دوشنبه 1 مهر 1398 - 15:21
پر بازديدهاي اين گروه
  • موردي يافت نشد

گفتگو

 

شهريار جهاني

 

مدير تشكل‌هاي دانش‌آموزي وزارت آموزش و پرورش: فعاليت‌هاي اردوگاهي در كشور ما «جايگاه واقعي» خود را پيدا نكرده است

 

اشاره

بحث پيچيده اما «ساده انگاشته شده‌ي اردو» و فعاليت‌هاي اردوگاهي بنابر دلايل گوناگون متأسفانه در كشور ما مهجور مانده است! لذا مؤسسه‌ي فرهنگي تسنيم نور سازمان تبليغات اسلامي در راستاي وظايف محوله و در اقدامي بديع و در خور توجه، تحقيقات، مطالعات و بررسي‌هاي گوناگوني را در باب اين موضوع مهم آموزشي و پرورشي و در عين حال تفريحي انجام داده است كه مصاحبه‌ي ذيل با «مدير تشكل‌هاي دانش‌اموزي و اردوگاهي» سازمان دانش‌اموزي وزارت‌خانه‌ي تأثيرگذار آموزش و پرورش نيز در همين راستا انجام شده كه اميدوارم مفيد واقع شود.

به‌عنوان اولين سؤال لطفاً خودتان را معرفي كرده و مختصري از سوابق كاري و اجرايي خود را شرح دهيد.

«علي عراقي» هستم. فوق ليسانس رشته‌ي برنامه‌ريزي آموزشي با گرايش فرهنگي - تربيتي؛ سال 1366 وارد تربيت معلم و دو سال بعد رسماً وارد آموزش و پرورش شدم. دو سال به‌عنوان مربي پرورشي و مدت سه سال هم به‌عنوان متصدي امور فرهنگي در اداره‌ي آموزش و پرورش مشغوليت داشتم. سپس به‌عنوان كاردان فرهنگي ناحيه‌ي 4 كرج انتخاب و بعد از آن نيز از سال 1373 به‌عنوان «كارشناس توسعه و تجهيز اردوگاه‌ها» در اداره‌ي كل اردوهاي وزارت آموزش و پرورش مشغول شده و در قسمت‌هاي مختلف تشكيلات دانش‌اموزي و مديريت تشكل‌ها، سمت‌هاي گوناگوني داشته‌ام.

لطفاً كمي در مورد سازمان دانش‌اموزي و اهم فعاليت‌هايش توضيح بفرماييد.

در سازمان دانش‌اموزي 2 الي 3 فعاليت عمده انجام مي‌شود. يكي از آن‌ها بحث «كانون‌هاي فرهنگي و تربيتي» در مراكزي است كه فعاليت‌هاي دانش‌اموزي مي‌شود و مديريت جداگانه‌اي دارند.

در حال حاضر در كل كشور يك‌هزار و يكصد كانون وجود دارد. تقريباً مي‌توان گفت در هر شهرستان، يك كانون و حتي در برخي شهرستان‌ها بيش از يك كانون وجود دارد. عضوگيري اين كانون‌ها در خارج از ساعت درسي انجام مي‌شود و اين كانون‌ها كلاس‌هاي گوناگون و برنامه‌هاي خاص خودش را دارد ...

يكي ديگر از حوزه‌هاي كاري اين سازمان، حوزه‌ي فعاليت فضاها و مراكز دانش‌اموزي است كه در آن حوزه، فعاليت‌هاي ساخت و ساز و توسعه‌ي اماكني كه در اختيار سازمان است از قبيل: كانون‌هاي فرهنگي، تربيتي و اردوگاهي و هم‌چنين خوابگاه‌هاي دانش‌اموزي صورت مي‌گيرد.

ضمن اين كه بخشي از فعاليت‌هاي اردوگاهي نيز در آن‌جا برنامه‌ريزي مي‌شود و بخش ديگر كه حوزه‌ي فعاليت ماست، مديريت و ساماندهي تشكل‌هاي دانش‌اموزي داخل آموزش و پرورش است.

آموزش و پرورش در فعاليت‌هاي پرورشي و مأموريت‌هاي تربيتي‌اي كه دارد بخشي از فعاليتش ايجاد يا كمك به ايجاد و سازماندهي دانش‌اموزان در قلب تشكل‌هاي مختلف مثل: هلال احمر و... است. به اين‌صورت كه گروهي از دانش‌اموزان علاقمند را ثبت‌نام و جذب كرده و ضمن عضوگيري، سازماندهي و گروه‌بندي مي‌شوند و يك‌سري آموزش‌ها به اين دانش‌اموزان داده مي‌شود...

به‌عنوان نمونه‌اي ديگر مي‌توان از «انجمن طرفداران آسيب‌ديدگان اجتماعي» نام برد يا خيلي انجمن‌ها و تشكل‌هاي ديگر كه عمدتاً «خود جوش» نيز هستند. سه تشكل عمده و مهم در اين حوزه عبارتند از: «پيشتازان»، «فرزانگان» و «تشكل‌هاي هلال‌احمر» كه در حدود دو ميليون و پانصد هزار نفر عضو دارند.

در واقع سازمان دانش‌اموزي اين سه وظيفه‌ي مهم را برعهده دارد كه از حوزه‌ي وزارت آموزش و پرورش جدا شده و برعهده‌ي اين سازمان گذارده شده است. بدين‌صورت كه در اين سازمان، آموزش و پرورش براي دانش‌اموزان، مربي در نظر نمي‌گيرد و تقريباً تمامي فعاليت‌ها به‌صورت خودجوش و توسط خود دانش‌اموزان انجام مي‌شود ضمن اين‌كه عمدتاً فعاليت‌ها به‌صورت «گروهي» است.

فعاليت‌هاي گروهي از اين جهت اهميت دارند كه بچه‌ها براي اين كه بتوانند نيازهاي فردي و شخصي خود را در طول زندگي برطرف نمايند احتياج به كسب يك سري از مهارت‌ها دارند كه گاهاً نيز به‌دلايل مختلفي اين مهارت‌ها در محيط خانه و خانواده كسب نخواهد شد. بنابراين عمده‌ترين فعاليت براي بچه‌ها، فعاليت‌هاي گروهي خواهد بود و اين نياز بايد در آن‌ها به‌شدت تقويت بشود كه همواره در طول دوران زندگي نياز به بودن در كنار ديگران و انجام كارها به‌صورت گروهي را دارند لذا در همين راستا بايد گروه‌هايي ايجاد كنيم كه ضمن شكل‌دهي آن‌ها بتوانيم به دو هدف مهم و بزرگ ذيل نايل شويم:

1 - ايجاد ايمني؛
2 - ايجاد سلامتي.

بنابراين و در اين راستا در سيستم آموزش و پرورش ما، تشكل‌ها و گروه‌هايي از قبيل: «اسوه»، «طرح كرامت»، «بهداشت‌ياران مدارس»، «جهاد مدارس»، «بسيج دانش‌اموزي»، «انجمن‌هاي اسلامي»، «تعاوني مدارس»، «گروه‌هاي فرهنگي» و «گروه‌هاي هنري» شكل گرفته است.

متأسفانه بحث مهم و جدي «مهارت» و «مهارت آموزشي» بنابر دلايل گوناگوني در محيط خانه و خانواده و هم‌چنين در سيستم آموزش و پرورش ما اتفاق نمي‌افتد (علي‌رغم اين كه آموزش و پرورش از دو فصل مهم و حياتي «آموزش» و ديگري «پرورش» تشكيل شده است ولي متأسفانه تمامي زحمت‌ها و تلاش‌ها روي «آموزش» گذاشته مي‌شود و در راستاي پرورش تقريباً كاري صورت نمي‌گيرد) در نتيجه وظيفه‌ي مهم و حياتي «پرورش» بر دوش سازمان دانش‌اموزي گذاشته شده است و يكي از سرفصل‌هاي مهم و حياتي «پرورش» نيز «اردو» و «اردوگاه» خواهد بود. به اين‌معنا كه دانش‌اموزان از محيط صرفاً آموزشي مدرسه جدا شده و براي كسب پاره‌اي از مهارت‌هاي مهم زندگي از قبيل: آشنايي با طبيعت، با هم و در كنار هم زندگي كردن، مهارت شهروند خوب بودن، وارد اردوگاه شده و در نهايت، مهارت خوب زيستن را تجربه كنند ...

كلمه‌ي «اردو» در معناي اصلي‌اش به‌معني «جابجا كردن» است و اردو رفتن يعني «حركت كردن از يك مكاني به مكان ديگر» كه در سيستم آموزش و پرورش به‌معني خاص، «بچه‌ها را از محيط مدرسه خارج كردن و بردن در دل طبيعت» تعبير مي‌شود.

بگذريم از اين كه متأسفانه تاكنون موضوع «اردو» و فعاليت‌هاي «اردوگاهي» بنابر هر دليلي در آموزش و پرورش كشور ما «جايگاه واقعي» خود را پيدا نكرده است.

يعني در واقع در سيستم فعلي آموزش و پرورش كشور ما براي برنامه‌ريزان مسائل تربيتي، «كلاس‌هاي پرورشي» خيلي كم‌رنگ و بي‌اهميت است؟

دقيقاً همين‌طور است. به‌هر حال در كشور ما اين واقعيت وجود دارد علي‌رغم اين كه در ايام تابستان - كه اوج فعاليت‌هاي فوق‌برنامه و اوج اوقات فراغت است - سازمان‌ها و نهادهاي فراواني بودجه و اعتبار براي انجام كارهاي فوق‌برنامه‌اي و اوقات فراغت مي‌گيرند اما در نهايت باز هم اين آموزش و پرورش است كه به‌عنوان بالاترين مرجع متولي اوقات فراغت مطرح است و اين موضوع دلايل خاصي دارد.

- يكي به‌لحاظ اين كه مخاطبين برنامه‌هايش از همه‌جا بيش‌تر است (حدود شانزده ميليون دانش‌اموز وجود دارد)؛
- و ديگري اين كه به‌دلايل گوناگون همواره آموزش و پرورش براي خانواده‌ها «جايگاه ويژه‌اي» را داشته است.

و اين دو عامل در كنار هم باعث شده است متولي و مرجع اصلي اوقات فراغت دانش‌اموزان خود اين وزارت‌‌خانه باشد. پس بنابر همين دلايل ما نيز - كه جزو دست‌اندركاران و متوليان برگزاري اردو هستيم - همواره تلاش كرده‌ايم كه همه‌ي اين شانزده ميليون دانش‌اموز حتي‌المقدور در طول سال تحصيلي يك‌بار به اردو رفته باشند.

البته منظورم از اردو صرفاً اين نيست كه به‌عنوان مثال بچه‌ها را به اردوگاه شهيد باهنر برده و مثلاً آن‌ها در آن‌جا فوتبال و ... بازي كنند بلكه «اردوي واقعي» شرايطي دارد كه حتماً بايد اين شرايط محقق بشود يعني اگر دانش‌اموزان به يك اردوي سه‌روزه مي‌روند پس از بازگشت بايد «تغيير رفتار» در آن‌ها مشاهده شود و بدانيم كه اين اردو در آن‌ها تأثيرگذار بوده است.

بنابراين منظورم از «اردو» اين‌چنين حركتي است. ما در چنين اردوهايي بچه‌ها را به گروه‌هاي هفت‌نفره تقسيم مي‌كنيم و به‌هيچ عنوان با استقرار در خوابگاه نيز موافق نيستيم. پس بچه‌ها بايد در گروه‌هاي هفت‌نفره داخل چادر زندگي كنند و طي اين مدت با هماهنگي و همكاري با يكديگر از حداقل امكاناتي - كه در اختيارشان مي‌گذاريم - حداكثر بهره‌وري را داشته باشند. چون اگر خداي ناكرده پس از آن و در دوران زندگي‌اش حوادثي از قبيل: «زلزله ي بم» اتفاق بيفتد اين بچه‌ ديگر سرخورده نيست و منزوي نيز نخواهد شد؛ چرا كه قبلاً تجربه‌ي كوچكي از زندگي در چادر را داشته است ...

پس بچه‌ها در طول برگزاري اين اردوي مثلاً سه‌روزه و در گروه‌هاي هفت‌نفره - آن هم داخل چادر - ناچارند با «خُلقيات» همديگر خو بگيرند؛ به نظرهاي هم احترام بگذارند و بين خودشان تقسيم وظيفه نمايند تا بتوانند طي اين مدت كوتاه، با هم و در كنار هم بهتر زندگي كرده، انتقادپذير و حرف‌شنو باشند و ...

ضمن اين كه كلاس‌هاي متنوعي هم در كنار اين برنامه‌ها در زمينه‌ي آموزش بچه‌ها وجود خواهد داشت.

به‌نظر شما به‌طور مشخص نيازهاي آموزشي افراد در مقاطع مختلف سني چيست؟ و آيا تقسيم‌بندي خاصي براي شركت‌كنندگان در فعاليت‌هاي اردوگاهي در نظر داريد؟

در مبحث «نيازهاي آموزشي» - با توجه به سلسله مراتبي كه سيستم آموزش و پرورش پيش‌بيني كرده - تقسيم‌بندي سني انجام شده است به‌صورت: ابتدايي، راهنمايي و متوسطه.

آيا آموزش و پرورش كتب اختصاصي درباره‌ي «پرورش» بچه‌ها نيز دارد؟

كارهاي پرورشي كاري نيست كه بتوان آن را در حيطه‌ي «ساعت‌هاي خاص» و با محدود كردن به «كتاب خاصي» اشاعه داد؛ و در واقع كار پرورشي صرفاً با كتاب انجام نمي‌شود. ولي اخيراً آموزش و پرورش چند كتاب در غالب كتاب‌هاي پرورشي تنظيم كرده است.

اگر امكان دارد كمي صحبت‌ها را تخصصي‌تر كنيم يعني دقيقاً سؤالم اين است كه آيا در بعد برنامه‌هاي اردوگاهي و صرفاً پرورشي هم تقسيم‌بندي شما به‌صورت: ابتدايي، راهنمايي و دبيرستان است؟

تقريباً بله؛ اما به اين صورت كه در بحث اردويي و اردوگاهي براي بچه‌ها فعاليت‌هاي مختلفي را پيش‌بيني كرده‌ايم. در دوره‌ي ابتدايي - كه نيازشان بيش‌تر بازي و سرگرمي است - انواع و اقسام بازي‌هاي پرورشي و گروهي تدارك ديده‌ايم. در مقطع راهنمايي و دبيرستان هم يك‌سري از فعاليت‌هاي ديگر مثل: كلاس‌هاي مهارتي را درنظر گرفته‌ايم از قبيل: كلاس «نجوم» و «آسمان‌‌نما» - كه در برخي از اردوگاه‌هايي كه شرايط اين كار فراهم است - آسمان را «رصد» مي‌كنند.

اما در زمينه‌ي تشكيلاتي و خصوصاً در تشكيلات «پيشتازان» و «فرزانگان»، چنين كارهايي را به‌صورت دقيق‌تري انجام داده‌ايم. بدين‌صورت كه تعداد سه‌جلد كتاب تدارك ديده‌ايم به‌نام «دانستني‌ها و مهارت‌ها» (با گرايش‌هاي ابتدايي، راهنمايي و متوسطه). به‌عنوان مثال در دوره‌ي ابتدايي، بچه‌ها هويت ايراني بودن را آموزش مي‌بينند و ضمن آن با پرچم ايران آشنا شده و برايشان برنامه‌هاي صبحگاه مي‌گذاريم و يا برنامه‌ها‌ي تئوري و عملي مسواك زدن، كمك‌هاي اوليه‌ي بسيار ساده و يا آشنايي با مقررات عبور و مرور ...

در دوره‌هاي راهنمايي و دبيرستان نيز تقريباً همين دوره‌ها را در سطوح بالاتر و وسيع‌تر خواهيم داشت. مثلاً: در دوره‌ي ابتدايي ياد مي‌گيرند كه يك وعده غذا را خودشان درست ‌كنند اما اين وعده‌ي غذايي شامل تهيه‌ي دو عدد تخم‌مرغ است.

در دوره‌ي راهنمايي مثلاً: يك پلو ساده خواهد بود و براي دوره‌ي دبيرستان ياد مي‌گيرند كه اجاق اردويي را آماده كرده، آتش روشن كنند و با وسايلي كه در اختيارشان مي‌گذاريم، آشپزي نمايند.

براي مناطق مختلف جغرافيايي هم تفاوت قايل هستيد؟

بله، دانش‌اموزان در حيطه‌ي خاص خودشان و متناسب با فرهنگ و موقعيت جغرافيايي خاص خودشان آموزش ديده و پرورش داده مي‌شوند. مثلاً: مهارتي كه به بچه‌هاي برخي شهرهاي جنوبي ياد داده مي‌شود «حصيربافي» است و بازي‌هايي كه در اردو انجام مي‌دهند نيز متناسب با بازي‌هاي محلي خودشان خواهد بود.

آيا مسأله‌ي جنسيت هم مؤثر خواهد بود؟

بله؛ كاملاً مؤثر است. به‌عنوان مثال: براي پسرها، «كارگاه سفالگري» مي‌گذاريم ولي براي دخترها، برنامه‌هاي «سفره‌آرايي» را داريم و در زمينه‌ي آشپزي براي پسرها كارهاي ساده را در نظر مي‌گيريم اما براي دخترها، تخصصي‌تر و وسيع‌‌تر خواهد بود. به‌نحوي كه حتي بازي‌هاي آن‌ها نيز با هم فرق دارند؛ چون بازي‌هايي كه به‌درد دخترها مي‌خورد شرايطش فرق مي‌كند.

حتي در اردوگاه‌ها، فضاي متعلق به دخترها و پسرها با هم فرق دارد. در زمين‌هاي ورزشي براي پسرها زمين فوتبال و براي دخترها زمين بسكتبال، تنيس و غيره را داريم و انشاءا... دنبال اين هستيم كه در سطح كشور، اردوگاه‌هاي «خاص دخترها» را ايجاد كنيم به‌نحوي كه فضا، امكانات و تجهيزاتش متناسب با نياز دختر خانم‌ها باشد و بتوانند مقنعه و روسري را بردارند بدون اين‌كه مزاحمتي داشته باشند.

آيا براي شركت‌كنندگان در اردوگاه‌ها از رسانه‌هاي آموزشي مانند: راديو، تلويزيون، مطبوعات و اينترنت استفاده مي‌كنيد؟

يكي از مهم‌ترين فعاليت‌هايي كه در اردو انجام مي‌شود بخش «اطلاع‌رساني» است كه اين امر از دو طريق صورت مي‌گيرد:

1 - خود بچه‌ها نشريه‌ي ديواري درست مي‌كنند و از اين طريق، اطلاع‌رساني نيز مي‌شود؛
2 - بريده‌ي جرايد روز را در تابلوي اعلانات نصب مي‌كنند.

در ضمن برنامه‌ي ديگري در طول اردو داريم به‌نام «هم‌انديشي» كه در اين برنامه، گاهي اوقات موضوع‌ها و اتفاق‌هاي روز كشور و جهان بررسي مي‌شود. در ضمن از رسانه‌هاي تصويري نيز استفاده مي‌شود به‌عنوان مثال: برنامه‌اي داريم به‌نام: «جُنگ شب» كه طي آن براي حاضرين در اردو، «فيلم‌هاي سينمايي و آموزشي» پخش مي‌شود.

روش‌هاي آموزش مستقيم براي گروه‌هاي مختلف سني چگونه تقسيم‌بندي مي‌شوند؟

به‌هر حال متناسب با نيازها تقسيم‌بندي شده است. همان‌طور كه عرض كردم اطلاعاتي كه در قالب بحث مستقيم توسط مربيان ارائه مي‌شود متناسب با سن بچه‌ها تعريف شده و حيطه‌ي رفتاري‌اش مشخص گرديده است.

به‌عنوان مثال: در دوره‌ي ابتدايي با بچه‌ها صرفاً در «حيطه‌ي شناختي» و «عاطفي» كار مي‌شود و همين‌طوري كه بالاتر مي‌آيند اين موضوع نيز رشد داده مي‌شود تا جايي كه اين آموزش كاربردي مي‌شود. به دوره‌ي راهنمايي ‌كه مي‌رسند به‌صورت «فراميني» ياد داده مي‌شود. به‌عنوان مثال: فراميني در زمينه‌ي مخابره‌ با پرچم؛ به اين‌صورت كه دو تا پرچم به‌عنوان علامت وجود خواهد داشت و حركت‌هاي اين پرچم‌ها و نوع حركت‌هاي آن با استفاده از «حروف ابجد» يك‌سري از جمله‌ها را تداعي مي‌كند و اگر در جايي باشيم كه مثلاً موبايل كار نمي‌كند و حتي بي‌سيم هم جواب نمي‌دهد اين دو با علامت‌ها و حركت‌هاي پرچم‌ها مي‌توانند از وضع يكديگر باخبر شوند؛ و همين موضوع در مقطع دبيرستان به‌صورت «مُرس» (morse) آموزش داده مي‌شود.

با توجه به مقطع سني شركت‌كنندگان، طول زمان برگزاري اردوها چند روزه است و اين‌كه آيا شما اين موضوع را تعيين مي‌كنيد؟

هم‌اكنون در سطح كشور حدود دويست و هفتاد اردوگاه داريم كه از مجموع آن‌ها، تعداد چهار مورد كشوري است كه عبارت است از: اردوگاه شهيد باهنر تهران، ميرزا كوچك‌خان رامسر، شهيد بهشتي اصفهان و شهيد رجايي نيشابور كه بزرگ‌ترين اردوگاه در خاورميانه است؛ در زميني به‌مساحت يك‌هزار و يكصد و پنجاه هكتار بنا شده و داراي بخش‌هاي گوناگوني از قبيل: قايق‌راني، پرورش ماهي، پرورش زنبور عسل، باغ‌داري، زمين كشاورزي، موزه، فرودگاه براي آموزش پرواز با گلايدر و پاراگلايدر و ... مي‌باشد.

جواب سؤالم را نفرموديد، لطفاً در مورد زمان‌بندي طول برگزاري اردوها توضيح بفرماييد.

هر اردويي - بسته به اهداف و شرح وظايفي كه دارد - از طول زمان خاص خودش پيروي مي‌كند ولي در حالت كلي، اردوهايي كه براي مقطع سني دبستان برگزار مي‌شود عموماً بايد يك‌روزه باشد چرا كه بچه‌ها توانايي رفع و رجوع نيازهاي خاص خودشان را ندارند. اما در روش ديگر، تقسيم‌بندي اردوها و زمان‌بندي آن‌ها به‌صورت ذيل خواهد بود:

- اردوهاي تفريحي
- اردوهاي زيارتي
- اردوهاي بازديدي
- اردوهاي آموزشي
- اردوهاي سازندگي.

در مورد اردوهاي سازندگي لطفاً كمي شرح دهيد.

اردوهاي سازندگي اردوهايي است كه در آن، بچه‌ها براي كار كردن و به‌نوعي آبادسازي حضور پيدا مي‌كنند. مثلاً: ساخت و ساز در آن‌جا صورت مي‌گيرد؛ رنگ مي‌زنند، بلوك درست مي‌كنند، درخت مي‌كارند، جاده درست مي‌كنند، خيابان‌كشي مي‌كنند و كلاً ساير نيازهاي لازم را برطرف مي‌نمايند و هر كار ديگري كه از عهده‌ي آن برايند؛ مانند: اردوهايي كه اخيراً سپاه يا بسيج برگزار مي‌‌كند و طي آن گروهي از برادران بسيجي را به مناطق محروم اعزام مي‌كنند تا براي محرومين در امر خانه‌سازي كمك نمايند.

در مورد ايمني؛ ‌شما ايمني اردوگاهي را در چه مواردي مي‌بينيد؟

مبحثي در اين مورد وجود دارد به نام: «ايمني اردو» و براي ساخت و ساز اردوگاه‌ها يك‌سري استانداردها وجود دارد كه در تدارك و ساخت بايد لحاظ شود. به‌عنوان مثال: يك اردوگاه نمي‌تواند در فضايي كه رودخانه است و مشكلات و خطرهاي آبي دارد، بنا شود. هم‌چنين در يك پرتگاه - ضمن اين كه بايد حفاظ و نرده داشته باشد - حتماً محصور نيز بايد باشد.

در جاهايي كه كابل برق فشار قوي وجود دارد احداث اردوگاه ممنوع است. در ضمن بايد فضاي سبز اردوگاهي بيش‌تر از فضاهاي ساخته‌شده‌ي آن باشد. هم‌چنين كاركناني كه براي استقرار در اردوگاه‌ها در نظر گرفته مي‌شوند بايد خصوصياتي داشته باشند كه عبارت است از: متأهل و متعهد بودن، اطلاع‌رسان بودن؛ ضمن اين‌كه بايد آموزش‌ها و دوره‌هاي لازم را نيز ديده باشند.

در مورد حمل و نقل و وسيله‌ي اياب و ذهاب اردوگاه‌ها چطور؟

در مورد اياب و ذهاب حتماً بايد از وسيله‌ي نقليه‌ي استاندارد و تأييد شده‌ي راهنمايي و رانندگي و وزارت راه استفاده شود. اتوبوس‌ها بايد امنيت كامل داشته و امكاناتي كه داخل اتوبوس وجود دارد كاملاً متناسب با اردوهاي مورد نظر باشد.

از قبل بايد با راننده يا رانندگان اين وسايل نقليه صحبت شده و از درستي و سلامت جسمي و روحي آن‌ها اطمينان حاصل شده باشد. در موارد اردوگاهي، هيچ‌گاه اتوبوس‌ها حق حركت شبانه را ندارند و فقط در مناطق كويري اين اجازه داده مي‌شود.

آيا وجود بهداري را در اردوگاه ضروري مي‌دانيد؟

بله؛ حتماً؛ در تمام اردوگاه‌هاي ما بهداري وجود دارد و در اردوهاي بيش از سيصد نفر حتماً يك نفر پزشك‌يار با امكانات اوليه و آمبولانس وجود دارد.

در برخي از اردوگاه‌ها يك سري افراد به صورت غيرمجاز حضور پيدا مي‌كنند براي اين قبيل موارد چه تدبيري انديشيده شده است؟

وشبختانه همه‌ي اردوگاه‌هاي ما نگهبان دارند ضمن اين‌كه محصور نيز هستند. بنابراين امكان ورود و خروج بدون كنترل افراد وجود ندارد. در ضمن، خروج و ورود به اردوگاه با دستور بالاترين مقام مسؤول انجام مي‌شود.

آيا اردوگاه‌هاي مجموعه‌ي تحت امر شما بيمه هستند؟

بله همگي بيمه هستند از قبيل: بيمه‌ي آتش سوزي، حوادث و ... ضمن اين‌كه حدود دو سال است همه‌ي اردوهاي دانش‌اموزي مطابق با قراردادي كه آموزش و پرورش با برخي شركت‌هاي بيمه‌گر منعقد كرده است، بيمه‌ي حوادث و بيمه‌ي اردو هستند.

در رابطه با فعاليت‌هاي اردوگاهي چه آموزش‌‌هايي به مربيان داده مي‌شود؟

در اولين مرحله، آموزش مباحث روان‌شناسي را دارند تا با مخاطبين حاضر در اردوگاه بتوانند روابط بهتري برقرار كنند. پس از آن نيز مهارت‌هاي اردويي و بهداشتي را آموزش مي‌بينند.

به‌نظر شما دانش‌اموز و يا جواني كه در اردو حاضر مي‌شود چقدر آزادي عمل بايد داشته باشد؟

اگر اردو، اردوي درست و واقعي باشد قطعاً حيطه‌ي فعاليت دانش‌اموز يا مخاطب در آن مشخص شده است. يعني در واقع يك دانش‌اموز وقتي به اردوگاه وارد مي‌شود يك‌سري برنامه‌ها برايش پيش‌بيني شده است و اين‌طور نيست كه هر كاري دلش خواست انجام بدهد؛ چرا كه اردوگاه ضوابط و قوانين خاص خودش را دارد.

آيا با استفاده‌كنندگان از اردوگاه قرارداد منعقد مي‌كنيد؟

بله. البته تا چند سال قبل، اردوگاه‌ها از طرف دولت حمايت مالي مي‌شد اما مدتي است كه «خودگردان» شده و خود اردوگاه بايد هزينه‌هايش را اعم از: نگهداري، توسعه، تجهيز، امكانات و نيروي انساني تأمين كند. بنابراين بسته به نوع درخواست حضور در اردو، قراردادي با مبلغ معين بسته خواهد شد.

داخل اردوگاه چه امكاناتي وجود دارد؟

بخش عمده‌اي از يك اردوگاه تقريباً شبيه يك اداره است. به اين‌ترتيب كه قسمت اداري دارد شامل: رئيس، معاون مالي، حسابداري، بخش خدماتي، تداركات، تجهيزات، آشپزخانه و ... ضمن اين كه يك بخش فرهنگي نيز دارد كه شامل كارشناس تربيت بدني و مربيان آموزش‌ديده مي‌باشد.

حداقل تعداد كاركنان براي يك اردوي كوتاه‌مدت و بلندمدت چند نفر است؟

يك اردوگاه همواره كاركنان خاص خودش را دارد. ضمن اين‌كه يك اردو نيز كاركنان خاص خودش را خواهد داشت (از طرف برگزاركنندگان). بنابراين در حال حاضر ما اردوگاهي داريم كه فقط دو نفر كارمند دارد (يك نفر رئيس و يك نفر سرايدار) و اردوگاهي نيز داريم كه حدود يكصد نفر كارمند دارد مثل: اردوگاه منظريه (شهيد باهنر).

آيا در اردوگاه‌هاي بزرگ (مثل: شهيد باهنر كه اسم برديد) كارمند ناظر هم داريد؟

بله، مدير ارشد داريم كه بر كارها نظارت مي‌كند.

آيا صرفاً زمان برگزاري اردوها، سه‌ماهه‌ي تابستان يا همان سه‌ماه تعطيلي است؟

خير، غالباً اردوهاي يك روزه‌ي ما از فروردين شروع مي‌شود كه عمدتاً اردوهاي آموزشي است اما در فصل تابستان بيش‌تر اردوها چند روزه برگزار مي‌شود به اين دليل كه دانش‌اموزان اوقات فراغت بيش‌تري دارند.

ضمن تشكر از اين‌كه وقتتان را در اختيار ما قرار داديد اگر مطلب يا حرف ناگفته‌اي داريد كه تا اين‌جاي گفتگو عنوان نشده است، مطرح بفرماييد.

من هم از شما تشكر مي‌كنم و جان كلام اين‌كه اگر هر فرد، جمع، رسانه يا نهادي در درجه‌ي اول در چهارچوب وظايف خودش آگاهانه، مجدانه و خالصانه حركت كند جمع اين حركت مي‌تواند خلأها و نقاط كور را نيز پر كند.

 

سه‌شنبه 3 مرداد 1385 - 11:59


*نام:
*ايميل:
نظر شما:
* اختياری