» است!

مولاجان، يا ابامحمد، يا حسن بن علي عليهماالسلام !

درود خداوند بر تمام لحظه‏هاي آسماني زندگي‏ات؛ چه در مدينه، چه در سامّرا! چه آنگاه که «عطر ولادتت»، مشام مدينه را نواخت؛ چه آنگاه که «سوز شهادتت»، سينه سامّرا را گداخت!

درود خداوند بر تو و بهاري‏ترين لحظاتِ خاندانت؛ که سرشار از شادي و شور است!

درود خداوند بر تو و شادماني‏هاي امام هدايت ـ امام علي بن محمّد عليهماالسلام ـ

درود خداوند بر تو و بهاري که در راه است!

مولاجان، دردمندانيم، بسته به آستانت نظر! عطايمان کن در دنيا زيارتت را و در آخرت شفاعتت را.

سيد علي اصغر موسوي

 

 

شنبه 15 فروردين 1388 - 9:45


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری