چهارشنبه 30 مرداد 1398 - 9:7
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

گزارش

 

اميد شاملو

 

چهارمين نمايشگاه انجمن عکس نگاه با عکس هاي انتزاعي

 

 

حدود دو سال است که خانه عکاسان ايران، انجمني متشکل از فارغ التحصيلان دوره هاي آموزشي خود را در دل پرورش مي دهد؛ انجمني با عنوان "انجمن عکاسان نگاه" و براي اين عنوان همين بس که "عکاسي چيزي جز ديدن و انتخاب کردن نيست، نگاه کردن و دريافتن و نشان دادن."

در طول اين دو سال چهارمين جشنواره انجمن نگاه مي شود جشنواره عکس "چشم خيال" که آثاري انتزاعي را به نمايش مي گذارد، از عکاساني که در ابتداي راه طولاني عکاسي اند، کساني که به قول يکي از خودشان، شايد تعداد انگشت شماري از آنها از حرفه عکاسي درآمدي کسب کرده باشند و تنها عشق و علاقه آنهاست که در اين راه باعث پيشرويشان مي شود.

از سال ٧٧ که دوره هاي آموزشي خانه عکاسان انسجام مي گيرد، افرادي که دوره هاي آموزشي ٣ ترمه خانه را گذرانده بودند، فرا خوانده مي شوند و طي يک گردهمايي آيين نامه اي تبيين و تصويب مي کنند و اينگونه انجمن شکل مي گيرد، انجمني که از دي ۸٥ ، "انجمن عکاسان نگاه" خوانده مي شود.

اولين نمايشگاه گروهيشان را در اسفند ۸٥ با عنوان "اربعين حسيني" با نگاهي به مراسم و آيين ايرانيان در محرم برگزار مي کند و پس از آن نمايشگاه هاي "انجمن عکس نگاه" و "حرم سرد" را به عنوان دومين و سومين نمايشگاه گروهي خود ارائه مي کنند.

و اينک نمايشگاه چهارم که با سوژه عکس هاي انتزاعي و آبستره در قالبي متفاوت از ٣ نمايشگاه قبلي، تجربه اي جديد را براي عکاسان جوان انجمن به ارمغان مي آورد.جايي که عکس ها دچار پيچيدگي هايي مي شوند که مخاطب براي درک آنها بايد دانش هنري و بينش عميقي داشته باشد، جايي که در آن تصويري کامل از اشيا نشان داده نمي شود و عقايد و احساسات هنرمند را بيان مي کند، جايي که براي ايجاد عکس ها و تصاويرشان ماهيت بصري، بايد در موضوع اوليه يا منظره اصلي تغييراتي انجام دهند و به طور خلاصه، واقعيت موجود را ساده سازند و برداشتي گزينشي از آن داشته باشند.

در نگاه اول براي اين عکاسان جوان شايد کمي زود به نظر برسد که براي چهارمين نمايشگاه، به عکس هاي انتزاعي بپردازند، اما "امير اميري" مسئول برگزاري نمايشگاه نظري مخالف دارد و کارهاي انتزاعي را مربوط به عصر ما و هنري مدرن که در انتهاي راه عکاسي باشد نمي داند. وي معتقد است عکاسي آبستره از ۱۹۳۰ توسط عکاسان دانمارکي در آمريکا آغاز شده و در ۱۹۴۰ هويت پيدا کرده و به اروپا رفته و در واقع سبکي نيست که مختص دنياي ديجيتال باشد.

"حسن غفاري" هم که از کارشناسان ارشد عکاسي است، هرچند معتقد است که عکاسان بهتر است به سبک ها و مکاتب مختلف پله پله وارد شوند، اما انسان ها را در تجربه کردن مختار مي داند و منعي براي اين کار نمي بيند.

انجمن نگاه در حال حاضر حدود دويست عضو دارد که تعداد اعضاي فعال آن حدود شصت نفر است. از اين جمع بيست و هفت نفر از ۴ ماه قبل براي شرکت در نمايشگاه "چشم خيال" آثار خود را که در کل حدود ۴۸۶ اثر بوده ارسال مي کنند و با داوري جواد پورسعيد، داريوش محمدخاني و رسول اوليا زاده (رئيس خانه عکاسان) ، پنجاه اثر از ۱۸ عکاس به نمايشگاه راه مي يابد. به گفته اميري هر شرکت کننده اجازه ارسال ۱٥ اثر را داشته.

در نمايشگاه که قدم مي زني، حتي اگر حرفه ات هم عکاسي نباشد و يا نرم افزار هاي ويرايش عکس را نشناسي، بعضي از عکس ها خود را به گونه اي مصنوعي نشان مي دهند، دستکاري هاي گرافيکي رويشان هويداست! و اين گلايه اي است که اکثر بازديدکنندگان دارند، بعضي ها در مصاحبه خود اين را ابراز کردند و بعضي ها هم در دفترچه نظرسنجي!بعضي ها مانند "عليرضا رنجبر شورابي" دست بردن در عکس ها را، آن هم در عکس انتزاعي را در کل نمي پسندد و رد مي کند و در واقع از آن گلايه مند است و بعضي ها مانند حسن غفاري، گونه هاي اغراق شده اين عکس ها را نمي پذيرد؛ مانند رنگ غروبي که در يکي از عکس ها با قهوه اي تيره نشان داده شده و نکته اينجاست که چنين رنگي وجود خارجي ندارد! يا تصوير زن و مردي که "دانيال زيرک" خلق کرده و به گونه اي بيشتر کار گرافيکي نشان مي دهد تا عکس انتزاعي! هرچند در اين ميان اميري کارهاي کامپيوتري را جزئي از تکنولوژي مي داند و بخشي از عکاسي ديجيتال؛ البته با مرزهايي که براي کارکشتگان در زمينه عکس قابل شناخت و تمييز است!

حسن غفاري که از بازديد کنندگان نمايشگاه بود و با ديدي فني تر به عکس ها نگاه مي کرد، استفاده عکاسان از اطلاعات تئوريشان را خوب، اما ناکافي مي ديد! وي استفاده از سايه، تضاد رنگ ها، خطوط و سطوح درکنار هم و عمق ميدان و خطاي ديد را به خوبي در آثار مي ديد ولي معتقد بود جا براي رشد آنها همچنان بسيار است. غفاري مي گفت: "ما نسبت به قرارگيري تک تک اجزا و عناصر درون يک کادر مسئوليم و بايد براي آنها تعريف و دليلي داشته باشيم! نه مانند شاعراني که کلمه ها را مي نويسند و بعد آنها را چکش کاري مي کنند!"

در قسمتي از مصاحبه با امير اميري از نامگذاري عکس ها براي برقراري ارتباط بيشتر مخاطب با عکس سوال شد که او با اين کار کاملا مخالف بود. او متن و نامگذاري را جز در عکاسي خبري يا عکس هاي تاريخي مجاز نمي دانست و اين را هم تنها به خاطر آگاهي دادن به مخاطب عام آن هم در عرصه اتفاقات سياسي، اجتماعي، فرهنگي و يا موقعيت هاي جغرافيايي صلاح مي بيند، چرا که نامگذاري براي عکس، مخاطب را محدود مي کند و به نوعي توهين به بيننده است! او در اين راستا جمله اي از محسن مخملباف مي آورد که ، ما بايد بيننده را آزاد بگذاريم تا هر درکي که دوست دارد از سينما داشته باشد، حتي بايد ديالوگ را از سينما گرفت.اميري معتقد است، مردم ايران به حرف زدن و شنيدن عادت کرده اند و از گوششان بيشتر از چشمانشان استفاده مي کنند.

اما با همه اين نظرات موافق و مخالف بايد قبول کرد که انجمن و عکاسان آن در ابتداي راهند و اينها همه تجربه اي است که کمکشان مي کند در راه رشد و شکوفايي استعدادشان.

" اين ديوارها قاب عکس هاي زيادي را روي خودش تحمل کرده و زير نگاه هاي بسيار زيادي تا به حال براي ديدن تصاوير رفته، اين هم نگاه است و ما بايد از اين نظرات استفاده کنيم و به عنوان يک تجربه از آنها استفاده کنيم."اين جملات را حسن غفاري مي گفت، که سال هاست به کار عکس مشغول است.

 

 

 

 

دوشنبه 21 مرداد 1387 - 14:26


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری